Blu42 Media

Część 12

strona 124/168

NIEKTÓ

dużo dokumentów; wymuszenia lub przekupstwa sędziów volost (wysocy rangą sędziowie za to samo przestępstwo byli karani znacznie łagodniej – zwyczaj godny uwagi historyka prawa karnego); donosiciel; zdrada powiernika dla interesów jego powiernika. Nie przytaczam już poważniejszych przestępstw, za które zgodnie z prawem Groznego groziła kara śmierci. Panowanie Iwana IV jest bardzo ważne w historii kary śmierci. Król ten zyskał samo imię Iwana Groźnego ze względu na wyjątkowe okrucieństwo swego charakteru i niezliczoną liczbę popełnionych przez niego kar śmierci. Niewiele postaci historycznych może z nim konkurować w kwestii popełniania i mnożenia kar śmierci. Dokonywał egzekucji pod błahymi pretekstami politycznymi, dokonywał egzekucji nie tylko na tych, których uważał za winnych, ale także na ich niewinnych rodzinach. I tak w 1561 r. rozstrzelał niejaką Marię z 5 synami za przyjaźń z Adaszewem i za czary. Brat słynnego Adaszewa został stracony wraz z dwunastoletnim synem z powodów politycznych. Żony szlachty rozstrzelanej w 1571 r., w tym FO, na rozkaz cara topiono w rzece. Rozstrzeliwał wraz z ich mężami nie tylko zupełnie niewinne żony i dzieci, ale często wszystkich bliskich. Tak więc kazvenami byli Kolychevowie, rodzina metropolity Filipa, książęta Jarosławia, Pronsky, Ushatye, Zabolotsky, rodzina Buturlin i wielu innych. itd. Grozny dokonał egzekucji w Moskwie tego samego dnia. Według kronikarzy w Nowogrodzie przez 5 tygodni codziennie skazywał na śmierć przez utonięcie za zdradę stanu od 500 do 1500 osób, a łącznie według kronikarza rozstrzelał w Nowogrodzie 60 000 osób.

W okresie od panowania Iwana Groźnego do Aleksieja Michajłowicza stosowanie kary śmierci rozszerzało się coraz bardziej. I to pomimo dobrego i łagodnego charakteru takich królów jak Michaił Fiodorowicz i Aleksiej Michajłowicz. Życie i rozwój instytucji publicznych zależy nie tyle od charakteru głowy państwa, ile od ogólnych racji właściwych danemu społeczeństwu. Kodeks soborowy cara Aleksieja Michajłowicza był w tym czasie tym, czym Kodeks prawny był w poprzednim. To, że tak powiem, zbierało i utrwalało to, co narosło przez pewien okres czasu poprzez praktykę, co przerodziło się w zwyczaj. Ten zabytek legislacyjny zawiera 54 rodzaje i podtypy przestępstw zagrożonych karą śmierci. Nie wspominając o przestępstwie

[fragment nieczytelny w skanie pierwodruku]

ciężkich zbrodni, takich jak: zdrada stanu, morderstwo i inne, wiele innych, aby przekazać koncepcję zakresu stosowania kary śmierci w obecnym czasie, wskazujemy na następujące: bluźnierstwo; przerwanie kultu; zgłaszanie w ogóle i niezgłaszanie żonie i dzieciom informacji o zdradzie męża i ojca; zadawanie rany bronią w obecności króla; kradzież kościoła; nawrócenie Rosjanina przez Busurmana na wiarę Busurman; sprzedaż, posiadanie i używanie tytoniu. Według Kotoshikhina dodatkowo karą śmierci były następujące przestępstwa: grzech sodomii, czary i czary, zepsucie ksiąg, czyli interpretacja dogmatów wiary niezgodna z prorokami, apostołami i świętymi ojcami. Za panowania Aleksieja Michajłowicza, przy okazji niepokojów związanych z handlem monetami, w Moskwie stracono w ciągu jednego dnia 150 osób, a w ciągu kilku lat (w tych latach, mówi Katopszchin) rozstrzelano 7 000 osób. Nowy dowód na to, że duch czasów jest silniejszy od ducha pojedynczego władcy. Mówię to, ponieważ wszystkie te egzekucje przeprowadzono za panowania tak dobrego, cichego i cichego władcy, jak car Aleksiej Michajłowicz.