Być może jego władza miała zostać podzielona. Nie zapomniał jednak o reszcie swoich bliskich. Wolostowie należący dawniej do Godunowa. Charanda i Vaga poszły teraz do jego siostrzeńca M.V. Skopin i brat króla, Dm. Shuisky. Wolost Wagi nadawany był zwykle osobom bliskim władzom: za Fiodora Iwanowicza był on własnością Borysa Godunowa, za Borysa – Grigorija Godunowa, za Szujskiego – Dm. Shuisky i M. Skopin; potem trafiło to także do ludzi, którym udało się wykorzystać władzę, jak Michaił. Saltykov, Zaritsky i Trubetskoy (Sołowiew, VIII, 374; Zabelin w statucie Minin i Pozharsky, Russian Arch. 1872, I, 886. przypis) „).
Za cara Wasilija Skopin-Shuisky zawarł z księciem umowę księgową. Piotr Urusow. Jej treść możemy wywnioskować z następującego zdarzenia, które miało miejsce na początku panowania Michaiła Fiodorowicza. Na przyjęciu ambasadora perskiego (18 września 1613) mianowano stewardów dzwonów: księcia. Jurij Ensheevich Suleshev, Iv. Piotr. Szeremietiew, książka. Jurij Dm. Khvorostinin i książę. Aleksiej Mich. Lwów. Szeremietiew uderzył czołem w Suleszewa, Lwów w Chworostina. Król nakazał zwolnić wszystkich czterech i zastąpić ich innymi. Ale nowe zadanie doprowadziło do nowych starć, którym towarzyszyła ucieczka przed hańbą, przymusowe schwytanie i wyimaginowana choroba, co pociągnęło za sobą karę batogami i ekstradycję. Nie wnikając w te szczegóły, które nie mają znaczenia dla naszej prezentacji, zauważymy jedynie, że twierdzenia IV. Szeremietiewa z kolei skłoniła petycja Suleszewa. Szeremietiew odniósł się do faktu, że książę. Suleszew jest obcokrajowcem i żaden z Szeremietiewów nie był mniejszy od niego. Następnie Wasyl zaczął bić Szeremietiewa czołem. IV. Buturlin, Matv. IV. Pleshchfev-Kolotviya i Prince. IV. Fiodorowicz Troekurow. Są dowodem-