I zgromadził taką posturę człowieka, że w Moskwie nie mogli znaleźć dla niego odpowiedniej trumny: „Wtedy wyślą ofertę znalezienia
KOPIN-SZUISKY.
Z rozkazu cara Skopin został pochowany w Katedrze Archanioła, ale nie obok grobowców królewskich, ale w nowej kaplicy (I. Więcej <aktualny. Nik. let. 132; Nowy. let. i Let. o buncie.) 1). Śmierć Skop'ga wywołała w Moskwie powszechny smutek (Nikon. r. 132; ok. Pskowa 59; Tale. Palits. 239); Car Szuisky był dręczony i płakał (Tale of S:|-s. 387); lecz wielu nie wierzyło w szczerość jego smutku (Videk. 140; G«|»kmanZio)2). Zobaczymy później, że nie była to do końca prawda. I. Ze względu na powszechną nieufność władzy do ludu oraz strach wywołany przez lud i wojsko w Moskwie, śmierć Skopila była wydarzeniem fatalnym dla obecnego porządku rzeczy.
Najwyraźniej to wydarzenie nie zmieniło planu działania: 48 000 żołnierzy rosyjskich i 8 000 szwedzkich maszerowało pod Smoleńskiem przeciwko Polakom. Król miał jednak wątpliwości, kogo wysłać na jego głowę (listopad.i) g. 115; Nacięcie. 133); Ale mimo to wysłał tego samego Dmitrija Shuisky'ego, aby skontaktował się z Delagardie. 24 czerwca Polacy pod dowództwem Żółkiewskiego pokonali Rosjan pod Klushipmm, dzięki zdradzie Niemców i brakowi kierownictwa rosyjskiego dowódcy. Niemcom pozwolono wycofać się do granicy, a Rosjanom, ściganym przez Polaków, uciekli. dowodów rosyjskich i zagranicznych i w tej sprawie oskarżają D.
zwiń blok dębowy, jest trumna, włóż do niego jego ciało i złóż je w najszerszym zakresie na wszystkich aukcjach, wybierając największy ze wszystkich i w każdy możliwy sposób, aby pomieścić jego ciało, a następnie planujesz na końcach bloków i tak, w razie potrzeby, złożą jego ciało w bloku i przyniosą jego ciało do kościoła, a następnie przynieśli dużą kamienną trumnę, według którego żaden Bóg nie będzie w stanie pomieścić jego ciała, ponieważ poduszka jest wiekiem jego ciał według Dawida prorokiem, więcej niż synowie człowieczy. I tak ułożywszy ją w drewnianej trumnie, chciał ją złożyć w klasztorze Chudov…” Ib.
') W tej nawie znajduje się tylko jeden grób Skopina, zbudowany podobnie jak królewski, z cegły. Nie ma na nim napisów, a na ścianie znajduje się także portret (9'/* wysokość u góry i 8 szerokość), napisany na drewnie starym pismem (jajka az), na górze którego znajduje się wizerunek i napis z imieniem i nazwiskiem Skopin (patrz wyd. 1 Zholk. na początku i s. 23 - 31). Nie ma jednak wątpliwości, że jest to portret Skopiły.
d) Ciało Skopina miało zostać przewiezione do grobowca rodzinnego w Suzdalu, jednak ze względu na zagrożenie ze strony Polaków i „złodzieja” wydano rozkaz tymczasowego umieszczenia go w klasztorze Chudov. To ego wywołało niezadowolenie wśród ludzi, którzy zażądali pochowania go w Arkhangu. katedrę i król musiał ustąpić (Opowieść o Skop. 385).
V. S. IKONNIKOV,
Shuisky, ponieważ nie chciał dawać pieniędzy najemnej armii, gdy miał pieniądze, w wyniku czego Niemcy się zmienili (Nick. 134; Nowy Rok. 115; Zholk. 102) *).
Dmitry Shuisky pozostał wierny sobie w tej fatalnej bitwie 3). Zdaniem Żółkiewskiego biegł pospiesznie, choć niewielu za nim podążało; jego koń utknął w bagnie, zgubił buty i boso, na chudej chłopskiej łajbie, przybył do klasztoru pod Mozhaiskiem. Zdobywszy tam konie i buty oraz poradziwszy mieszkańcom Mozajska, aby prosili wroga o litość, on także pospiesznie wyruszył do Moskwy (Zap. 103) 8).
Tymczasem z drugiej strony na cara Szujskiego zbierała się burza. Gdy tylko rozeszła się wieść o śmierci Skopina, Lapunow rozpoczął negocjacje zarówno z carem Kaługi, jak i z tobą. Ty.
") "Przyjechali do Kłuszyna.... Niemcy są z księciem Dm. Iv. Zaczęli prosić o pieniądze zgodnie z umową, żeby mogli dostać czynsz, na który zasługują. Książę ma Dm. IV. W skarbcu było wtedy dużo pieniędzy, ale Niemcy ich nie chcieli zatrudnić, termin minął, jakby nie mieli tyle pieniędzy. Niemcy się tym zmartwili i wysłali własnego ambasadora Ivengora (Everta Horna) do Zholkevsvomu, nakazując mu bezzwłoczne przybycie do pułków moskiewskich i obiecując mu, że nie pomoże Moskwie. I spełnił swoją obietnicę. Podczas negocjacji ze Szwedami w 1616 roku Delagardie przypisał porażkę zdradzie Niemców znajdujących się w oddziale jego armii i przyznał Dm. Shuisky, który miał to jako powód zdrady. Jeśli chodzi o armię rosyjską, była ona wyczerpana długimi marszami w czasie upału (Sołowiew, IX, 104-106).
*) Widekind mówi, że D. Shuisky podczas bitwy ukrywał się w obozie iw obliczu niebezpieczeństwa patrzył na wszystko, co działo się na jego oczach.