Skopin nie miał łatwego zadania na północy. Jeśli Szuisky mógł liczyć na pomoc Nowogrodzian, ze względu na ich historyczne powiązania z rodziną Szuisk (od czasów Groznego) i niechęć do Pretendenta (jego więźniowie w Nowogrodzie topili się we Wołchowie), to w Pskowie i na jego przedmieściach panował zupełnie odwrotny nastrój. Wkrótce po wstąpieniu na tron Szuisky poprosił w Pskowie o pieniądze i wysłano mu 900 rubli; ale „duzi” ludzie i bogaci goście znaleźli w tym przypadku powód do zniszczenia swoich przeciwników - mniejsi ludzie, pisząc do Moskwy, że mniejsi są wrogo nastawieni do cara, a ci wysłani z pieniędzmi są głównymi zdrajcami. Tych ostatnich wtrącono do więzienia i dopiero przebywający w Moskwie łucznicy pskowscy uwolnili ich od dalszych nieszczęść. Okoliczność ta bardzo oburzyła ludność Pskowa, skąd wrogie nastroje rozprzestrzeniły się na przedmieścia. Co więcej, moskiewski namiestnik w Pskowie (Piotr Szeremietiew) i jego urzędnik (I’ramotin)*) zawłaszczali majątki pałacowe i uciskali mieszkańców, zakładając silne więzienia, jakich nigdy wcześniej nie było. Tymczasem z Nowogrodu nadeszło zaproszenie, aby zjednoczyć się z nim i Niemcami, którzy wkrótce mieli przybyć na pomoc przeciwko Polakom i Pretendentowi. Wielowiekowa walka Pskowa z Niemcami i odwieczna rywalizacja z Nowogrodem wyraziła się także obecnie – w odmowie przyczynienia się do wspólnej sprawy; i 2 września 1608 r. Psków otworzył już bramy gubernatorowi Tuszyno Fed. Pleszczejewa, uwalniając ponad 400 osób przetrzymywanych w więzieniu i wysyłając swój oddział do Moskwy. Wrogi ruch rozprzestrzenił się dalej: Iwangorod zaatakował Pretendenta i nawet Skopinowi nie wpuszczono do Oreszki, gdy chciał zająć miasto (Ioln. zebrano lata rosyjskie. IV, Psków. 1. lata. 322 - 26; lata. o buncie. 144). W Pskowie „duzi” ludzie nawiązali stosunki z Nowogrodem, za co zostali poddani okrutnym torturom i egzekucjom (Pskow. Let. 326). Ale jednocześnie ruch demokratyczny z Pskowa został przekazany do Nowogrodu, gdzie tłum przygotowywał już zdradę Skopina, który za radą nowogrodzkiego dowódcy Micha. Ignacy Tatishchev (drugim był Prince.
') Biografia Kompetentnie umieszczone niedawno do Starożytnych. w Nowym Rossie. 1878,
V. Z. i connvkovg.
Andr. Kurakin), pozostawił tam i nie wpuszczony do Oreszka, znalazł się w krytycznej sytuacji, gdyż pomimo rozpoczętych negocjacji z Niemcami nie mógł jeszcze liczyć na ich pomoc (List o buntach, s. 144, 147). Mając to na uwadze, zrozumiałe jest, dlaczego Skopin próbował ukryć przed rządem szwedzkim prawdziwą sytuację Rosji, wskazując jedynie na panujące w niej niepokoje prywatne, wspierane przez nie więcej niż 10 000 zdrajców i 6 000 Polaków i przekonując króla szwedzkiego do udzielenia pomocy, gdyż sukces Pretendenta zmusi Polaków do zwrócenia wszystkich sił ku Szwecji, w celu szerzenia w niej katolicyzmu, nad czym pracowali już jezuici i papież (Iibekish), Niei. To bardzo niebezpieczne. Leseppai. LGOXXXII, 46, 63).
Wkrótce jednak okoliczności się zmieniły i sprawy Skopana przyjęły inny obrót. Metropolita Izydor zdołał przekonać Nowogrodzian do zwrotu Skopina, za co wysłali nawet honorową denucję. Skopin wrócił do miasta i zawarł z sekretarzem królewskim Martenzonem warunek, że Szwecja wystawi 5-tysięczny oddział pomocniczy za 100 000 ef. *) miesięcznie, którego ostateczne zatwierdzenie miało nastąpić na zjeździe w Wyborgu (List buntu. 145; Sprawy szwedzkie w Sołowjowie, VIII, 227). Stan rzeczy był jednak taki (zwłaszcza jeśli weźmiemy pod uwagę te intrygi i intrygi, które miały miejsce w samych murach klasztoru Trójcy Świętej), że nawet gdy Skopin doniósł Moskwie o swoim pierwszym sukcesie na północy, już w to nie wierzyli (Let. o buncie. 145, 147). Okoliczność ta dotyczy ataku na Nowogród oddziału Kozaków wypędzonych z Tuszyna pod dowództwem Kieriozitskiego. Musimy poruszyć tę kwestię nieco szerzej, gdyż ostatecznie zarysowuje ona stosunki pomiędzy Skopowem a Tatiszczowem.
Dowiedziawszy się o wypędzeniu oddziału Kieriozitskiego z Tuszpoa, Skopin chciał uniemożliwić mu zbliżenie się do Nowogrodu i nakazał wysłanie przeciwko niemu wojsk do Bronnic. Tatishchev zgłosił się na ochotnika, aby zostać jego szefem. Ale kiedy wszystko było gotowe do działania, Nowogród poinformował Skopina, że Tatiszczew zamierza zdradzić rząd i oddać Nowogród Kiernozickiemu. Następnie Skopin, zgromadziwszy miłośników wojskowości,
*) 140 000 rubli. ser.
KOPIN-SZUISKY.