Referent w swojej lekturze argumentował, że w starożytności nie było ikonostasów przedołtarzowych i wszystko, co obecnie jest przedstawiane jako ołtarz, było przedstawiane na ścianie ołtarzowej ołtarza, zatem ikonostas był najpierw powtórzeniem, a następnie zamiennikiem obrazów ołtarzowych. W kościele św. Zofii w ołtarzu zachowały się wszystkie obrazy znajdujące się na ikonostasach. Nasze kroniki nie wspominają o ikonostasach aż do XVI wieku. Wskazując na różnicę pomiędzy barierą ołtarzową a ikonostasem, referent zwrócił uwagę na pisemne świadectwa barier i ich pozostałości materialnych. Przypisując pierwszą budowę ikonostasu w kościele św. Zofii czasów Piotra Mogile, referent wskazał na fragmenty ikonostasu Mogile, które zachowały się w kaplicach i chórach. Ostatnia część
[fragment nieczytelny w skanie pierwodruku]
Lekturę poświęcono opisowi barier ołtarzowych w trzech kościołach obwodu berdyczowskiego. Bariery te wykonano we Lwowie.
Członek D. P. A. Lashvarev przedstawił swoją uwagę na temat pochodzenia ikonostasu z ołtarza.
Po tym czytaniu nastąpiło odczytanie członka stowarzyszonego A.V. Romanovich-Slavatinsvoy: „o zasługach naukowych zmarłego N.D. Iwaniszewa” *).