Blu42 Media

Część 2

strona 18/168

Podsumowując, powiem, że obecnie nazwa Grobu Olega jest wśród mieszkańców Kijowa zupełnie nieznana. Legenda o niej została całkowicie utracona.

Klasztor Dmitriewski, zbudowany w Kijowie. Towarzysz Jajasław Jarosławicz, jego losy i teren.

Czytanie I G. Lvbedishche va.

Jednym z najstarszych klasztorów w Kijowie, współczesnym klasztorowi kijowsko-peczerskiemu, był klasztor św. Demetriusza, założony na czele. wew. Izyaslav-Dmitry na cześć swojego anioła. Izyasław budując klasztor z kościołem pod wezwaniem świętego, którego imię nadano mu na chrzcie, poszedł w tym przypadku za przykładem swojego ojca Jarosława-George, który zbudował w Kijowie przed bramą św. Zofii Klasztor św. Jerzego. Za przykładem Izjasława szli z kolei następni wielcy książęta: Wsiewołod-Andriej, który zbudował klasztor św. Andrzeja w Kijowie; Światopełk-Michaił, który stworzył Cerkiew o Złotych Kopułach-Michajłowski, i Mścisław-Teodor, założyciel klasztoru Fiodorowskiego, znanego w kronice pod nazwą Wotchogo lub Otnyalo.

Zazdrosny o wschodzącą chwałę klasztoru Peczersk, Izyasław Jarosławicz przeniósł z niego do swojego klasztoru Dmitriewskiego pierwszego opata klasztoru Peczersk, Warlaama, syna jednego ze swoich bojarów. Posunięciem tym, jak zauważył kronikarz, miał zamiar pomniejszyć chwałę Peczerska i podnieść znaczenie swojego klasztoru w oczach ludu. Ale klasztor Peczerski słynął nie tylko z Varlaama i niewiele ucierpiał z powodu jego wysiedlenia. Drugim opatem klasztoru Dmitriewskiego był Izajasz, jeden z tonsur tego samego klasztoru Peczersk, który również został wybrany na to stanowisko. wew. Izyasław. Izjasław nie szczędził złota i złota dla swojego klasztoru

KLASZTOR DMITRIEWSKIEGO, PRZY UL. W Kijowie W. KV. IZYAOL AWOM JAROSŁAWICZ, af.

srebro, jak wspomina o tym nauczycielka. Nestor, przeciwstawiając bogactwo klasztoru Demetriusza ubóstwu klasztoru Peczersk, który powstał w wyniku woskowania i modlitewnych czynów jego mnichów.

W klasztorze Dmitriewskim u samego założenia, jak wspomniano powyżej, znajdował się już kościół pod wezwaniem św. Dymitra. Nasza kronika nie podaje ani czasu, ani założenia, ani konsekracji tego kościoła. W klasztorze tego samego ojca najstarszy syn Izya Slavy, Jaropełk, po śmierci ojca ufundował kolejny kościół pod wezwaniem św. Piotra, w którym, jeszcze nieukończony, został pochowany w 1086 r. O pochówku Jaropołka Izyasławicza, który zginął z rąk mordercy w drodze do Kijowa, kronikarz tak podaje: eskortował (zmarłego księcia) do św. Dmitrija, ukrywszy ciało cześć, złoży go na brzytwie i wymuruje w kościele św. Piotra, który sam zaczął budować. 40 lat po tym wydarzeniu z kościołem św. Piotrowi przydarzyło się coś niezwykłego. Jak podaje Kronika Laurentyńska, w 1128 r. „Peczerowie (czyli mnisi z klasztoru Peczersk) odbudowali kościół św. Demetriusza i potępili św. Piotra wielkim grzechem i nieprawdą”.

Jak wytłumaczyć to zajęcie i zmianę nazwy cerkwi wielkoksiążęcej przez mnichów peczerskich? W szczególności, dlaczego konieczna była zmiana nazwy kościoła św. Demetriusza na kościół św. Piotra, skoro w pobliżu niej znajdował się kościół pod wezwaniem tego świętego? Przyczynę zajęcia klasztoru Dmitriewskiego przez mieszkańców Peczerska można domyślić się w szczególnym związku z klasztorem Peczerskim córki budowniczego kościoła św. Piotra, Jaropolka Izyasławicza, Anastazji, wdowy po księciu Glebie Wsesławiczu, który zmarł w 1158 r. w wieku 84 lat i został pochowany wraz z mężem w Wielkim Kościele Peczerskim, przy grobie św. Teodozjusz. Le; Topografia mówi, że ona, żyjąc jako wdowa przez 40 lat i szczególnie kochając mnicha Teodozjusza, oddała całe swoje życie i volostom ojca - Nebelskiej, Derevskiej i Luchevaya pod Kijowem oraz swemu mężowi 5 wiosek ze służbą, 700 hrywien srebra i 100 złota i całą swoją dzikość aż do ostatniej wojny klasztorowi Peczersk Księżniczka Anastazja została wdową 40 lat przed jej śmiercią; W rezultacie zdobycie klasztoru Dmitriewskiego Pecherian nastąpiło w 10. roku jej wdowieństwa, kiedy zdążyła już wyrzec się ziemskich nabytków. Z miłości do pamięci mnicha Teodozjusza pobożna wdowa przekazała cały swój majątek klasztorowi Peczersk. Naturalnie,

O. G. LEVEDINTSVV,