') Aby zapoznać się z umowami, zobacz Kolekcja. stan gram. i dog niemiecki. II,.V 188-193..
*) Istnieją podstawy, aby sądzić, że przyczyną odmowy Szwedów pod Twerem był rozkaz Skopina o zniesieniu oblężenia miasta. „Niemcy – mówi kronikarz – chcieli zbliżyć się do miasta. Książę Mich. Wasiljewicz zadźgał lud nożem i nie kazał mu zbliżać się do miasta, sam udał się do Torodni, a naród niemiecki rozgniewany zawrócił i udał się do Nowogrodu. Najemnicy oczywiście myśleli, żeby zarobić na rabunkach, ale Skopin zlitował się sam. W drodze do Tweru żołnierze szwedzcy nagradzali się za wszystko: nawet za żony i córki chłopi byli do ich całkowitej dyspozycji (Bregeiop. Memges oG Ie rgesepi shizeg. oG Visaya, 1614, 87; Kostomarov, II, 265).
KSIĄŻĘ MICHAEL nmyiyvnp OKOIN-SHUISKY.
zalać ataki. Skopina napisał * Dejaagardi} bez tsmgoschg: moda dowódcy (w shiayuip^iiudernap o „b pvrmdai: i po posłuszeństwie: zebrało się dużo żołnierzy: w Jarosławiu, Kostromie i nadmorskim miasteczku” (Vides. 96). Szwedzi - Sminne mają urządzenie fortyfikacyjne „w postaci bateji, którzy strasznie walczyli z czołgi, gdyż Rosjanie mogli z łatwością posuwać się naprzód, unikając bitwy (Notatki Zhvdaevsdaikka, 60, s. III, 579);
Obaj dowódcy, mówi I'erknan, byli wysokimi rangą oficerami wojskowymi i dlatego utrzymywali swoich żołnierzy w ścisłej dyscyplinie II2)i
Po zjednoczeniu się z Dekhagardim Skopin przeniósł się dalej do Aleksandrowskiej Słobody 2), gdzie udało mu się odeprzeć Sapegę, wracając do Trójcy. Wiadomość o tym sukcesie wywołała już w Moskwie magiczny efekt. To wszystko. czas, kiedy wielu w Moskwie” ponownie aamyishii przełożyło i przeniosło do Tuszyno, ambasadę z „wagą z Okolam”. Podniecenie natychmiast opadło. wspierać* potęgę Szuisky (List buntu. 166). To nie sukces Oborina, ówczesna władza wrogiego Polsce króla szwedzkiego zmusiła Oigivmuedę do wyjścia z bierności: po wielu naleganiach dotarł wreszcie (21 września) pod Smoleńsk, który obecnie staje się centralnym punktem nowego, opozycyjnego rządu. W samej Tusznie
Warto zauważyć, że już w 1607 r. w Moskwie „Karta spraw wojskowych” została przetłumaczona z języka niemieckiego i łaciny, aby zapoznać Rosjan z „nowymi sztuczkami wojskowymi”, które były znane we Włoszech, Francji, Austrii, Hiszpanii, Holandii, Anglii i Polsce, w celu „aby wojskowi mogli skutecznie stawić opór nie tylko sile siłą, ale także znaczeniu ze znaczeniem”. Statut ten określa zasady formowania się wojska, oblężenia, kampanii, ruchu kawalerii i piechoty, strzelania z karabinu i armaty (Karamzin, XII, 42. przypis 166, 167).
*) Zarówno Perejasław Zaleski, jak i Aleksandrowska Słoboda zostały zajęte przez same oddziały wysunięte, bez udziału głównej armii. Yod Sloboda był plecakiem Zo.che i wypuszczony do ojczyzny; ale przybyli tu nowi. usługi pomocnicze w Szwecji (9 tys. osób).
V. Z. Ikonuluw,
W wyniku niepowodzeń i rywalizacji (Sapegn i Rozhnsky) doszło do niezgody, która przechyliła wagę polityczną na korzyść króla: Fałszywy Dmitrij, Marina i Tuszintsin padli po równych stronach, co znacznie ułatwiło sprawę Słonina. 12 stycznia Sapieha zakończył oblężenie klasztoru Trójcy Świętej i osiedlił się w Dmitrowie. W połowie lutego został tu pokonany, a następnie zmuszony do wycofania się do Wołokołamska. Skopin skutecznie działał przeciwko Polakom zasiewami; W osadzie jego siła znacznie wzrosła. Przybył tu Szeremietiew, a w cieniu pod Moskwą pomogły mu działania odrębnych oddziałów (wewnętrznie Pożarskiego ─ Łykowa). Tym samym droga do Moskwy stała się otwarta. To prawda, że armia aliancka miała jeszcze przed sobą być może trudniejsze zadanie - oczyszczenie Smoleńska, ale na razie główne zadanie zostało wykonane i jasne jest, z jakimi uczuciami czekali na swojego wyzwoliciela w Moskwie.