Blu42 Media

Część 10

strona 111/168

W archiwum św. Synodu nie ma wiadomości o nagrodach pieniężnych po rezygnacji metropolity Pawła. Tak, nie odpowiadało to osobistemu podejściu do niego cesarzowej, która na ogół nie była hojna wobec zwolnionych biskupów. Jeśli święty Tichon z Woroneża, po trzykrotnej prośbie, ledwie został przesłuchany w celu zwolnienia z wydziału, otrzymał jedynie skromną emeryturę w wysokości 500 rubli. Z.; więc dlaczego, u licha, mielibyśmy liczyć na szczególną hojność wobec M. Pawła ze strony monarchy, który uważał go za prześladowcę, fanatyka i osobę, która nawet po zwolnieniu pozostawała na rozprawie? Co więcej, wzmianka o namiestniku Ławry pokazuje, że legenda powstała już w momencie połączenia archimandryty w Ławrze ze stopniem metropolity kijowskiego. Ale kiedy w Ławrze mieszkał M. Paweł, Ławra miała specjalnego archimandrytę Zosimę Walkiewicza i on, oczywiście, powinien mieć zaszczyt rozmawiać z M. Pawłem na temat budowy Ławry.

Zachowała się odręczna notatka zmarłego metropolity kijowskiego Jewgienija Bolchowitinowa o pojawieniu się przed nim metropolity. Pawła w czasie, gdy pod wielkim kościołem Ławry zbudowano nową kryptę i nakazano przenieść tam, do nowo budowanych grobów, wszystkie trumny, zarówno zakopane w ziemi, jak i umieszczone w krypcie pod katedrą. „12 czerwca 1827 r. doniesiono mi (pisze metropolita Jewgienij), że w grobowcu pod kaplicą Stefanową zwłoki biskupa tobolskiego Pawła, spoczywające w trumnie na ziemi i przeznaczone do pochówku w nowym miejscu, okazały się nienaruszone, dlatego kazałem je pozostawić do obejrzenia dla siebie, ale tego dnia nie miałem czasu na dokonanie oględzin. W nocy, kiedy zasypiałem, pojawiła się u mnie burza, wstrząsając atmosferą, z której się obudziłem i usłyszałem, jak ktoś miarowo i bardzo stanowczo wchodził przez korytarze do mojej sypialni. Drzwi się otworzyły i wszedł nieznany mężczyzna, oświetlony światłem, w szacie biskupiej, z gniewem na twarzy. Chciałem wstać i pokłonić się mu, ale nie mogłem, ponieważ nogi, a zwłaszcza kolana, mocno się trzęsły to, ja też ci tego nie dam.

[fragment nieczytelny w skanie pierwodruku]

nie wahaj się! Następnie miarowymi krokami wyszedł z sypialni. Następnego ranka przyszedłem do trumny biskupa, którego miałem dzień wcześniej zbadać, a po zdjęciu dachu ujrzałam tego samego świętego Bożego Pawła, który ukazał mi się w nocy i w tych samych szatach. Ze łzami ucałowałem jego dłonie, odprawiłem nabożeństwo żałobne i kazałem pozostawić trumnę w tym samym miejscu.”

Ten sen M. Eugeniusza pozostaje przede wszystkim wydarzeniem w jego osobistym życiu psychicznym i z tego punktu widzenia należy go oceniać.

Gazeta z 1786 r. o osobach przebywających w Ławrze Kijowsko-Peczerskiej, na podstawie dekretów św. Synodu 1).

1) Wielebny Serafin, metropolita Lacedaemon, przebywa w Ławrze od czerwca 1778 r., zgodnie z tym, co otrzymał od św. Synodu przy alei 777 października. W dniach 13 i 781 maja wydano dekrety z dnia 25, na mocy których nakazano ludziom żyć w Ławrze przyzwoicie i na poziomie odpowiadającym jego randze. Otrzymuje emeryturę pieniężną w wysokości 500 rubli rocznie, a oprócz laurów na utrzymanie otrzymuje dziennie pół białego chleba sitowego z piwnicy, trzy porcje chleba prostego dla ministrów, dwie bułki w święta i niedziele, dwie kwarty gryki miesięcznie, dwie kwarty prosa, 20 lub 4 funty soli, 5 litrów oleju konopnego miesięcznie; sprzedawane są także ryby świeże, a czasem solone do trzech dań, wszelkiego rodzaju ryby, sery i masło krowie na tle katedry; z Wlyuchnyi na tydzień, 2 kwarty wina, 2 kwarty mocnej wódki, 7 kwart miodu, 3 kwarty piwa dziennie i 2 kwarty kwasu; Tak, na święta Bożego Narodzenia, Zmartwychwstania i Wniebowzięcia 3 wiadra mocnej wódki i 2 litry słodkiej wódki. Duża świeca łojowa na miesiąc za 30. Z kuchni buraki, kapusta i wszelkiego rodzaju warzywa ogrodowe, a żeby zaoszczędzić pieniądze dla służby w dni mięsne, masło i smalec. I drewno do ogrzewania pieców.

2) Dekretem archimandryta Spiridon Vitkooich narodu serbskiego

*) Dokumenty archiwalne Yvesa św. Synodu.

eseje z historii diecezji kijowskiej w XVIII wieku.

Św. Postępowanie Synodu 778 27 kwietnia w Ławrze otrzymał, mocą najwyższego dekretu osobistego, przeznaczonego na pobyt i utrzymanie przeciwko katedrze, hieromonk otrzymuje od izby skarbowej w Kijowie emeryturę pieniężną w wysokości 150 rubli rocznie, a od Ławry za sekcję koła 25 rubli rocznie. Tyle samo przypada mu na tygodniowe utrzymanie ze źródełka, kwarty mocnej wódki, 1 kwarta miodu itp.