Posiedzenia Towarzystwa w pierwszej połowie 1874 r. (15 stycznia, 3 lutego, 10 kwietnia, 29 kwietnia i 20 maja) poświęcone były częściowo kontynuacji dotychczasowych lektur (F. A. Ternovsky o chronografach bizantyjskich, N. GT. Zaderatsky o mitologii słowiańskiej), częściowo nowym lekturom (raporty N. I. Pietrowa na temat rękopisów Kościelnego Muzeum Archeologicznego przy ul. Kijów D. Academy, F.A. Ternovsky o trasie dostarczonej Rodowi i Rozhanitsy), a także omówienie zagadnień związanych z niezbędnymi przygotowaniami do zjazdu archeologicznego w Kijowie, w którym Towarzystwo pośredniczyło z osobami indywidualnymi i innymi towarzystwami naukowymi biorącymi udział w zjeździe.
27 października 1874 roku wznowiono regularne zebrania Towarzystwa Kronikarza Nestora. Pierwsze spotkanie 27 października tego dnia w latach 1873-77
Alei Nestor, była powszechna i odbywała się w obecności obcych osób.
Sekretarz Towarzystwa odczytał sporządzony przez siebie raport z działalności Towarzystwa i działalności jego członków za rok 1873 i pierwszą połowę 1874 r.).
Na tym samym spotkaniu V. S. Ikonnikov przeczytał swoje badania: „Książę M. V. Skopin-Shuisky” (patrz sekcja artykułów).
Następne spotkanie odbyło się 21 listopada.
D. członek I. II. Chruszczow złożył oświadczenie na temat Ewangelii, którą studiował w muzeum Kijowskiej Akademii Teologicznej. Ta Ewangelia to anrakos, napisany na pergaminie, w dwóch kolumnach, z wzorzystymi wielkimi literami i piękną pół-wykresem. Z wyglądu można go przypisać XI - XV wieku. Porównując jego tekst z Ostromirowem zauważalne są jedynie nieliczne odchylenia, mówiące o narodowości rosyjskiej redaktorów. Składnia jest szczególnie uproszczona i nie naśladuje języka greckiego. W tekście Ostroworld przetłumaczono kilka greckich terminów. Ale nie w Ewangelii. Pisownia użycia samogłosek znacznie różni się od Ostromirovej.
członek D. N.I. Pietrow przeczytał o dwóch epitafiach książąt Ostrogów Konstantina Iwanowicza i Konstantina Konstantinowicza, znalezionych w rękopiśmiennych zbiorach Biblioteki Kijów-Zofii, pod L-362, pomiędzy poetyckimi fraszkami kijowskich naukowców z XVIII wieku. Jedna z nich dotyczy roku śmierci księcia. Konstantin Iwanowicz (patrz dział artykułów)2).
Ten sam członek wygłosił oświadczenie w sprawie odnotowanych przez niego zapisów, które świadczą o bułgarskim pochodzeniu Prologu, najbardziej rozpowszechnionym na Rusi. Referent zwrócił także uwagę na słowiański charakter przesądów i zwyczajów Objawienia Pańskiego, potępiony w Prologu z 5 stycznia.
członek D. A.V. Rozow przeczytał relację ze swojego pobytu latem ubiegłego roku w obwodzie sosnickim w obwodzie czernihowskim, gdzie udało mu się zbadać pustynny obszar utworzony przez kolano rzeki. dziąsła. Teren ten jest nizinny, jałowy, zalesiony i według recenzenta zamieszkiwany był przez plemiona koczownicze, co potwierdza
') Sprawozdanie opublikowano w University News z 1875 r., nr 4.
*) Uwagi do tego ostatniego na podstawie ustaw przedstawił S. T. Gołubiew w Trudzie. Kijów. ok. 1877, nr 10.
CHRONICZNEGO NESTORA
niektóre nazwy miejscowości są pochodzenia tureckiego: Hamak, Baturka, Dris-tava.
Dotarwszy do zwykłej starożytnej ścieżki między Czernihowem a Tsedrodod-Severskim, badacz wskazał na grupy kopców, które strzegły tej ścieżki wraz ze starożytnymi osadami. Niektóre słowiańskie nazwy bagien i wsi w rejonie wzdłuż rzeki. Mene wskazuje na starożytną osadę słowiańską na płaskim wzgórzu, na północ od rzeki. Gumy, takie jak bagno Turovo, Mokomino itp.
Obszar eksplorowany przez pana Rozowa położony jest na granicy ziemi czernihowskiej i Polesia, na drodze z ziemi Wiatycze do Siewierianam.
Na zakończenie spotkania Sekretarz Towarzystwa I.P. Chruszczow zaproponował rozpoczęcie wydawania Ulotki Towarzystwa Kronikarza Nestora, w której można byłoby drukować protokoły, wyciągi z wiadomości i drobne wiadomości, krótkie wiadomości bibliograficzne, pytania specjalistów, wiadomości o znaleziskach archeologicznych. Arkusz papieru o objętości jednego lub I1/; piekarnik Arkusz mógłby być publikowany co miesiąc.
Wszyscy obecni członkowie przyjęli tę propozycję ze współczuciem i postanowili opublikować Ulotkę, ale dopiero wtedy, gdy znajdą się na to środki.
Na posiedzeniu w dniu 8 grudnia odczyt należał do członka P. G. Lebiedintsewa i stanowił kontynuację przesłania odczytanego na ostatnim kongresie archeologicznym na temat starożytności świątyni św. Zofii w Kijowie.