2) Dwa inne wskazania kroniki odnajdujemy w opowieści o walce Jurija Dołgorukiego z Izjasławem Mścisławiczem o posiadanie stołu kijowskiego. W 1150 r. Jurij z Olgowiczami i Dawidowiczami pomaszerował przeciwko Jasławowi do Kijowa z Osterskiego Gorodoka; od zachodu Władszczirko Galitsky poprowadził silną armię, aby mu pomóc. Izya Slav, zdając sobie sprawę z przewagi sił sojuszników, postanowił nie dopuścić do ich zjednoczenia i postanowił zaatakować księcia galicyjskiego, zanim Jurij zdąży przekroczyć Dniepr. „Pójdę do Zvenigorodu przeciwko Włodzimierzowi” – powiedział do wuja Wiaczesława, a ty wyślij ze mną swój pułk, a san, ojcze, jedź do Kijowa.” (z Wyszogrodu, gdzie odbyło się spotkanie). Następnie Izyasław przybył do Kijowa, zwołał zebranie i przedstawił narodowi Kijowa swój plan obrony: „Wołodia jest mi bliżej, najpierw do niego pójdę”. I wyruszyłem z Kijowa z moimi pułkami na Połodnmir; a po moim bracie Włodzimierzu i moim synu Mścisławie pojechałem do Zvenigorodu, a tam on przyjechał ze setką swoich pułków i usłyszałem wiadomość, że Włodzimierz już idzie przez Perenetowo. Izyaslav, słysząc je, wyjeżdża ze Zvenigorodu do Tumaschy i tamtego.
O Lista Laurentiana podaje Biełgorod, ale wersja Ipackiego jest bardziej poprawna; nieżyjący już mgr Maksimowicz zwrócił uwagę, że gdybyśmy mówili o Biełgorodzie, to kronikarz nie musiałby dodawać: „Nawet jeśli miasto pod Kijowem jest małe, to jest oddalone o jakieś 10 mil”. - Biełgorod był wówczas najważniejszym miastem przedmieścia Kijowa, zatem nie był „miastem gradowym” – a znany jest z plotek na Rusi, dlatego kronikarz uznał za konieczne wyjaśnienie jego lokalizacji. Kronika Laurengiusa wspomina Biełgorod 4 razy bardziej ogólnie i nigdy nie uważa za konieczne wyjaśniania jego todografii; Zvenigorod jest tu udomowiony po raz pierwszy, dlatego wyjaśnienie jest całkiem odpowiednie.
[fragment nieczytelny w skanie pierwodruku]
do niego Czerny Klobutsi... rankiem tego samego dnia, ale o świcie Izasław świecił, a w dniu, w którym Wołodymer pchnął swoje pułki do bitwy i,. przekroczył Stugnu i przekroczył Olypanntsyu. W tym samym czasie Włodzimierz stanął na Olszanidzie.” Tutaj doszło do bitwy, która zakończyła się klęską Izjasława, w związku z ucieczką Czarnych Kłobuków do milicji kijowskiej. – Izasław wycofał się na Wołyń, ale w tym samym roku przy pomocy Węgrów ponownie zdobył Kijów.
3) W 1151 r. Jurij ponownie chwycił za broń przeciwko Izjasławowi; On. udał się do Kijowa razem z książętami czernihowskimi i najemną ordą połowiecką. Po przekroczeniu Dniepru Jurij próbował oblegać Kijów; napotkawszy jednak gotowość do energicznej obrony, postanowił poczekać na przybycie księcia galicyjskiego i wycofał się z miasta w kierunku zachodnim, za Biełgorodem. Następnie. Izasław postanawia pójść za nim i zmusić go do walki przed przybyciem wojsk galicyjskich; książęta, sojusznicy Izjasława,..zatwierdzili. Miałem zamiar zwrócić się o pomoc do Kijowskiego Wiecze. Kijowie zadeklarowali pełną gotowość pójścia za księciem: „No to wszyscy pójdą” – odpowiedział veche – „oko może uśmierzyć chłód z rąk; jeśli ktoś nie pójdzie, to dam wam kapuśniak, bo inaczej nas pobiją!” popiół i wiele innych; i stasza pomaszerowała pod Zwienigorod, a rano, w środku ranka, stasza zjadła obiad u Basszeka i udała się do Wasilewa, więc wysłał swoje wojsko do Wasilewa i udał się do Stugny. złapcie, a nie nroaddyame g vaiu, to i schowajcie swoje pułki na noc, i połączcie je z Peregowiczem, chociaż my jesteśmy z nimi. Jurij, pomimo chęci uniknięcia bitwy, został zmuszony do wzięcia udziału w bitwie. rzeka Rumrf; upadł na głowę i pobiegł za nim. Dniepr.
4) Ostatnia wzmianka kronikarska o Zwienigorodzie miała miejsce w 1234 r. - Daniił Romanowicz przebywał w tym czasie w Kijowie, gdzie jego oddział odpoczywał po długiej kampanii przeciwko Ziemi Czernihowskiej; Tymczasem nadeszła wiadomość, że Połowcy, którzy stali się jednym z książąt sewerńskich, pustoszą obwód kijowski i maszerują na Kijów. Daniel nie radził iść przeciwko nim, ponieważ armię wyczerpał długi marsz, ale maść kijowska Władimir Rurikowicz i gubernator Mirosław postanowili rozpocząć kampanię. „Sretosh-zhe.e Iodrvtse (dertsnkhnr zaawansowane
I. I. Antonowicz,
oddział) pod Zvenigorodem.” Dowiedziawszy się o sile wrogów, przywódcy kijowscy chcieli wycofać się z powrotem do Kijowa, ale teraz Daniel nalegał, aby • kontynuowali rozpoczętą już kampanię; „wielu Połowców, którzy spotkali się z wyciem Torchswoja, rzeź była zacięta”, w której książęta rosyjscy ponieśli bolesną klęskę.