że jednocześnie mogła przenieść na klasztor Peczerski swoje prawo do założonego przez jej dziadka klasztoru Dmitriewskiego, w którym znajdował się kościół św., ufundowany przez jej ojca, Jaropolka Izyasławicza. Czarny człowiek z grobowcem tego księcia. Wiadomo, że klasztor Peczersk rozszerzył swoje posiadłości, podbijając mniejsze klasztory wraz z ich ziemiami i innymi ziemiami. Ale dlaczego konieczna była zmiana nazwy kościoła św. Demetriusza na kościół św. Petry? Już sam fakt zmiany nazwy tej nazwy sugeruje, że powstał kościół św. Jaropełka. Piotra albo pozostała po śmierci tego księcia niedokończona, albo zawaliła się na skutek kruchości budowli – spadł jej szczyt, co zdarzało się w niektórych naszych kościołach w starożytności. W pierwszym przypadku konieczne było dokończenie budowy; w tej drugiej wersji ponownie. Ale po pierwsze, w klasztorze Dmitriewskim pozostał jeszcze jeden starożytny kościół - po co budować kolejny? Po drugie, pozostała cerkiew nosiła imię tego księcia, który niegdyś groził odkopaniem jaskini mnicha Antoniego, chciał przejąć chwałę klasztoru Peczersk na rzecz swojego klasztoru i zmusił samego mnicha Antoniego do szukania przez pewien czas schronienia poza Kijowem, w Czernihowskich Górach Boldyńskich. Zamiast dokończyć rozpoczęty kościół lub zbudować nowy, łatwiej było utrwalić pamięć o rodzicu dobroczyńcy, zmieniając nazwę dawnego kościoła św. Demetriusza na imię świętego, którego imię nosił. Kronikarz słusznie nazwał takie postanowienie kościołów klasztoru Dmitriewskiego „wielkim grzechem i nieprawdą”. Godne uwagi jest zajęcie kościoła św. przez Peczerianów. Demetriusza i przemianowanie go na kościół św. Piotra nastąpiło w tym samym roku, w którym zmarł ostatni wnuk. książka Izyasław Yaroslavich, syn prowadzony. książkowy Światopełk i bratanek Jaropolka Izyasławicza, Izyasława Światopolczycza, który jako jedyny mógł powstrzymać nielegalne zbycie kościoła swojego dziadka. Możesz nie wierzyć naszemu wyjaśnieniu tajemniczego miejsca w kronice; ale trudno znaleźć inne, bardziej prawdopodobne wyjaśnienie. Po roku 1128, w którym przemianowano kościół św. Demetriusza do cerkwi św. Piotra, ani o klasztorze Dmitriewskim, ani o cerkwi św. Demetriusza w Kijowie nie ma już wzmianek w naszych kronikach.
Gdzie znajdował się klasztor Dmitriewski-Izyasław ze znajdującymi się w nim kościołami pod wezwaniem św. Demetriusza i św. Piotra i jakie są jego dalsze losy?
KLASZTOR DMITRIEWSKIEGO, PRZY UL. W KIJU V. KN. IZYASŁAW JAROSŁAWICZ. 31
Nie ma żadnych legend o terenie klasztoru Dmitriewskiego, ani o cerkwi z „. Piotra w Kijowie, żadna się nie zachowała. Istnieją dwie historyczne przesłanki. 1) Berlinski zaświadcza, że w dokumentach pisanych archiwum magistratu kijowskiego, spalonego w 1811 r., w dokumencie 21, pod 1654 r., była wzmianka o wzwozie Dmitriewskim i Dmitriewskiej Łukomi, czyli wąwóz, położony na południowym zboczu Góry Michajłowskiej, w pobliżu obecnego Chrzeszczatowa, znając Kijów od 1833 roku, kiedy jego teren był jeszcze w dość prymitywnym stanie, doskonale pamiętam, że oprócz wozu Boryczewskiego, który zaczynał się między dwoma wałami obronnymi w północno-zachodnim narożniku ogrodzenia ulicy Kijów-Św. i wdarł się do ogrodu klasztoru, za budynkiem jego hotelu, 100 kroków od południowo-zachodniego narożnika ogrodzenia klasztoru. Położenie wąwozu transportowego wskazują na płocie pęknięcia. Górna część tego powozu, wjeżdżającego na dziedziniec klasztoru, została w 1833 roku wypełniona obornikiem. Podczas obmurowania Michajłowskiej Góry w 1840 r. została ona przewalona i zagęszczona ziemią, a dolna część została oczyszczona w kształt kwadratowej platformy, na której ułożono kwadrat i zbudowano wspomniany budynek.
HOTEL.
2.) W rękopiśmiennym prologu z XIV wieku jest powiedziane, że ludność Kijowa przyjmowała chrzest od św. Włodzimierza w Dnieprze, naprzeciw miejsca, w którym znajdował się kościół św. Petry. Ponieważ żaden inny kościół św. Piotra w Kijowie, z wyjątkiem kościoła w klasztorze Demetriusza, nie jest nieznany z kronik; wówczas nie ulega wątpliwości, że wspomniana w Prologu cerkiew, która stała naprzeciw miejsca chrztu Kijowian, to Dmitriewskaja, przemianowana w XII w. na cerkiew św. Petry.