1. Instrukcya pana IMciom pp. posłom niżej mianowanym województwa ruskiego do koła generalnego deputatom pod Lublinem anno Domini millesimo sexcentesimo septuagesimo secundo die tertia Novembris. Jako zawsze zwykło concurrere województwo ruskie do spólnej obrady i obrony manu forti et consilio ojczyzny naszej tak i teraz to światu polskiemu wyświadczyło, gdy zapomniawszy domów, fortun swoich i one na dyskrecyą okrutnego zostawiwszy pogaństwa recte do boku króla IMci p. n. m. pospieszyło, eo instuitu, ażeby unitis viribus et communicatis consiliis ab extra et ab intra uspokoić mogło rzptą. Do której pacitikacyej et per deputatos insze województwa accedunt do tej powszechnej zgody i my skłaniając się uprosiliśmy do poselskiej funkcyej z ziemie lwowskiej IMć p. podsędka lwowskiego, lMć p. Jędrzeja Kuropatnickiego, IMć p. cześnika mielnickiego, z ziemie przemyskiej IMć p. sędziego przemyskiego pułkownika tejże ziemie IMć p. podstolego podolskiego, IMć p. podstolego parnawskiego, IMć p. Rogalskiego, z ziemie sanockiej IMć p. pisarza grodzkiego sanockiego, IMć p. Bala, którym IMciom p. posłom takową dajemy instrukcyę. 2. Ponieważ nam to constat, że rzpta tak dla ustającej pory wojennej in vim pospolitego ruszenia aukcyą wojska uczynić obmyśliła, a my tej wyprawie nullatenus wystarczyć nie możemy, tak dla strasznej, która się noyissime w krajach naszych przez wojska pogańskie stała dezolacyi, przetoż oświadczymy się przed wspólną matką naszą, że na zaszczyt onej capita nostra ferimus et in pretium okupu jej residuum krwie naszej wylać gotowi jesteśmy, cum hac jednak declaratione, że na tę expedycyą wojenną sine divisione belli wychodzić powinni będziemy. 3. Ratione dawnej płacy wojsku względem ziemie lwowskiej, przemyskiej i sanockiej nie możemy dać deklaracyej, ąuanto numero sufhcere do płacenia będziemy mogli, bo tylko o popieliskach naszych słyszymy, przetoż IMcie pp. posłowie zatrzymają deklaracye do sejmiku przedsejmowego, w czem fide, honore et conscientia IMciów pp. posłów obligujemy, aby deklaracyej nie dawali, aż wprzód sami z pustkami naszemi porachujemy się po wszystkich trzech ziemiach. Ciż IMcie pp. posłowie prosić o sejmik będą, a raczej aby na sejmiku deputackim post Conceptionis pomienione poracho" wanie i rewizya conflagratorum et desolatorum stanąć mogła. 4. A że critica infelicitate et arcanis fatorum consiliis propugnaculum, zaszczyt i obrona polskiego świata fortior armatus et violentus regnorum praedo w pogańskie swoje zabrał progressye i już Kamieniec zna obcego pana, przotoż nie mając ab oriente żadnej nade Lwów innej fortecy, który i teraz, quid in summa necessitate summa virtus possit, dość cnoty swojej wielkie pokazał dowody, tak fortyfikacye pomienionego miasta Lwowa okup ośmdziesiąt tysięcy talerów osobliwej IMciom pp. posłom commitimus fidei et dextentati, którzy inibunt cum tota republica modos et omnia adhibebunt media, pro conservatione pomienionego miasta i do wypłacenia tego długu. 5. Ponieważ ziemia lwowska, przemyska i sanocka hostilibus dotąd fumat incendiis i w ostatniem zostaje nieszczęściu, gemitus tylko compeditorum suorum z daleka non sine dolore w pogańskich jęczących arkanach przyjmuje, a zubożenie pozostałych ma przed oczyma swemi poddanych, których praecavendo indemnitati, aby się poddaństwo nasze obaczyć mogło waruje sobie województwo ruskie, aby od wszelkich przechodów, exakcyej, stanowisk żołnierskich i hiberny wolne zostawało. 6. Horret animus super caedem wspomniawszy one nieboszczyka lMci p. Broniowskiego, który że innocenter occubuit, a że król lMć i rzpta pilne animandwersie uczynić obiecali, poparcie tej sprawy i sądu, zlecamy IMciom pp. posłom. Działo się w obozie pod Lublinem w roku pańskim tysiącznym sześćselnym siedmdziesiątym wtórym, dnia wtórego Nowembra. Krzysztof Stanisław na Chodorostawie Chodorowski starosta Winnicki marszałek koła rycerskiego województwa ruskiego.
Castr. Leop. Rei. 427 p. 1855—1859; Castr. San. Bel. 184 p. 1497—1500; Castr. Trem. Rei 414 p. 2238—2242; Fasc. Cop. Castr. San. 101 p. 1856—1858.
Sanok, 19 listopada 1682. Laadnm ziemian sanockich