1. My rady, dygnitarze, urzędnicy i wszystko rycerstwo województwa ruskiego obywatele ziemie sanockiej vigore trzecich wici od J. kr. Mci na pospolite ruszenie wydanych do obozu generalnego zgromadzeni, takowe między sobą zgodnie postanawiamy laudum. 2. Iż nie tylko z wieści ale też i dowodnych relacyi braciej naszych świeżo przyjeżdżających o ciężkiej desolacyej, popaleniu dóbr i substancyej naszych, tudzież zabranie rodziców, małżonek, dzieci, sióstr, braciej, poddanych i czeladzi i wszystkich prawie splendorów mienia i bydeł naszych, tudzież i osobliwy respekt mając na rozwojenie uniwersałów przez Wołoszą i buntowanie poddanych naszych, którzy już kilka dworów nie tylko wyrabowali ale i spalili, o czem nieomylne mamy wiadomości, dla których legalitates, a osobliwie dla uskromienia buntów chłopskich, z których nie tylko ziemi i województwu naszemu ale i całej rzptej straszne imminent mała dłużej subsistere protunc in castris nie możemy, jednak intuitu konfederacyej całej rzptej przez nas już poprzysiężonej (raterne to sobie unanimiter postanawiamy, aby chorągwi naszych obiedwie, jak WIMci p. Jerzego Wandalina z Wielkich Kunczyc Mniszka sanockiego, szczerzeekiego dębowieckiego etc. starosty, pułkownika naszego, tako Wielmożnego IMć p. Andrzeja Samuela ze Zmigroda Stadnickiego kasztelana przemyskiego IMcie nie zwijali i owszem nim domy nasze i popieliska oglądnąwszy domowych naszych zordynujemy do dalszego J. kr. Mci i całej rzptej ordinansu nastąpienia w Sanoku, to jest in metropoli ziemie naszej zostawały. 3. Przy których to chorągwiach każdy z nas poczet z strzelbą, rynsztunkiem i prowiantem słusznym zostawać ma, a nadto po sześć towarzystwa z regestru przy chorągwi sub paenis per iudices nostros arbitrariis zostawać przy wojennym porządku mają. Którzy to ludzie pod chorągwiami zostawając, nie tylko wszelkiej dyscyplinie wojskowej być, ale też i wszelkie podjazdy za ordynansem IMci p. pułkownika naszego odprawować in casu necessitatis nietylko powinni, lecz i bunty poddanych i ludzi swawolnych wszelkich kup, adiuncta manu praesidiaria, znosić mają. Sami zaś wszyscy, za obwieszczeniem IMci p. pułkownika, sub paenis legum zjechać się mają. Obligujemy przy tem WIMci p. pułkownika ziemi naszej, aby nas wcześnie do miasta Sanoka uniwersałem swym konwokować raczył dla dalszej obrady, konserwacyej i dalszych namówienia procederów ziemi naszej proficuos. 4. A żeby wszelkim zabiegało się exorbitancyom sądy securitatis, jako już per lauda nostra są ordynowane praesenti laudo nostro aprobujemy i ratyfikujemy. Które laudum zgodnie namówiwszy zleciliśmy WIMci p. pułkownikowi ziemie naszej podpisać. Działo się w obozie generalnym pod Lublinem dnia dwudziestego szóstego miesiąca października roku pańskiego tysiącznego sześćsetnego siedmdziesiątego wtórego. Jerzy Wandalin Mniszek z Wielkich Kunczyc. Castr. San. Bel. 184 p. 1463-1464.
Pod Lublinem, 3 listopada 1672. Laudtim ziemian województwa ruskiego obozowe.