tantem missas, petens easdem a se protestante per officium praesens suscipi et acticari. Cuius affectationi et iuri communi officium praesens hac in parte annuendo et inhaerendo, easdem epistolas ab eodem offerente et protestante suscepit et actis suis circa eandem protestationem connotavit. Qarum epistolarum et quidem primae tenor seąuitur talis: 2. Mnie wielce miłościwy panie Jastkowski m. m. p. bracie ! Dopiero doszło do rąk moich laudum. Widzę żeś WMć m. m. p. siła rzeczy przyłożył i nakładł, czego nigdy in mentione nas nie było. Jeżeli WMć m. m. p. nie zjedziesz do Przemyśla we czwartek et non corriges, przyjdzie mi protestacyą uczynić a pewnie i ten tysiąc WMć m. m. p. nie pewny, o którymeśmy nie słyszeli, pewnie bym się tego ja za kilka set zł. nie podjął, jakoś mnie WMć m. m. p. w laudum określił, czego nigdy in rei veritate nie było, bobym się ja był na sejmiku domówił. Już to nie piątego dnia lauda poprawują po sejmiku, a tak stanęło, że po zł. ośm i po groszy półosma' z łanu kwitowego tam żadnego nie było, ani mentia o niem była. Pomieszasz WMć wszytkie ziemie tem, niewiem kto WMć m. m. p. na to podsycił. Iterato się deklaruję, że protestacyą uczynię, jeżeli WMć non corriges co errasti, a na potem będziem wiedzieć, jako to commitere, kiedy to w kilka dni lauda poprawują. Wiem ja, że WMć brałeś kwitowego po taleru, choć go WMci nie pozwolono, a jabym się był tego nie podjął ani substitem byłbym, zostając WMci m. m. p. życzliwym brałem i sługą : Kasper Wojakowski podsędek przemyski. Memu w. m. p. i bratu IMci p. Alexandrowi Jastkowskiemu oddać. 3. Alterius vero series est talis: Mnie w. m. panie Jastkowski m. m. p. i przyjacielu! Przez ten wszytek czas życia mego zawsześ WMć m. m. p. po mnje wzajemną uznawał przyjaźń, o jaką się też u w. m. m. pana starał i teraz zawsze ją dotrzymywałem i dotrzymuję WMci m. m. p. Aleś WMć m. m. p. nie wiem za czyją radą już w Przemyślu odmienił to w laudum, co raz na sejmiku stanęło, z konsensem braci wszytkich. Miałbym ja był tylko prezencyej domówić się albo tego nie podejmować się, gdyby było nie stanęło na mojem i juzem sam w gospodzie WMci m. m. p. czytał ten punkt prowiantowy i miałem go przepisany a teraz widzę w nim odmiany, czego ja salva protestatione nie słucham, bo u nas na sejmiku raz lauda piszą i nie poprawują ich extra mentem braci, bo u nas duków nie masz, wszyscyśmy sobie równi. Widzę żeś WMć czyje insze prywaty wyraźniej napisał a co ad publicum należy, toś tak sicco pede dotknął, co się ukaże czasu swego i uznasz to WMć m. m. p. co ja piszę i o co protestacyą uczynię, że tege dotrzymam WMci m. m. p. in foro fori. A teraz się łasce WMci m. m. panu oddaję. W Przemyślu 25 Octobris 1658. WMci m. m. p. cale życzliwy przyjaciel i sługa Kasper Wojakowski mp. Memu m. p. i przyjacielowi IMci p. Aleksandrowi Jastkowskiemu oddać. Post ąuarum ingrossationem originalia idem offerens recepit, de ąuibus receptis officium praesens quietavit. Castr. Brem. Bel. 386 p. 1040—1042.
Toruń, 6. stycznia 1659. Król składa sejmik we Lwowie na 9. marca.
1. Jan Kazimierz z Bożej łaski król polski, wielkie książę ^litewskie, ruskie, pruskie, mazowieckie, żmudzkie, smoleńskie, czerniechowskie i szwedzki, gotski, wandalskie, dziedziczny król. Wszem wobec i każdemu z osobnp, komu to wiedzieć należy, osobliwie jednak dygnitarzom, urzędnikom stanu szlacheckiego i duchownego ziemie lwowskiej uprzejmie i wiernie nam miłym łaskę naszą królewską. Uprzejmie i wiernie nam mili! Chcąc aby konslytucya sejmu blisko przeszłego warszawskiego o fortyfikacyej miast uchwalona do egzekucyej przywiedziona była i U i W. wasze obowiązekeście w tej konslytucyej strony fortyfikacyej Lwowa1) wyrażony wypełnili, dajemy ten