conscientiis, przy tem et paenis de expeditione bellica sancitis, niżej mianowane punkta sanciti nostri exequi. 2. Naprzód powinni będziemy za obwieszczeniem nas przez IchMciów pp. podkomorzych ziem obudwu pospolitem ruszeniem in personis nostris nie tylko ex possessione ale et ex titulo nobilitatis, ktokolwiek tylko szlachcicem się mieni, na czas i miejsce temiź uniwersałami Ich Mciów pp. podkomorzych naznaczone armati, jako kto może, lub z usarskimi lub z kozackimi pocztami stanąć i to co salus patriae et integritas krajów naszych będzie potrzebowała ochotnie czynić. A że siła na tem należy, aby pograniczne miasta nasze, jako to metropolis ziemie przemyskiej Przemyśl, a w ziemie sanockiej, ponieważ Sanok ad praesens fortyfikowany być nie może, miasto Krosno ufortyfikowane były, tedy ze wszystkich dóbr J. kr. Mci duchownych i ziemskich wyprawę takową namawiany. Aby z kożdej^wsi tak małej jako i wielkiej tak duchownej, świeckiej i J. kr. Mci, żadnej ad praesens jako w tak nagłem niebespieezeństwie kombinacyj nie czyniąc ani distinkcyej, hajduk jeden z muszkietem porządnym, szablą, motyką, rydlem i prowiantem na ćwierć roku, z piącią funtów prochu ze trzema funtami ołowiu i wedle potrzeby lontami, barwy nie upatrując był wyprawiony. A ta piechota jako się wyżej napisało wyprawiona, ma się zaraz do Przemyśla na przyszły czwartek, to jest pro die vigesima qumta praesentis ściągać i popisować się coram officio castrensi, przy którym IMć p. Stanisław Pakosz instigator ziemie naszej z regestrem wszytkich wsi ziemie przemyskiej ma stanąć. I na tenże termin aby kożdy hajduk zł. pięć z sobą od pana swego albo possessora przyniósł postanawiamy. Które pieniądze pomieniony p. instygator ziemie naszej odbierać i one za ordinacyą niżej mianowanego IMci p. komendanta naszego oddawać będzie powinien, a IMć p. komendant z tych pieniędzy prochy, ołowie, palisady i wszelkie potrzeby do municyej tak miast jako i zamku należące pro soliła dexteritate et prudentia prowidować będzie. Ten zaś popis pomienionej piechoty w przyszły czwartek przez dni cztery a po odprawionym popisie ta piechota tak ma zostawać jako będzie dispositio IMci p. komendanta lubo jego vicarii i dotąd trwać pod jego władzą, póki necessitas et ratio periculi exposcet1). Więc żeby w tej wyprawie perplexitas żadna nie była, tak to deklarujemy, że kto ma w obudwu ziemiach naszych lubo inszych jakichkolwiek wsi i possessye swoje, tedy względem possessyej w przemyskiej ziemi w Przemyślu, a względem sanockiej w Krośnie, ile quantitas wsi pokaże, tę wyprawę uczynić mamy, bez wszelkich ekscepcyej wszelakich osób i tych nawet, którzy ludzie i chorągwie swoje choć na żołd rzptej w wojsku mają. 3. Do tejże wyprawy, deklarujemy, należeć mają a) miasta, które się zawierać nie mogą, aby przykładem ekspedycyej żwanieckiej miasta maioris classis ze dwudziestu domów, a minoris classis ze czterdziestu na tenże czas po jednemu pachołku z porządkiem wyżej opisanym stawiły. Od sum także fruktyfikujących, to jest w płatach i na arendach będących, od każdego tysiąca po piąci zł. na potrzeby do tegoż praesidium na czas popisu po rąk IMci p. instyga!ora wszelkiej kondycyej ludzie płacić powinni i sum żydowskich na arendach będących od tegoż nie ekscypując. 4. Nad to wszyscy Żydzi w miastach i miasteczkach i wsiach ziemi przemyskiej zostający na też potrzeby wojenne pieniądzmi gotowymi zł. sześć set, prochami zaś i ołowiem zł. czterysta oddać do tegoż p. instygatora powinni bez uciążenia jednak Żydów przemyskich, którzy też skąd co ma być i wiele przychodzi z miast innych deklarować powinni. Którą to wyprawę kożdy powinien uczynić sub paenis de expeditione bellica generali sancitis, to jest sub paena confiscationis bonorum. 5. Które zaś dobra non subsunt confiscationi, tedy na te trzysta grzywien winy zakładamy, o które p. instygator in officio castrensi premisliensi kożdego contumacem na sądach extra oranem cadentiam kondemnować i exekucyą indilatam sine omni conniventia urgere powinien. Wczem IMć p. komendant, in ąuantum będzie potrzeba, posiłkować powinien i my vovemus to sobie, że przeciw takowemu kożdemu,
Część 19
strona 237/713