Część 22

posłom, aby w ukontentowaniu in desideriis miasta pomienionego cum universa respubiica ineant modos et rationes i czem może być a praesens ukontentowali sine privatorum jednak praeiudicio. In reiiąuo aby cedant necessitati rzptej i szczęśliwszych czasów poczekali deklarować mają pp. posłowie. 60. Nie chcąc deese virtuti i należyte onej supprimere praemia, zwłaszcza który statecznie ojczyźnie służą, chcąc ich do dalszej rzptej zachęcić usługi na indigenat p. Houerbekowi p. Piotrowi di Noiesa) pp. posłowie pozwolą. Także p. JurycyŁ) i p. Michałowi tudzież p. Złotorowiczowi na takoweż indigenatus i nobilitacye pozwolą, eo jednak praecustodito, aby honorum i dignitatum wedle statutu ad tertiam generationem capaces nie byli. Inni zaś w instrukcyej J. kr. Mci specifikowani tychże ozdób expectare mają, a przez ten czas virtutem suam rzptej probare. 61. Musimy indolere wszyscy, kiedy bene meriti w drzierzawach swoich od króla JMci sobie konferowanych impediuntur, jako to contigit IMci p. Stanisławowi Drogoekiemu, województwu naszemu podczas teraźniejszej okazyej inkurzyi nieprzyjacielskich dobrze zasłużonemu, którego w wójtostwie Nahujowicach IMć p. Stanisław Skarszewski ekonom Samborski turbuje i krzywdzi. Wniosą tedy prośbę do J. kr. Mci IchMć pp. posłowie nasi, jakoby ten bene meritus civis w starości swojej spokojnie tego kawałka chleba z łaski króla JMci i prace swojej nabytego mógł zażyć, a nadto aby takowe paenae pro temeraria litigatione o dobra J. kr. Mci założone były, jakowe są interpositae pro evocatione bonorum terrestrium in ius fisci, et omni meliori modo dopomogą temu slaehcicowi IchMć pp. posłowie nasi do spokojnego dóbr tych trzymania. 62. Wniosą i za IMcią p. Kulczyckim, który usługi rzptej pilnując i żołd w wojsku prowadząc nie może być spokojny w possesyej dóbr swoich dziedzicznych, w której mu poddani J. kr. Mci w tejże wsi będący przeszkody czynią, aby tedy J. kr. Mć na uznanie tej differencyi i jako komu należy, przydał komisarza i listy pisał do IMci p. administratora na ten czas ekonomii Samborskiej, aby uznaniu diferencyej tej nie był sprzeczny, i tenże IMć p. Kulczycki przez decizyą. tegoż komisarza upacifikowany zostawał względem przywilejów tymże IMciom pp. Kulczyckim nadanych. 63. Piechota łanowa Samborska, którą pospolicie sołtysi wyprawują, iż in privatos usus obrócona jest i pospołu z drugimi łannikami do obozu nie chodzi, upraszać będą pp. posłowie J. kr. Mci, aby taż piechota do rotmistrza tychże łanników zwyczajnego posyłana była i do obozu chodziła. Jako przeszłych czasów vicissitudo wielu miast i prowincyej dotrzymanej wiary erga rempublicam probavit virtutem, tak osobliwym sposobem miasto, Lwów eam promeruit laudem, że i wiarą ku panu i ojczyźnie a męstwem przeciwko nieprzyjaciołowi, których wojska niezliczone toż miasto pod murami swymi widziało et repressit generosissime, wszytkie adversae fortunae przetrwawszy ictus a tychże nieprzyjaciół conatus zraziwszy infracta virtute tę fortecę rzptej zatrzymało i nieprzyjacielowi, pierwszy na sobie wstręt uczyniło, jako tedy omnem gratitudinem od całej rzptej zasłużyło, tak aby desideria miasta tegoż w całej rzptej zasłużyło miejsce miały i przez nas zalecone były słuszną rozumiemy. 64. Co się tknie tedy długów in rem reipublicae przez to miasto erogowanych, skoro likwidacya onych realis będzie i generalna wszytkiej rzptej zgoda, tedy aby rekompenzę tychże długów obmyśliła rzpta postarają się IchMć pp. posłowie nasi. Więc że i na fortyfikacyej tego miasta jako metropolis Russiae wiele toti interest reipublicae i o to będą upraszać, ażeby na dokończenie takowej municyej, która bardzo wielkiego potrzebuje sumptu certa summa destinowana była. I do tego ciż IchMć pp. posłowie przymawiać się będą, ażeby suma cztery tysiące, której miasto za asekuracyą ziemie lwowskiej na piechotę pro praesidio na Lwowie zostającą pożyczyli, z proventu publicznego akcyzy według asekuracyej lMciów miastu zapłacona była. 65. Długi, których nam w instrukcyej swojej J. kr. Mć mentionem czyni, względem ustąpionych in rem reipublicae dzierżaw, aby rzpta wypłacić miała, nie widzi possibilitatem województwo nasze, zaczem też iniungimus pp. posłom, aby się ullo modo et ratione w tę materyą nie wdawali, ani pozwalali ani też assekuracyej dawali, w czem ich fidem