Łatwo zrozumieć, że król skasował uchwały obydwóch kół jako nieważne 5), że naznaczył powtórny sejmik, który się też odbył. Posłów obrano na tym powtórnym sejmiku tychsamych, których poprzednio obrano w jednym z kół 11 czerwca a uchwałę poborową zniesiono i uchwalono inne podatki, kazano jednak tym, którzy według uchwały pkasowanej wydali pobór potrącić takowy z nowo uchwalonych podatków.
W taki sposób naprawiał król błędy decentralizacyi sejmiku Jeżeli jednak zapobiegał zamętowi biorącemu swe źródło decentralizacyi, to z drugiej strony dodać i to należy, że niekiedy sam ją spowodowywał. Mamy tego dowód w ustanowionym przez króla na 19 stycznia 1767 r. osobnym sejmiku dla ziemian przemyskich i sanockich w Przemyślu. Takie pominięcie przez króla generalnego sejmika i rozbicie jedności sejmikowej nie mogło się podobać Lwowianom. Wniosek ten wypływa z faktu , że gdy w Przemyślu uchwalono, że luboby który ziemianin województwa, w powiecie lub ziemi swej osobą lub wyprawą uczynił zadość obowiązkowi służby wojennej, żeby nadto i w przemyskiej ziemi postanowieniu wyprawy i kosztów zadość uczynił, — natychmiast Lwowianie na swoim sejmiku zaprotestowali przeciwko zapadłej uchwale. Podobnież nie byli zadowoleni ziemianie przemyscy i sanoccy, gdy król w 1662 r. chcąc przyśpieszyć wniesienie podatków złożył sejmik dla ziemi lwowskiej we Lwowie6); poczytali oni sobie za krzywdę takie odłączenie ziemi lwowskiej i król był zmuszony wszystkim trzem ziemiom złożyć wspólny sejmik w Wiśni. Tam to 26 października
') Lauda II. Nr. 48. *) Ib. Nr. 49. "») Nr. 62. *) Nr. 51. 5) Nr. 53, Nr. 65 art. 14 i 16. «) Nr. 195 por. Nr 196 art. 1.
XVI
skasowano laudum lwowskie i szlachta wszystkich trzech ziem obiecała sobie braterskiem słowem, że ma potem żadnych separacyi ani osobnych sejmików czynić nie będzie *).
Jest. to charakterystycznym momentem w życiu sejmikowem, że dopiero na widok interweniującego króla z powodu zamętu z scentralizowanego sejmiku, ocknęła się szlachta, szukając sposobów do zapobieżenia decentralizacyi rozkładającej sejmik i siłą faktów postępującej w rozwoju. Następstwem tego rozwoju był jak już wspomniano upadek znaczenia generalnego sejmiku na zewnątrz.
Do województwa bowiem ruskiego należały prócz wzmiankowych trzech ziemi lwowskiej, przemyskiej i sanockiej, także ziemie chełmska i halicka. Te ostatnie ziemie brały udział w generalnych konfederacyach pierwszych bezkrólewi, obradowały wspólnie i uchwały honfederacyi gliniańskiej z 1572 r. i lwowskiej z 28 lipca 1584 r. po odjeździe Henryka zapadłe, obejmowały całe województwa a więc i ziemie chełmską i halicką. Tożsamo można powiedzieć i o konfederacyi z 7 stycznia 1 587 r. po zejściu króla Stefana. Załatwiono tam sprawy wszystkich ziem dotyczące; oznaczono gdzie która ziemia ma się zebrać na pospolite ruszenie, obierano duktorów czyli wodzów tudzież sędziów kapturowych dla każdej z nich, oznaczano kiedy w każdej ziemi roki miały być sądzone, słowem były to obrady generalne całpgo województwa. W taki sposób te generalne obrady i ich uchwały utrzymywały w czasie bezkrólewia wszyskie ziemie wojewódzkie w jedności a wszystkie partykularne ówczesne zjazdy po ziemiach województwa odbywane, w tej generalnej konfederacyi miały swe źródło i dyrektywę.
Otóż te właściwości i przywileje generalnego zjazdu odpadły w drugim okresie, gdyż na lata 1648 — 73 jedna tylko przypadła generalna konfederacya i to nie w czasie bezkrólewia, tak że ziemie konfederacya na swych partykularnych sejmikach zawiązywały. Ale przywileje generalnego sejmiku upadły i z tego powodu, że ziemie chełmska i halicka oddzielne miały sejmiki, pierwsza jeszcze w XV, druga w XVI wieku. Prawda, że sejmik halicki nie był równorzędnym z sejmikiem wiszeńskim, jakim był np. chełmski, ale niższym poniekąd od generalnego. Niższość ta objawiała się tern, że według prawa i zwyczaju miał sejmik halicki wysyłać swe uchwały i instrukeye poselskie i tp. przez posła swego na sejmik wiszeński, dlatego też król rozpisując sejmiki zawsze sejmik halicki naznaczał o tydzień wcześniej aniżeli generalny wiszeński.