Część 54

1. My rady, dygnitarze, urzędnicy i wszytko rycerstwo województwa ruskiego ziem i powiatów tu na ten czas za wiciami J. kr. Mci p. n. m. i obwieszczeniem JWIMci p. Stanisława Jana na Jabłonowie Jabłonowskiego wojewody naszego ruskiego do obozu zgromadzeni, takowe między sobą zgodne stanowimy sancitum. 2. Lubo to już tak dawniejsze przodków naszych statuta jako też et recentiores constitutiones powinność naszą szlachecką do obrony wspólnej ojczyzny oraz i porządek pospolitego ruszenia dosyć provide i rzetelnie opisały, a osobliwie constitutio anni millesimi sexcentesimi vigesimi primi, do której się referujemy, o tern disponit, że jednak surowość i powaga tych to świątobliwie postanowionych praw vitio teraźniejszego wieku przez niektórych pp. braci województwa naszego w lekkiej powadze zostaje i jakoby ludibrio habetur, kiedy tak wiele IMciów za wiciami J. kr. Mci wydanemi w tak ciężkiem i nagłem niebezpieczeństwie do tego czasu według powołania swego ku ratunku rzptej pod chorągwie non comparent i owszem jedni studiose różne preteksty i przyczyny zakładając sobie powinności tej uchodzić, drudzy pocztami tylko nie według prawa i nie według substancyej każdego zasłaniać się a raczej eludere rempublicam chcą, miasta nawet, które do tejże wyprawy i expedycyi generalnej prawem obowiązane są, ani piechoty, ani municyej do wojny należącej (oprócz Lwowa i Przemyśla, króre bliskie niebezpieczeństwa praesidio i owszem ratowane być muszą) nie stawiają, tedy w takowym razie i oziębłości udając się do sposobów przez przodków naszych w podobnych okazyach praktykowanych, wszytkich wobec i każdego z osobna IMciów pp. braciej naszych i spółobywatelów do tejże ekspedycyej generalnej należących bratersko upominamy i do spólnej a nierozdzielnej obrony ojczyzny gorąco wzywamy, to sobie pod wiarą, sumieniem i poczciwością braterską obiecując, że na takowego każdego, któryby się między nami ojczyzny desertor i praw pospolitych contemptor znajdował, nietylko sami powstać nie oglądając się na krewność ni przyjaźń żadnego obiecujemy, ale też i z generalnego da Pan Bóg obozu rzptej nie rozejdziemy się, aż każdego absentia deklarowana i ostrość prawa nad takowym każdym exekwowana zostanie. 3. Nadto każdy takowy ad paritatem z nami na wszelkim placu i ad libertatem głosu wolnego in perpetuum, luboby a paenis jakimkolwiek kształtem relaxowany był, należeć będzie. 4. IMciów zaś pp. pułkowników naszych fide honore et conseientia obowiązujemy, aby regestra od IMciów pp. rotmistrzów eadem fide odebrane wszytkich braci presencyą nie rozchodząc się z obozu manifestowali i każdemu, ktoby ich serio potrzebował, komunikowali, a potem zaś do grodów ziem naszych z podpisem rąk swoich podali, z którychby absentia każdego uznana być mogła i rigor prawa super delinąuentes extendowany zostawał. 5. Tychże IMciów pp. pułkowników i rotmistrzów naszych fidem obowiązujemy, aby pocztów inaczej nie przyjmowali, tylko od tych, których właśnie albo zeszłe lata albo vera infirmitas iuramento według prawa probanda excipuje. Wszakże jednak te poczty od tych, których prawo excipuje, jeżeli juxta proportionem substancyej wystawione będą, uciążać ani ich cum elusione prawa pospolitego vel diminutione obrony rzptej przyjmować powinni będą. 6. Spondemus sobie przytem w ciągnieniu wszelaki rząd, obseąuium, exlegibus sprawiedliwość, miłość i zgodę braterską przez wszystek czas póki i z drugimi województwy nie rozdzielnie in expeditione trwać będziemy zachować, osobno żadną miarą nie stawać, ale pod chorągwiami, jako prawo mieć chce, w porządku iść przy duktorach swoich obowiązujemy się, szkodom i uciskom wszelakim ludzkim, starając się o błogosławieństwo Boże, zabiegać obiecujemy. Na występnych zaś sąd et severitatem paenarum pozwalamy i deklarujemy. 7. Do których sądów według konstytucyej deputatów obieramy IMciów: IMci p. Seweryna Naropińskiego i p. Stanisława Drohojowskiego, którzy według