Część 27

między nami brata nieochraniając, ile gdzie aors noclegu feret stanowiąc IMciow pp. wojskowych do prędkiego pospiechu, Pana Boga i artykuły wojskowe obtutui mając zagrzewali. A gdyby zaś przestrzegli takowych, którzy bez wszelkiego Jkr. Mci p. n. m. IchMeiow pp. hetmanów ordynansu werbować, zaciągać, supplementować albo znaczki illicite podnosząc ludzi ubogich spoliować, w dobrach szlacheckich stawać, podwody albo poboczne stacye wybierać ważyli się, czego mamy wiele przeszłych czasów exempla, tedy takowych wszytkich pomienieni IMcie pp. superintendentowie i rotmistrze przez nas obrani arcere i do ziem województwa naszego nie puszczać a jeśliby napomnieni gwałtownie wchodzić chcieli, takowych vagantes jako nieprzyjaciół tej ojczyzny i spoliatorów nie tylko substancyej naszych ale praemiorum samego rycerstwa koronnego znosić, łapać i pod miecz sprawiedliwości hetmańskiej albo do grodu bliższego odsyłać powinni będą. 5. Więc żeby do takowej repressyej mieli zawsze promptam manum, spondemus sobie pod obowiązkami wyżej napisanymi, że za każdym uniwersałem i awizacyą pomienionych IMciow pp. rotmistrzów ziem naszych, od któregokolwiek z nas per spatia distincta dojdzie ta wiadomość, gdy tego obaczy potrzebę, zaraz wszyscy contra tales licentiosos, jako na gwałt i kto będzie mógł in persona sua, kto zaś absens albo zatrudniony w pocztach należytych kosztem swoim, nikomu w ciągnieniu praeiudicando aut nocendo, samej tylko zażywając dla koni trawy, pod dyrekcyą tychże IMciow pp. rotmistrzów naszych concurrere i to co necessitas reprimendi pokaże czynić cbjecujemy. 6. Żeby zaś każdy z nas wiedział, do którego się z IMciow pp. rotmistrzów w posłaniu pocztów albo w osobach swoich referre miał, takową między IMci traktów czynimy dystynkcyą, to jest z tej strony Sanu IMć p. Remigian Zaboklicki chorąży bydgoski ma notyfikować universam nobilitatem przez podane uniwersały swoje do Stryja, Drohobyczy, Tucholszczyzny 1 do gór tamecznych wszytkiego dorohobyckiego i stryjskiego traktu ; IMć p. podczaszy wieluński do Sambora, do Krakowca, do Wiśnie, do Mościsk, do Krukienic, do Usakowa, do Nowego miasta, do FelsztyDa, póki extenditur ziemia po Wiar rzekę aż za Sambor do Dniestru; IMć p. Nowosielecki do Przemyśla, do Biercze, do Rybotycz, do Niżankowic, do Ghyrowa, do Dobromila, Starej Soli, Starego Miasta na Strwiąż póki extenditur ziemia przemyska od Wiaru aż do ziemie sanockiej; IMć p. Lipczyński ł) do Sokołowa, Rzeszowa, Tyczyna, Łańcuta, Kańczugi, Próchnika, Przeworska, Leżajska, Tarnogroda, Jarosławia, Radymna, Krzywcze póki się kończy ziemia przemyska od sanockiej. Których to IMciow pp. superintendentów i rotmistrzów naszych, sposobem wyżej opisanym, albo jeśli je u siebie pewniejsze znajdą obwieszczenie trybem wojskowym odsyłając sąsiad sąsiadowi, z podpisem odsyłać i notyfikować i tej ustawie dosyć czynić każdy z nas powinien będzie. 7. A jeśliby, czego nigdy rozumieć nie możemy, znalazł się takowy, któryby tak obwieszczony będąc albo sam albo z pocztem swoim concurrere do pomienionych IMciow pp. rotmistrzów ad commune sufTragium temere zaniedbał, przeciwko takowemu wszyscy consurgere i nie rozchodząc się z kupy do niego w dom cum tota manu jachać i rationes absentiae eius excipere deklarujemy się, przezco cokolwiekby się szkód poddanym naszym i jemu samemu stało, za to IM pp. rotmistrzów naszych omni foro wolnych deklarujemy, excepta legalitate veri impedimenti et residentiae na ten czas w inszem województwie. Jeśliby też jeden z IM pp. rotmistrzów drugiego auxilium potrzebował, ratować się invicem mają. 8 Tychże IMciow pp. rotmistrzów naszych assekurujemy, że jeśliby jakąkolwiek od kogokolwiek respeetu tej prowidencyej bespieczeństwa ziem naszych in sua orbita zachowanej mieli mieć trudność albo o zniesienie kupy jakiej swawolnej turbowani byli, tedy IMcie każdego z osobna na każdym placu koronnym unanimi manu et auxilio intercedere obowiązujemy się. 9. Który to ordynans i zgodne nasze na sejmiku postanowienie jako nienaruszone mieć chcemy, tak zleciliśmy !Mei p. marszałkowi naszemu, aby dla wiadomości wszytkich i większej powagi z podpisem ręki swojej do grodów ziem naszych podać raczył. Dan na sejmiku w Wiśni dnia dwudziestego siódmego lipca roku 1660. Piotr Paweł z Bużenina Mniszek pisarz ziemski przemyski marszałek sejmiku wisnieńskiego m. p. Castr. San." Bel. 172 p. 1343—1347; Castr. Prem. Bel 390 p. 1999—2002.