1. My dygnitarze urzędnicy i obywatele ziemi przemyskiej na sejmik relacyjny pro die secunda Octobris według uchwały sejmiku blisko przeszłego generalnego w Wiśni die 13. Septembris1) za uniwersałem J. kr. Mci odprawionego zgromadzeni, czynimy wiadomo, iż wysłuchawszy relacyej IMciów pp. posłów ziemie naszej z tegoż sejmiku wisnieńskiego do J. kr. Mci wyprawionych, która to relacya w sobie miała, iż J. kr. Mć względem stawania naszego na pospolite ruszenie referować się na dalsze swoje uniwersały kazał, gotowość jednak wszelaka aby w domach szlacheckich była, tak że kiedy J. kr. Mć obwieści, aby wszyscy zaraz na koń armati wsiadali i do boku J. kr. Mci garnęli się. Podziękowawszy tedy J. kr. Mci p. n. m. pro tam sollicita cura około dobra ojczyzny i za to nie mniej, że J. kr. Mć non est prodigus sangvinis civium tudzież prawa przestrzega pospolitego, niechcąc nas seorsive wymykać in oppositum nieprzyjacielowi, ale sine divisione belli, jako deklarował, tęż publicam et generałem expeditionem chce prowadzić, deklarujemy to niniejszą uchwałą naszą, aby stosując się do woli i intencyej J. kr. Mci wszyscy quotquot sumus obywatele tej ziemie we wszelakiej do wojny gotowości byliśmy, kiedy J. kr. Mć obwieści, do boku tegoż J. kr. Mci praevia ordinatione tegoż pospolitego ruszenia w ziemi naszej stawali, tak jako mens J. kr. Mci sine divisione belli i aż górne województwa pomijać nas będą 2. Co się zaś tknie podatków ziemie naszej osobliwie karmowych na sejmiku blisko przeszłym wisnieńskim pozwolonych radzibyśmy się w tem do intentu J. kr. Mci accomodare, lecz że spustoszenia ziemie naszej dla przechodzącego po kilka razy i tu sedem belli gruntującego sobie nieprzyjaciela tudzież dla zniszczenia od żołnierza sufficere temu żadnym sposobem nie możemy, dla tegoż J. kr. Mć p. n. m. nisko upraszamy, aby aeąui boniąue consulere raczył, że przy raz danej uchwale i deklaracyej naszej stanąć musimy i tak je wydamy, jakośmy one wydać na sejmiku wisninskim deklarowali cum abiuratis, obligando IMciow pp. exaktorów, aby iuxta declarationem et laudum visnense one wybierali, wybranych zaś dotąd nie oddawali, dokąd assekuracya IMciow pp. hetmanów imieniem wojska nie będzie im dana. Ze jako na te podatki benevole zniszczone posilić wojsko i do służby Rzptej chcąc zachęcić pozwolimy, tak nigdy in seąuellam aby sobie tego nikt trahere niechciał i nie ważył się, aby eadem assecuratione cautum było, jako i to, aby to wojsko ad fines regni excubando i zimowaniem i przychodzeniem jako całej rzptej tak i województwa naszego nic nie wczasowało, inaczej jeśliby nas chorągwie jakie od wojska czyjekolwiek przechodzeniem infestowały, tedy z wydatkiem tych pieniędzy zatrzymać się IMciom iniungimus. 3. A że nam retulit IMć p. Maciej Ustrzycki podsędek sanocki, że półtora tysiąca zł. przeszłym laudum wisninskim naznaczone względem trzech poborów jeszcze onemu dotąd nie są zapłacone, tedy zlecamy to tak przeszłym jako i teraźniejszym pp. administratorom akcyzy i czopowego, aby z retent dawnych i teraźniejszego prowentu akcyzy ten dług jako najprędzej onemu zapłacili. 4. W temże też kole naszem wnosił ąuaerellam IMć p. Walenty Fredro obywatel i brat nasz względem tego, iż w słusznej i nam wiadomej sprawie swojej po przewiedzionym procesie exekucyej mieć nie może, dla tegoż jednostajną uchwałą naszą zleciliśmy IMci p. dyrektorowi naszemu, aby tak do J. kr. Mci p. n. m., jako i do IMci księdza kanclerza koronnego2) listy nomine nostro napisał, upraszając gorąco J. kr. Mci, aby tak utrapionemu bratu et eonem nostro rękę podać raczył, którą to uchwałę naszą deklarowawszy IMci p. dyrektorowi naszemu spisać i do grodu ziemie naszej podać zleciliśmy. Działo się w Przemyślu na sejmiku
>) Nr. 166 art. 7. >) Mikołaj Prażmowski k. w. kor.
relationis die secunda Octobris millesimo sexcentesimo sexagesimo. Jan Wojakowski chorąży przemyski dyrektor na ten czas sejmiku koła relationis. Castr. Trem. Hel. 390 p. 2330—2332.
Sanok 2. października 1660. Łaadnm ziemian sanockich.