Część 37

żołnierzowi do Prus zaciągnionemu uchwalone zupełnie zapłacić, lubośmy pro se podymne realiter wedle uchwały sejmowej oddali wystarczyć nie mogli, tedy wygadzając potrzebom Rzpitej i chcąc kiedyżkolwiek z skarbów naszych ciężaru tego pozbyć, pozwoliliśmy mianowicie w ziemi przemyskiej i sanockiej pobór jeden łanowy, i w mieściech zwyczajny szosowy, wedle starych kwitów, i dla prędszej wygody płacy żołnierzowi wydać prędko, mianowicie a die 20 Jannuarii ad diem 10 Februarii postanowiliśmy i dosyć uczynić temu fide et honore nostro obowiązujemy się, na retentorów proces i peny anni 1629 in toto reasumowawszy. 3. A że z tego pozwolenia poboru pewna i niemała część pieniędzy zbywa, tedy wedle tej naszej teraźniejszej deklaracyej tak niemi pp. poborcowie szafować mają, żeby JMci p. Jana z Pleszewie Fredra sędziego przemyskiego szafarza powiatów przemyskiego i sanockiego ratione salarii za prace JMci jeszcze na przeszłym sejmiku pozwolone, z poborów ziemi przemyskiej złotych sześć set a z sanockiej złotych dwieście, doszły. A to salarium z tej przyczyny pozwoliliśmy, że pierwsze salarium od Żydów przemyskich i sanockich nie doszło, dla konstytucyej sejmowych i dekretów tak grodzkich i trybunalskich, którzy od takowych podatków są uwolnieni. Drugie pieniądze tak się szafować i obracać mają, iż JMcie pp. obywatele przemyscy dotąd na zachowanie ksiąg ziemskich nie mają, stąd summum periculum privilegiis et immunitatibus pochodzi, tedy tę resztę poborów na kupienie placu i zamurowanie placu do rąk JMci p. sędziego przemyskiego p. poborca przemyski, salvo suo salario et recenter abiuratis defectibus, oddać i odłożyć krom wszelkich zwłok powinien, a IMć p. sędzia przemyski rationes wydatków według czasu na sejmiku przydającego uczynić nam będzie powinien i cobykolwiek jeszcze zbywało tam oddać, gdzieby zdanie IMci pp. braci było. Do których podatków wybierania obraliśmy mianowicie w ziemi przemyskiej IMć p. Alexandra z Pleszewie Fredra cześnika przemyskiego, z sanockiego IMć p. Jana Fredra, to warując, aby ciż IMć pp. poborcy na sejmiku deputackim z percepty i dystrybuty poboru tego powinni byli sufficientem calculum uczynić i kwit na ten czas od marszałka sejmikowego otrzymać. Pokazał też nam IMć p. szafarz ziemie przemyskiej, że na drugą ćwierć z podatków pozwolonych różnym chorągwiom tak polskim jako i cudzoziemskim wydał z przemyskich poborów złotych trzydzieście tysięcy i sześć dwieście dwadzieścia i jeden i groszy dwadzieścia, pieniędzy sześć, a z sanockich jedenaście tysięcy sześć set dziewięćdziesiąt i cztery, z czego lubo IMć p. szafarz z pp. poborcami gotów* byli uczynić dostateczny z dystrybucyi rachunek, lecz dla krótkości czasu, że jeszcze zupełna zapłata żołnierza nie doszła, odłożyliśmy to do sejmiku elekcyi deputata blisko przyszłego. 4. Zdało się też zjazdowi naszemu do publicznej wiadomości podać, że IMć p. Marcin z Borków Borkowski podstarości grodzki lwowski i poborca, secundum praescriplum laudi anterioris nostri visnensis w pośrodek nas stawiwszy się, podatków ziemie lwowskiej sobie do wybierania powierzonych^ mianowicie czternastu poborów na expedycyą pruską pozwolonych i na dwie racie rozdzielonych przed deputaty z koła naszego ad hunc actum wysadzonymi sufficientem uczynić calculum i rationem obudwu rat za listami JMci p. szafarza ziemi lwowskiej na zapłatę ludziom do województwa ruskiego naznaczonym, autentycznymi kwitami i dokumentami to nam ukazawszy, oddał złotych sześćdziesiąt i trzy tysiące pięćset siedmdziesiąt i jeden groszy dwadzieścia, tedy za spoiną zgodą naszą zleciliśmy JMci p. marszałkowi na ten czas koła naszego, aby na takową sumę kwit JMci p. poborcy lwowskiemu i imieniem naszem oddał. A co się tknie reszty, ridelicet złotych siedmnastu tysięcy, która przy JMci p. poborcy ex ratione calculi zastała, tak to deklarujemy, że tych pieniędzy nigdzie indziej obracać i wydawać nie ma, tylko tam, kędy mens konstytucyej sejmu blisko przyszłego pokaże. Przy tymże rachunku oddaniu JMci p. poborcy lwowskiego na zwyż mianowaną i wydaną sumę IMć p. szafarz ziemie lwowskiej pokazał nam authentica documenta distributionis, któremu aby IMć p, marszałek nasz kwit dał zleciliśmy. 5. Tę tedy zgodę i ustawę nasze braterskimi i jednostajnymi głosy między sobą postanowiwszy żądamy, aby urzędy wszelakie to podanie do aktykowania w księgi grodzkie tę uchwałę nasze, w tem cośmy postanowili, poczuć się raczyli, et in necessitate Reipublicae prędką i nieodwłoczną w oddaniu postanowionych po-