Część 27

in facie totius Reipublicae Ich Mć pp. posłowie nasi podziękują, że z miłościwej łaski swej pańskiej na ten raz tak gorący Rzpltej na zapłactuie żołnierzom ad fidem publicam IMci p. podskarbiemu koronnemu i Icli Mciom pp. komisarzom znaczną summa dogodziła, podziękują więc i królewicowi IMci Władysławowi, ze Olstyna starostwa swego na ten dług zapłacenia żołnierzom ad exlennuationem summae wytrzymać pozwolić raczył, barziej bonum publicum aniż privatum commodum w tern pretendując, Ich Mć pp. posłowie powinne dzięki uczynią. 16. laiungimus też to wszytko Ich Mciom pp. posłom naszym, aby tak Ich Mciom pp. komisarzom z sejmu naznaczonym jako i od J. kr. Mci przydanym solenniter podziękowano było, którzy laudabiliter pracując na tej komissyej lwowskiej nabyli na zapłacenie długów żołnierskich pieniędzy, aby zapłata skuteczna jak najprędzej onym była mają obmyśleć, i to czupowe, że nad prawo w kilku powieciech zaarendowali, legę publica ostrzegli, jako tym IchMcion;. którzy ad fidem publicam dostatków swych prywatnych praegnantj necessitate Reipublicae doj^adzając nie żałowali, mianowicie IMci p. wojewodzie sandomirskiemu 'j, hetmanowi polnemu "j, IMci księdzu biskupowi płockiemu '), IMci księdzu kanclerzowi koronnemu 'j, IMci p. podkanclerzemu koronnsaiu '), IMci p. podskarbiemu koronnemu"), IMci p. krajczemu koronnemu '), IMci p. staroście war^^zawskiemu, IMci p. Mikołajowi hrabi z Oslroroga staroście drohowiskiemu wojewodzicowi poznańskiemu, IMci p. Andrzejowi Reiowi sekretarzowi J. kr. Mci podziękowali. A ponieważ miasto Lublin samo tylko, lubo przed niem insze miasta koronne są dostatniejsze opibus fortunisąue opukntiures, z dogodzeniem pewnej summy ochotnem stawiło się, mają się też starać IMć pp. posłowie nasi, aby wdzięcznością ta ich ochota od Rzpltej nagrodzona była. 17. Wielki abusus najduje się prawa, które contra facinorosos postanowione jest, że o krzywdy proste, które z dawnego prawa do sądu ziemskiego albo grodzkiego należą, zwykU inter causas recentis criminis prawem patrzeć, karania za to żadnego od sądów o to wszelakich ale i trybunalskich nie obawiając się i owszem ochronę i wolność z tej przyczyny, ex quo non temere egit z wielką honoru szlacheckiego ujmą i substancyej stratą otrzymywając, co aby in poslerum nie bywało i takowej płoehości w jfj rozdawaniu się bez słusznej przyczyny na honor ostrością prawa zabieżało się, eflicere to panowie posłowie et legę cavere mają. 18. Panowie duchowni zakonów różnych siła dóbr zitmskich cum maximo stanu szlacheckiego praeiudicio i ujmą służby Rzpltej na zakony i kościoły pokupili; mają to Ich Mć pp. posłowie legę perpetua cavere, aby tego in posterum sine speciali Reipublicae consensu czynić nie mogli a to sub nullitate contractuum et inscriptionum, które dobra ipso facto ad fiscum et dispositionem króla IMci przypadać et bene meritis iure haereditario rozdawane być mają. A slachcic, któryby się przedać dobra ziemskie zakonnikom ważył, ipso facto paena infamiae karan być ma, b którą każdemu slachcicowi na trybunał inter causas ofTicii wolno czynić. A te dobra, które po te czasy są pokupione i teraz onym służą, gdyby zachodziła ąuaestio haereditaria ratione fundi lubo z tlachcicem lubo z osobą którą duchowną, aby non alio iure praeterąuam terreslri et succamerariali decydowane były. A obywatele stanu slacheckiego, którzy do zakonu wstępują, aby w dobrach tak ojczystych jako i inszych, któreby iure successionis na nich przypadły nie dziedziczyli, ale żeby się tylko a successoribus sanguinis iuxta statutum de monialibus conditum kontentowali. Do tego acz jest warowano konstytucyami, aby każdemu, który sprawę ma z deputatem, wolno się na tym trybunale me sądzić ex quo iudex, żeby była do drugiego remissa, tedy taż konstytucja na IchMć pp. duchownych ściągać się ma. Także gdy której kapituły sprawa przypadnie, tedy w takiej ci deputaci ducliowni, którzy z tej kapituły są obrani onej sądzić nie mogą, ale według prawa z izby ustępować powinien, a in causis fundi expulsionis aby loro castrensi et terrestri iuxta nexum staluti byh powinni respondere. 19. A iż trybunał radomski ostremi penami zwykł i depaktacyami aggrawować ludzi stanu slacheckiego, dla czego już z tych podatków żaden z ludzi zacnych wy-