Ród Ozgów wymiera w XVn. w. Ale jeszcze ów Piotr, podkomorzy lwowski, miał towarzysza na sejmy warszawskie w osobie Jana Adama ze Żmigroda Stadnickiego podkomorzego sanockiego, obranego 13 razy posłem na sejm koronny, a więc tylko o trzy razy mniej aniżeli Ozga. Zresztą Stadniccy tak w XVI. w. jak przez ciąg następnego wieku czynni są na sejmikach swego województwa. I tak 1572 r. spotykamy Stanisława jako posła w Wiśni obranego, w latach 1590 — 93 Stanisława ze Żmigroda, w latach 151)3 — 1596 Marcina, w 1618 Marka, w 1632 r. Jana, w 1780 — 1693 Jana chorążego koronnego, w 1712 r. Kazimierza. Jako marszałków zebrań sejmikowych znamy Jana Adama ze Żmigroda 1635 24/4, Karola Marka przewodniczącego Sanoczanom w 1656 r., Jana Franciszka chorążego koronnego 1695 r. 25/5, Andrzeja Samuela kasztelana lubaczowskiego w r. 1669 26/6.
XXXIX
Działalność Sreniawitów Stadnickich rozciąga się na koniec XVI. i na cały XVII. w. ; w drugiej połowie w. XVII. występuje ród Przestrzałów Ustrzyckich, który do końca doby sejmikowania nie mał^ cieszy się wziętością u ziemian przemyskicłi i sanockich. Maciej Stanisław Ustrzycki podstarości przemyski, podsędek wreszcie sędzia sanocki w latach 1654 — 76 był 12 razy obrany posłem. Jako postów spotykamy też Bazylego komornika ziemskiego przemyskiego w latach 1653 — 1665, który też trzykrotnie marszałkował w 1669 r. już jako stolnik przemyski; podczas gdy Maciej Stanisław wspomniany sędzia sanocki pięciokrotnie przewodniczył na zgromadzeniach sejmikowych. Jako posła spotykamy w 1617 Aleksandra r. wojskiego Samborskiego ; w 1671 r. Mikołaja pisaiza ziemi przemyskiej; w 1680 r. Marcina stolnika zakroczymskiego; w 1678 — 87 Mikołaja stolnika żydaczowskiego podstarościego wreszcie starostę przemyskiego, który też dwukrotnie w latach 1673—4 przewodniczył obradom sejmikowym. W 1710 r. posłuje Maciej Ustrzycki chorąży przomyski ; w 1730 — 48 Bazyli skarbnik żydaczowski później przemyski ; w 1733—50 Bogusław; marszałkują zaś w tym czasie w 1693 29/4, Tomasz stolnik sanocki, w 16'16 — 97 trzykrotnie Maciej Józef z Unichowa, wreszcie w latach 1747 i 1748 Bazyli z Unichowa kasztelan przemyski.
Od XVI. w. wybitnie występują na sejmikach Mniszkowie począwszy od i 597 r. w którym widzimy czynnego Jana starostę sanockiego. Starosta lwowski Sramsław Bonifacy II razy był obrany posłem; w latach 1628—32 spotykamy posłem Franciszka starostę sanockiego, w latach 1664 — 75 Jerzego Wandalina starostę sanockiego, w r. 1696 Józefa Wandalina starostę sanockiego, w 1733 r. Jerzego Wandalina łowczego koronnego, w 1656 — 58 Michała starostę przystańskiego, 1748 — 64 Adama starostę mostowskiego i chorążego koronnego; marszałkowali zaś Jerzy Wandalin starosta sanocki czterokrotnie w latach 1650 — 72.
Obok tych Mniszków znamy też i Mniszków herbu Porajów w ziemi przemyskiej, z których dwaj głównie położyli zasługi w swej ziemi. Piotr Paweł z Bożenina Mniszek był posłem w 1653-54, był on pisarzem grodzkim później ziemskim przemyskim i musiał się odznaczać niemałą powagą u ziemian, skoro 12 razy obrano go marszałkiem sejmikowym. W 1720 r. obrano posłem Jana z Bożenina Mniszka na sejmiku wiszeńskim ; on też przewodniczył zgromadzeniu sejmikowemu a w 1733 r. był obrany marszałkiem konfeleracyi ruskiej przy Stanisławie Leszczyńskim.
Wielką popularnością u szlachty cieszył się ród Janinów Sobieskich, a Jakóba Sobieskiego, starostę krasnostawskiego podczaszego koronnego, dziesięć razy z rzędu obierano w Wiśni posłem sejmowym. Był on też czterykroć obierany marszałkiem na sejmikach w Wiśni. Przed Jakóbem widzimy w r. 1613 posłem Sebastyana Sobieskiego chorążego koronnego, w latach zaś 1648 — 50 Marka starostę krasnostawskiego a r. 1664 obrano w Wiśni posłem Jana chorążego koronnego, późniejszego króla. Jeszcze jeden członek z tej rodziny posłuje w 1701 r. Jest to Jan cześnik koronny i strażnik wojskowy, który też marszałkował sejmikowi wiszeńskiemu.