Część 12

1. My rady duchowne i świeckie urzędnicy i wszytko rycerstwo, którzyśmy się tu do Lwowa pod czas sądzenia kwerel dla spraw swoich zjachali Ich Mciom pp. radom urzędnikom i wszem obywatelom województwa ruskiego i podolskiego bełzkiego służby chęci powolności nasze braterskie zalecamy. 2. Miłościwi pp. bracia I Gdyśmy się tu do Lwowa zjachali dla spraw naszych sądowych, doszło ręku naszych pismo od niektórych pp. obywatelów wielgopolskich w Kole die 14 Februarii napisane i po wszytkiej Koronie z w. ks. litewskiem publikowane, które nie bez wielkiej żałości przeczytawszy widzimy, że niektóre osoby i upornego przedsięwzięcia swego ojczyznę do widomego upadku wiodą i słowy łagoduemi wolność słodząc nas wszytkich do wiecznej niewoli a Rzpltą do upadku prowadzić chcą. 3. Bo kto uprzednie zjazdy z tym teraźniejszym kolskim złączywszy zdrowem okiem, kto w przyszłe sieradzki i jendrzejowski, na które tam pismem kolskiem zawołano własnym rozsądkiem wejrzy, snadnie to obaczyć może, że wszytkie fundamenta Rzphej wzruszywszy novum statum et formam Reipublicae stanowić zamyślają i onej zginieniu strzeż Boże naszemu fundamento zakładają. Albowiem zjazd ten przyszły jendrzejowski sejm od króla IMci wedle prawa za prośbą wszech stanów koronnych porządnie złożony podnosząc większej władzy niż sejm mieć chce, sprawy na niem wszytkim stanom należące, nie wiem jakiem prawem odprawować myślą, a owo krótko mówiąc J. kr. Mć pana i zwierzchność nasze z państwa i władze złożywszy a) i wszystek statum Keipublicae odmieniwszy sami armati nas inermes, co wiedzieć w co, a bodaj nie w niewolą wprowadzić chcą. 4. Przypatrzywszy się tedy tym i wielu inszym okolicznościom widzimy wielkie swoje i Rzpltej niebespieczeństwo, które ani miłością ojczyzny, ani powolnością J. kr. Mci p. m. ani słusznością pozwolonych pod Wiślicą artykułów, ani na ostatek powagą złożonego sejmu może być zahamowane, że tedy tu we Lwowie [za] spoiną radą o zabieżeniu b) tak strasznemu Rzpltej niebespieczeństwu rzecz najzdrowsza i najsłuszniejsza się to nam zdała, abyśmy WMciom n. m. pp. i braciej jako ci, do których to wiadomości pierwiej przyszło oznajmili, pilnie przytem prosząc przez miłosierdzie Boże, przez miłość ojczyzny, żebyście się WM. przypomniawszy sobie spisy, konfederacye, kaptury przez przodki nasze na takowe przypadki nasze uczynione, jako i przez nas w tych opłakanych czasiech pod Wysznią a potem pod Wiślicą dla ochronienia spokojnego panowania J. kr. Mci i zatrzymania praesentis status Reipublicae napisane, do zagaszenia tego straszliwego zapału, jako na gwałt z gotowością jako może być największą bieżeli. 6. Żeby czas i miejsce dla zjachania się i dalszych namów WMciom wszem wiadomo było naznaczyliśmy pod Wisznią nad rzeką Rakiem w dzień dwudziesty trzeci marca, na który czas i sejmik od J. kr. Mci złożony jest, gdzie my sami się da Pan Bóg stawimy i WMciów n. ra. pp. i braciej, żebyście WMó i na to miejsce i na dzień stawić się raczyli, prosimy. Rzecz gwałtowna Mciwi panowie, rzecz wielkiego niebespieczeństwa a prawie upadku pełna, zaczem nie wątpimy, że dla p. Boga, dla ochrony majestatu Jego kr. Mci, dla zatrzymania wolności swych uczynić to będziecie raczyli. 6. A widząc że tam na prędkości swej a niegotowości naszej wszytko sadzą, prosilichmy IMci p. hetmana polnego *), aby na takowe c) niebespieczeństwa pilne oko mieć raczył i jeśliby co tak gwałtownego i nagłego przypadło, żeby i nas i WMciów przez listy swe obwieszczał, obiecawszy to IMci, że gdzieżkolwiek IMć nam stawić się naznaczy, porozumiawszy się o tem z IMcią p. wojewodą ruskim ^), którego na ten czas między nami nie było, prze odległość, by też i ten czas wyżej mianowany uprzedzając chętnie się stawiemy. 7. A którzyby tak prętko prze dalekość drogi na czas od IMci naznaczony stawić się nie mogli, tedy przedsię w domu nie zostając i w nim niewoli nie czekając, na czas i miesce od nas naznaczone stawiwszy się, tam gdzie tego najpilniej czas i miejsce d) pokaże, iść i nas w poparciu zatrzymania całości Rzpltej i wolności spólnej opuścić nie będą raczyli. Datum we Lwowie die 7 Martii roku pańskiego tysiąc sześćsetnego siódmego. Jan Zamojski arcybiskup lwowski opat płocki. Stanisław Włodek wojewoda bełzki. Jan Ostroróg castelian poznański, Stanisław Żółkiewski kasztelan lwowski hetman polny koronny, Jakób Pretficz kasztelan kamieniecki. Jakób Potocki z Potoka białokamieński starosta, Zygmunt Poradowski surogator lwowski. Piotr Ozga sędzia ziemie lwowskiej, Mikołaj Kuropatwa stolnik ziemie halickiej, Adam Tyrawski podsędek ziemie halickiej, Jan Swoszowski pisarz ziemie lwowskiej, Andrzej Bełzecki, Krzysztof Leśniewski wojski zydaczowski, Jerzy z Krzykowa Szczucki, Mikołaj Kurzański, Jan Udrycki, Marcin Skarzewski, e) Mikołaj Kazanowski, Samuel Mniowski z Pilchowicz, Jakób Koryciński. Piotr Swirsky, Mikołaj Rudziński O, Samuel Starzechowski. Jan Trzebiński. Stefan Zaporski. Krzysztof Broniowski, Jan Soliski. Mikołaj Kossakowski, Jan Księżopolski, Zacharias Wengrzynowski komornik ziemie lwowskiej, Stanisław Czepielowski.