Blu42 Media

Część 5

strona 83/659

mocą tego wiszeńskiego sejmiku z strony województwa naszego targał, albo jako którym sposobem także et quo processu iuris o to czynić z nim, tedy to na ten czas odkładamy do zjazdu tego naszego wszej korony pod Jendrzejów, a tam to wszystko jako z takowymi i przeciwko takim którzyby się pokazali na on czas temu być rebelies i skażce Rzpltej, postępować będziemy mieli, to opatrzymy i postanowimy. 6. A iż na ten czas wojewody ruskiego nie mamy, pod którego sprawami i regimentem tam w tem wyciągnieniu naszem być byśmy mieli, bez którego w rządzie i sprawie trudno byśmy mieli być, przetoż opatrując to w tem prośbami naszemi użyliśmy IMci pana Hieronima Sieniawskiego, kastelana kamienieckiego, żeby IMć raczył na osobę swą wziąć ten urząd województwa ruskiego i powinność wszelaką, która należy na ten urząd, prawem pospolitem opisaną, we wszystkiem wykonywać raczył, a my obiecujemy się wszyscy słowy szlacheckiemi wszelakie posłuszeństwo IMci czynić, a iurisdicyą wszytką całą, która na urząd wojewodzi należy i dochody wszytkie IMci przyznawamy, a gdzieby starostowie temu przeciwni byli, tedy my rycerstwo wszytko tego w Jędrzejowie popierać będziemy*), a potem gdy król IMć będzie koronowany przyczynami naszemi w to się włożyć obiecujemy, aby już IMć na tem miescu jako pan cnotliwy, mądry i tego miesca godny został, za tą nas wszech nominacyą. A IMć pan nominat nasz ma się z IMcią panem wojewodą krakowskim ^) porozumieć kiedy i na którem miescu województwo nasze ściągać się będzie miało. 6. Urzędników wszystkich w prawie pospolitem opisanych około wojny i ciągnienia na wojnę powinności wcale przez każdego z nich mają być exekwowane, aby porządek był we wszystkiem. 7. A iż dla obrony wedle recessu naszego poboru potrzebujemy, tedy niechcąc nic particulatim na województwo same nasze stanowić, odkładamy to do wszytkiej Korony zjazdu pod Jendrzejów, także też zamków i miast pogranicznych opatrzenie i poprawę. 8. A iż czasy przychodzą, których ludzie sprawy swe zwykli jeden z drugim odprawować, także też i roki exemplionum sądzone bywają a jeden drugiemu się iścić i płacić, jeden od drugiego pieniędzy z ręku dostawać, co iż teraz za taką potrzebą nas wszech ruszenia temu się dosyć uczynić nie może, przetoż za taką potrzebą, dla tak potrzeby pilnej Rzpltej tak opatrzyć musieliśmy, iż to żadnemu nic wadzić nie ma ani na tem szkodowaó, aż po rozjechaniu zjazdu Jendrzejowskiego dwie niedzieli, a tam każdy obligacyej swej i wszelaki[emu] zapisowi dosyć będzie powinien czynić, juxta vim et continentiam inscriptionis. A roki też nowoletnie albo leżenie ksiąg exemptionum, tedy to na tym zjeździe Jendrzejowskim opatrzymy, aby żaden nie szkodował, a do tego czasu dwie niedzieli po rozjeździe Jendrzejowskim generaliter omnia iura tam terrestria quam castrensia silere debent. 9. Królewnę Jej Mć i IMć pana Batorego wojewodę siedmiogrodzkiego za króla nam obrane wedle recessu warszawskiego publikować zarazem rozkazaliśmy. Co wszystko my obowiązujemy się, stojąc mocnie przy pierwszej konfederacyej naszej wiszeóskiej obowiązkiem słów naszych ślacheckich dzierżeć i wypełnić, obowiązkami w tej konferacyej opisanymi. 10. A iż też na ten czas żołnierza tym krajom potrzeba, abyśmy krajów tych dla nieprzyjaciela nie ogolili, tedy wzywamy przez pisanie swe IMć p. Mikołaja Sieniawskiego, hetmana polnego koronnego, aby IMć te żołnierze, które teraz za pieniądze Rzpltej służą, na tę ćwierć roku zatrzymał, gdyż na ten czas pieniędzy nie mamy, a my wszyscy obywatele województwa ruskiego authoritate conventus istius nostra fide IMci objecujemy iścić się, że tę ćwierć lata żołnierzom przerzeczonym po piętnaście złotych na koń, to jest wedle warszawskiego przvpowiedzenia rycerstwa wszytkiego będzie zapłacone, o co my wszelakie staranie w Jendrzejowie czynić będziemy i pobory swymi do tego przyczynimy się i te żołnierze, które służą, od tego Jendrzejowskiego ruszenia wolne czynimy. 11. A poruczyliśmy posłom lwowskim wzywać p. Constantego ') a pieniądze gotowe na obronę a w imionach królewskich niech leżą, na oochmy się wszyscy jednostajnie zgodzili. 12. A ktoby chciał tę konfederacye i postanowienia nasze targać