będąc z Ich Mciami in hac Republica nostra utrius corporis membra, pewnichmy o miłości braterskiej innych województw, że nas nietylko salubribus consiliis ale też i sufTicientibus praesidiis in hac Reipublieae communi calamitate efTectualiter ratować będą. Tedy in eo passu dajemy zupełną władzę pp. posłom naszym, aby o dostatecznym sposobie obrony krajów naszych cum ordinibus regni skutecznie się namówili i co ex re et necessitate krajów naszych utile yidebitur, konkludowali. 3. A gdy już skuteczna obrona krajom naszym mianowana i rzeczą samą utwierdzona zostanie, tedy Ich Mć pp. posłowie o przywrócenie Inflant, jeśliby ta prowincya przez komisarze zobopólne hucusąue jeszcze zatrzymana nie była, z innymi Ich Mciami znosić się mają i sposób taki znaieść, aby ona jako najprędzej sine tamen ullo praeiudicio obrony naszej przywrócona być mogła, tego ostrzegając, abychmy się w inną wojnę nie zaciągnęli. Przypomniawszy i to J. kr. Mci p. n. m. który nam per olim piae memoriae serenissimum Stephanum regem Poloniae cum regno conventa et per sacram regiam maiestatem in felici coronatione eius iuramenio confirmata obronę ab incursionibus hostium tinilimorum suo sumptu powinien, dlaczegośmy jej przez ten czas nie mieli, i tak wielką a nieoszacowaną szkodę odnieśli, prosząc przy tem, aby się to nam in futurum nie działo. 4. Swawoleństwo domowe, które nas w tych czasach ze dwóch miar obeszło, jedno od domowej swej woli ludzi złych na to wyuzdanych, którzy swem a na ostatek prawem pospolitem się me kontentując domy szlacheckie plądrują i łupią, suppellectilia i dobra wszelakie ludzi spokojnych, tak w domach jako i po drogach modo praedae et spolii zabierają, o które crimina, acz już w powiecie przemyskim przez IMci p. starostę przeciwko niektórym osobom według konstytucyi o tem opisanemi postępek zaczął się, także drugie swawoleństwa Lisowskiego, którzy tumultuarie do Korony wszedszy, lak wiele wiolencyi i szkód nieoszacowanych ledwie nie z ostatnią zgubą ojczyzny naszej porobili, acz na to oboje konstytucye dosyć dostateczne z przeszłych sejmów stanęły, jednak aby peny większe tak przeciwko starostom jako i przeciwko szlachcie, aby to prawo do egzekucyej skutecznej przywiedzione było, i każdy za obwieszczeniem starosty na ten akt stawić się był powinien, Ich Mć pp. posłowie z innymi namówić to mają '). 6. A iż wiele do obrony Rzptej na mennicy koronnej należy, przeto Ich Mć pp. posłowie domówić się tego mają, aby komissya na to przeszłym sejmem naznaczona do elTektu przywiedziona była, więc i o to, aby mennica Żydom arendowana nie była. 6. Aby Kozacy w dobry porządek i posłuszeństwo byli wprawieni a państw cesarza tureckiego nie infeslowali i aby ta komissya zaczęta efTekt swój wziąć mogła, także aby żołnierz kwarciany z pełna byli w służbie na Ukrainie i pieniądze te, nie gdzie indziej, tylko na tę obronę obracane były. 7. Przy tem, ponieważ się ten tu szlak nowy pokucki za którym siedzimy pogaństwu otworzył, prosić J. kr. Mci o to, aby nam osobnego strażnika dać et slipendio opatrzeć J. kr. Mć raczył. 8. Zamek przemyski jest bardzo spustoszony i wielkiego kosztu na restauracyą potrzebuje, na którym wiele krajom naszym, ile pod takie teraźniejsze czasy należy, przeto prosić o to króla IMci, aby pensye, które są prawu pospolitemu przeciwne, któremi starostwa sądowe onerowane być nie mają, z tego starostwa poznosiwszy, one na restauracyą miejsca tego obrócić raczył. Także zamek lwowski, ponieważ prowenta starostwa tego przez świeży ogień i częste inkurzye pogańskie są zniesione, prosić, aby piechotą przez J. kr. Mć był opatrzony. Więc i o to, aby J. kr. Mć przywilejów żadnych na grunty opalone zamkowej jurysdykcyi należące mieszczanom lwowskim dawać nie raczył. 9. Żydzi po wszytkiej Koronie i W. księstwie litewskiem aby pewną sumę na okup ludzi chrześciańskich z rąk pogańskich złożyli. 10. Sól, której drogość in immensum poszła, aby wedługdawnego zwyczaju przedawana była. 11. A iż prawo jest, źe się sejm od recessów zaczynać powiniei', jednak na ten c.^as dogadzając potrzebom tak nagłym Rzptej, iż temu dosyć stać się nie może, przeto pp. posłowie mają tego ostrzec, aby te sprawy wszytkie, które są w reccssie nie upadły, ale wcale do drugiego sejmu odłożone były.
Część 20
strona 266/659