1. My rady urzędnicy i rycerstwo województwa ruskiego zwłaszcza z powiatu lwowskiego, przemyskiego i halickiego, którzyśmy się tu do Wiśni na dzień dzisiejszy za obwieszczeniem IMci p. Mikołaja Herbortlia z Fulstina kasztelana łialickiego starosty lwowskiego z miłości Rzpltej zjechali, widząc gwałt w wolnościach naszych od braci naszej niektórej województw niektórych, że nam nietylko dwu panów (odpchnąwszy nas od wolnego wybierania pana) nad prawa nasze dali, ale jeszcze jakieś stanowienia de expeditione bellica tum paenis de iure sancitis') na nas bez nas śmieli uczynić, chcąc abyśmy ich onego przedsięwzięcia popierali, tłumiąc tem krzywdę naszą, którą od nich cierpim in libera electione regis, przetoż abyśmy temu zabieżeli, objecujemy sobie dobremi słowy stawić się wszyscy a wszyscy ad diem 23 Novembris na miescu w Rzeszowie i koło Rzeszowa i tamże jakobyśmy się z drugą bracią swą inszych województw porozumieć a temu złemu zabieżeć mogli radzić spoinie chcemy, niewątpiąc nic i o drugiej braci naszej, której tu na ten czas niemasz, że jako synowie prawdziwi koronni, pomniąc na wolności swe, w których nas i ich przodkowie nasi nabywszy krwią swą zostawili, aby tego nie utracili, że będą chcieli równo z nami tam się stawić a zdrowia i kosztów swych nie żałując o to się oprzeć i zastawić, gdyż nam prawie o wszytko idzie. 2. A iż nas to doszło z uniwersałów braci naszej wyżej mianowanych, że już koronacya króla jednego ad diem 15 Novembris złożona jest, a druga zaś strona czasu i okazyej swym elektem czeka, bojąc się aby nam tem do końca praw naszych nie złamali a niewolej na nas nie wciągnęli, stąd zarazem wyprawujemy z pośrodku siebie bracią naszą urodzone pany p. Wojciecha Starzechowskiego, p. Prokopa Raszka sędziego ziemie halickiej, p. Stanisława Podolieczkiego stolnika ziemie lwowskiej i p. Piotra Korythka do Ich Mci, upominając w tem Ich Mci, aby się z tą koronacya zatrzymali, ażbyśmy też w kupie zjechawszy się o sobie i wolnościach swych mogli radzić. 3. Którejże to braciej naszej zleciliśmy, aby IMci p. wojewodę ruskiego upomnieli, żeby on z powinności swej do nas pospołu z inszymi senatormi województwa ruskiego stawił się i z nami o tychże wolnościach naszych radził i bracią naszą drugą, którzy już naprzód wyjechali, to nasze postanowienie im obwieściwszy napomniał, aby się do nas zjechali a spoinie o wolnościach swych i naszych radzili, rozumiejąc to i o drugiej braciej naszej z inszych województw, którzy także z domów swych ruszyli się, że nie będą od tego, aby też z nami konsultacyej swej nie mieli znosić i radzić, abyśmy do tego upadku, do którego się bardzo zaniosło, nie przyśli. 4. A jeśliby IMć p. wojewoda nasz, nam braciej swej w tak wielkiej a nagłej potrzebie, chciał taką niechęć pokazać a do nas nie raczył przybyć, tedy my do kupy zjechawszy się inszego wodza chcemy sobie obrać dla rządu i sprawiedliwości czynienia. 5. A iż z łaski swej za prośbą naszą IMć ksiądz arcybiskup lwowski') i z IMcią panem haliczkim starostą lwowskim*) objecali się nam stawić na ten zjazd, tedy też nie wątpiemy w drugich Ich Mościach panach senatorach, przykładem Ich Mości, że toż uczynią, wyjmując z tego ruszenia mieszczany Iwow.skie, którzy też nam przez swe posłance wiarę i stateczność swą jako w konfederacyej naszej ofiarowali, gdyż nam wszytkim na tamtem miejscu siła należy. 6. A tych panów posłów naszych prosimy, aby nam nie omieszkiwali dawać znać, na dzień wyżej mianowany, którego się zjechać mamy do Rzeszowa, o wszytkiem co się tam będzie działo. 7. A to nasze postanowienie do grodów lwowskiego, przemyskiego, halickiego, trembowelskiego, żydaczowskiego rozsyłamy dla prędszego braciej naszej obwieszczenia, przez Ich Mci pp. starosty i urzędy Ich Mciów, prosząc Ich Mci pp. starostów jako braciej naszej, aby Ich Mcie
1) Por. Voll. leg. II. 1090 na zjeździe wiślickim postanowiono pospolite ruszenie na miejsce, które hetman wyznaczy. =) Stanisław Żółkiewski. ') Jan Dymitr Solikowski. *) Mikołaj Herburt z Fulszyna.