1. My rady duchowne i świeckie urzędnicy i rycerstwo na sejmik deputacki na dzień zwyczajny do Wiśnie zgromadzeni przesłuchawszy posła J. kr. Mci p. n. m. przez którego J. kr. Mć pan nasz staranie i obmyśliwanie swoje o pomnożenie sławy narodu naszego i rozszerzenie państw koronnych przełożyć nam raczył *), jaśnie a prawie na oko baczymy, iż acz zawżdy na pilnem staraniu J. kr. Mci tak o bespieczeństwie i całości Rzpltej jako i o pomnożeniu sławy i fortuny tej nic nie schodziło, osobliwie jednak teraz, za taką okazyą, którą sam Bóg prawie podaje nietylko do rekuperacyej tego, co za przodków J, kr. Mci świętej pamięci królów polskich od Korony jest oderwano, ale też do nabycia i przyłączenia do Korony wszytkiej tak szerokiej i obfitej moskiewskiej ziemi prawie gorącą miłość przeciwko ojczyźnie naszej w podjęciu tej wojny J. kr. Mć nam pokazać raczył. Bo przypominawszy niewinne i srogie krwie braciej naszej które się przez zdradę moskiewską stało, nuż więzienie posłów koronnych, w czem nie tylko pactis, które między nami infercesserant, ale communi per totum orbem terrarum iuri gentium gwałt się stał, a zaś nas powinny żal i tak jawna krzywda do zemsty pobudziła, a to J. kr. Mć bacząc, iż communicatis sufTragiis cum ordinibus regni nie mógłby tak, jako prędko sam czas potrzebował, na wojnę się wybrać, porozumiawszy się z Ich Mciami pp. senatormi nagle prawie odważywszy zdrowie i dostatki swoje puścił się na wojnę. My tedy nie mogąc tej wdzięczności w sobie taić, naprzód J. kr. Mci p. n. m. za te wszytkie prace i starania, które dla ojczyzny naszej podejmować raczy uniżenie dziękujemy, życząc tego wiernie, aby Pan Bóg J. kr. Mć w dobrem zdrowiu z sławnem zwycięstwem do nas przeprowadzić raczył. 2. Do tego znaczną wiarę nasze przeciwko J. kr. Mci i zwykłą przeciwko ojczyźnie naszej miłość oświadczając i na poparcie wojny tej jednostajnie i zgodnie wszyscy pobór takiż, jako był na sejmie blisko przeszłym uchwalony, wedle uniwersału do którego się in toto referujemy pozwalamy, który na św. Jendrzej ') blisko przyszły oddać objecujemy. 3. Do którego wybierania i poborcę zarazem mianujemy ze lwowskiej ziemie p. Krzysztofa Leśniowskiego wojskiego zydaczowskiego, z przemyskiej IMci p. Jana Fredra łowczego przemyskiego, do sanockiej IMć p. Wojciecha Humnickiego, sędziego sanockiego, którzy to pp. poborcy, zwyczajną na pierwszych rokach ziemskich albo grodzkich przysięgę uczyniwszy, pobory wybrać i IMci p, podskarbiemu koronnemu zupełnie oddać mają. 4. A iż ten pobór extra ordinarie pro hac vice tantum podjąć zwyczajnym czasem, bacząc tak nagłą potrzebę Rzpltej, pozwalamy, tedy też to sobie warujemy i słowy dobremi objecujemy, że na potem do żadnych poborów nie przystąpimy ani wzmianki czynić o nich będziemy dotąd, ażby i te województwa, które do tego czasu
') Uniwersałem z dnia 12. lipca 1609 w Wilnie datowanym C. San. 142 p. 1261 zapowiedział król wysianie posłów na sejmiki deputackie i wezwał szlachtę do powolności przodlożeniom tychże posłów. Por. Castr. leop. 364 p. 1043. 2) 30 listopada. Uniwersał poborowy" V. 1. II, 1688.
siła poborów zatrzymali, one statecznie do skarbu oddali i z nami się porównali. Gdyż to rzecz niesłuszna jest, abyśmy my, jednym tylko członkiem Rzpltej będąc, totius corporis molem mieli na sobie dźwigać. 5. Przeleż zgoda nasza aby tern prędzej do wiadomości wszech przyszła, z podpisem jednego z Ich Mciów pp. senatorów i p. marszałka koła naszego do akt grodzkich powiatowych oddać i w akta grodzkie inserować poruczyiiśmy. Działo się w Wiśni w poniedziałek w dzień podniesienia ś. Krzyża roku pańskiego tysiącznego sześćsetnego dziewiątego. Adam Stadnicki ze Zmigroda kasztelan kaliski przemyski starosta m. p. Marcin Stadnicki ze Zmigroda kastellan sanocki. Józef Naraiowski podsędek ziemie lwowskiej marszałek koła rycerskiego.
Castr. San. 142 p. 1287—1289. Castr, Prem. Bel. 325 p. 1373—1375. Castr. Leopol. Bel 364 p. 1138—1141.
TV Sanokn, 6 października 1609.
Ziemianie sanoccy protestują przeciwko uchwalonym na sejmiku wiszeńskim poborom.