kiemu') jako staroście ziemie przemyskiej, aby on w niebytności naszej przezpieczeństwa małżonek dziatek, domów i statków naszych przestrzegał a o ponowieniu strony tego nieprzyjaciela nowiny, jego postępków do górnych ziem znać dawał. Jakoż temu dosyć czyniąc oznajmował często IMci panu wojewodzie krakowskiemu'), IMci panu sandomirskiemu'), IMci p. kanclerzowi koronnemu*), IMci p. podskarbiemu"*), że ten nieprzyjaciel prędkością swą i dawną gotowością ziemie ruskie, podolskie, bełzkie, wołyńskie ogniem, zabraniem ludzi i plonów popustoszył, prosząc i radząc imieniem naszem, aby Jeb Mć w to się staraniem swem włożyć raczyli, aby elekcya przyszłego pana u granic temu nieprzyjacielowi przyległych odbywała się. Czego Ich Mć braterskie żałując i sami tego litowali i bracią swą do obrony, aby jechali pobudzali, ofiarując przy tem przez pismo swe do IMci pana sanockiego obmyślenie stateczne i prędkie tak na sejmiku swym prossowskim, który ad XXIII Octobris przypada, jako też na elekcyą zjechawszy się obronę stateczną, tylko prosząc i rady za pewnemi racyami dodawając, abyśmy czasu i miejsca elekcyej oznaczonej nie pomykali ani przekładali. Na ostatek Ich Mć przez pisanie swe sejmiku proszowskiego na sejmik nasz poprawić raczyli kilka dni oczekiwania w Warszawie na nas obiecawszy. 3. My uważając u siebie i potrzebę bycia naszego na elekcyej, aby nam ta prerogatywa wielka stanu naszego rycerskiego nie upłynęła obierania pana, k'temu na nie odjeżdżając, abyśmy ostatka majętności naszych popiołem nie zasiali, takeśmy między sobą acz nie wedle potrzeby, jakoby należało, ale jako być mogło pod tym czasem postanowili, aby z ziem naszych ruskich pewne osoby na elekcyą z zupełną mocą jechały, reprezentując osoby nas wszech, a tam w imię Boże one z innymi obywatelami koronnymi odprawowali, wszakże to ostatecznie warując, aby to na potomne czasy jakiej sekweli nie niosło, żeby kiedy z ziem ruskich tym sposobem przez osoby pewne a nie przez wszytkie obywatele elekcya odprawowana była, co na ten czas potrzeba za nieprzespiecznością od nieprzyjaciela na nas wycisnęła. Mianujemy tedy z ziemie lwowskiej pana Stanisława Żółkiewskiego p. Stanisława Krasickiego stolnika lwowskiego, p. Hieronima Krzeczowskiego starostę szereszowfikiego, z przemyskiej p. Walentego Orzechowskiego sędziego przemyskiego, Jana Biejkowskiego stolnika przemyskiego, p. Jerzego Frerda, p. Thomasza Drohoiowskiego ; z Sanoczkiej ziemie p. Mikołaja Sienieóskiego stolnika sanockiego, p. Stanisława Czarnockiego sędziego sanockiego i p. Józefa Dedinskiego podsędka sanockiego ; z halickiej p. Prokopa Raszka pisarza ziemskiego halickiego, p. Iwana Pletenickiego ; z trębowelskiej p. Mikołaja Wilczka, p. Mikołaja Baworowskiego; z kołomyjskiej p. Jakuba Chocimierskiego p. Krzisztofa Błudnickiego, którzy wszyscy na dzień omieniony elekcyej w Warszawie stawić się mają a tam okrom praktyk żadnych jedno pana Boga samego przed oczyma mając a pożyteczne Rzpltej z innymi króla obrać mają, pamiętając na to pilnie, co jest im na sejmiku strony elekta zlecono'). 4. A inni wszyscy obywatele którzykolwiek wojnę służyć są powinni okrom Ich Mci panów rad, którzy osobami swemi na elekcyą jadą i insze onera na sobie z strony starostw swych noszą, wylec obyczajem i gotowością wojenną z domów swych od poniedziałku przyszłego za dwie niedzieli mając na miejsce niżej obmienione pod utraceniem majętności swych, jako ci, którzyby expeditionem bellicam omieszkali: lwowska ziemia u Lwowa, przemyska u Wiśnie u Jaworowa i Gródka ; sanocka u Chyrowa ; chełmska u Kamionky ; trembowelska u Trembowliej, halicka u Halicza; kołomyjska u Kołomyjej. Którym wszytkim leże prefektowie niżej opisani porządnie rozdawać mają, które te w kożdych ziemiach naznaczamy : we lwowskiej ziemi p. Mikołaja Herbortha, p. Jana Białoskorskiego, p. Marcina Kunatha; w przemyskiej p. Marcina Czuryła, p. Stanisława Starzechowskiego, p. Stanisława Stadnickiego ze Zmigroda; w ziemi sanockiej p. podkomorzego i p. chorążego sanockiego p. Christopha Tarnawskiego; w halickiej, trębowelskiej, kołomyjskiego, chełmskiej urzędniki tamecznych ziem. 5. Którym to prefektom wszelaką uczciwość, posłuszeństwo nie inaczej ma być czyniono, jedno jako hetmanowi na wojnie. Ciż ludzie w ordynku
Część 5
strona 77/659