tern prosić mają J. kr. Mci, aby J. kr. Mć z tejże dobroci i opatrzności swej pańskiej dalsze bezpieczeństwo nasze i wszylkiej Korony naszej obmyślawać i wykonywać raczył. 3. A żeśmy na przeszłym głównym sejmiku wyszyńskim obrali byli poborcę do tych poborów, tedy i teraz nasze wolę powtarzamy i zgodnie obieramy tych, co byli pierwej obrani, to jest z przemyskiej ziemi IMć p. Stanisława Michałowskiego a z sanockiej ziemi IMć p. Rachwała Humniczkiego podsędka ziemskiego sanockiego, o których cnocie i sumieniu rozumiemy, że jako się na te urzędy nie wtrącali, tak na nich z pożytkiem Rzptej i pochwałą swą do czasu naznaczonego siedzieć i one odprawować będą. 4. A dla pewniejszej wiary tego zgodnego postanowienia naszego użyliśmy z pośrodku naszego siedm osób deputowanych, aby do niego pieczęci swe przyłożyli i rękoma swemi imieniem nas wszytkich podpisali. Działo się w Wiśni die et loco ut supra octava die mensis Augusti anno Domini millesimo sexcentesimo septimo, Adam Stadnicki ze Zmigroda kastellan kaliski kolski przemyski stryjski starosta, Andrzej Biereczki marszałek na ten czas zjazdu wiszińskiego na elekcyą poborców ziemie przemyskiej i sanockiej, Jan Fredro łowczy ziemie przemyskiej, Gerzy z Goraja Czuriło, Hieronim Orzechowski z Orzechowie, Mikołaj z Goraja Czuriło, Stanisław Karsowski; clementia regnant reges iuribus retinentur regna. Stanisław Łapiński. Castr. Prem. Bel. 323 p. 1019—1021. Castr. Same. 142 p. 366-368.
w Wl8nl, 10 września 1607. Sejmik doputacki przedkłada lirólowi życzenia i acliwaly swoje.
1. Odprawa na poselstwo J. kr. Mci przez IMć ks. Sułowskiego sekreiarza swego na sejmiku elekcyej deputata w Wiszniej dnia dziesiątego Septembra roku tysiąc sześćsetnego siódmego odprawowane zgodnie namówiona i temuż IMci x, sekretarzowi ku odniesieniu J. kr. Mci dana. 2 Jako wszytek od początku aż dotąd postępek i cierpliwość J. kr. Mci n, m. p. w tak ciężkich i żadnymi środkami niepohamowanych zapędziech jest nam i statecznej przeciw panu naszemu wierze naszej dobrze oświadczony i żadna przy nas o tem, J. kr. Mć dosyć i nad miarę obchodzić się raczył łaskawie i cierpliwie, wątpliwość nie zostawa, tak i deklaracyą tę i opisanie wszytkich z obu stron procesów z wdzięcznością jako więtsza być może przyjmujemy od J. kr. Mci i zaraz dziękujemy, że nas o tem wszytkiem uczynić raczył wiadomych, tem więtszą w nas ku sobie zatrzymawać J. kr. Mć raczył chęć i uprzejmość w oddaniu sobie posług naszych wiernych i przestrzegania dostojeństwa i całości panowania swego '). Czego jako przed tem J. kr. Mć doznać raczył po nas, tak i na potem zawżdy dozna i gotowych przeciw każdemu na J. kr. Mć następującemu zastanie. 3. Dalej iż finalnego uspokojenia Rzplta potrzebuje tak od wnęlrznych jako i zewnętrznych nie tak odkrytych jako pewnych niebespieczeństw i prosimy o to J. kr. Mci, aby uprzątanie ich skutecznie obmyślawać raczył, znosząc się z Ich Mciami pp. senatory i hetm .ny swymi tudzież z urzędami swymi grodzkimi tak, żeby już kiedy ojczyzna nasza od takich ciężkości
') Mowa tu o deklaracyi króla co do praktyk zagranicznych, o które nikt w oznaczonym terminie na sejmie króla nie oskarżył, datowanej z obozu pod Warszawą 26 czerwca 1607. C. Leop. 362 p. 2236, niemniej jak o orędziu królewskiem z 25 czerwca datowanym, w którym opisując tok rokowań nadaremnych, aby rokoszan przywieść do upamiętania, uwiadamia że wystąpi przeciwko nim zbrojno. Ibidem p. 2250. Orędzie to podpisane także przez Stanisława Golskiego wojewodę ruskiego, Jakuba Pretficza wojewodę podolskiego, Stanisława Żółkiewskiego hetmana p. k.. Piotra Ozgę sędziego lwowskiego r. Jana Swoszowskiego pisarza, Jana Łahodowskiego. Następne orędzie z daty pod liżą 10 lipca 16)7. C. Prera. 323 p 1097 i nn z oznajmieniem, iż rokoszanie podpadają, jako wrogowie i zdrajcy ojczyzny banicyi i konfiskacyi dóbr i z nakazem publikowania starostom tegoi uniwersału.