1. My rady i rycerstwo województwa ruskiego oznajmujemy wszem wobec komu to wiedzieć należy, iż za przepuszczeniem pańskiem na nas nieprzyjaciela za grzechy nasze, za którem spustoszenie srogie krajów naszych przyszło'), do Wisznie na miejsce sejmikom zwykłe zjechawszy się dla obmyślenia za pomocą Bożą spraw Rzpltej wielkich, a prawie tych, na których po łasce Bożej nam wszytkim należy, to jest, że nam przyszło razem radzić o jechaniu na elekcyę nowego pana, która jest złożona przez stany koronne w Warszawie na konwokacyej ad VII diem Novembris, do którego czasu od sejmiku naszego niemieliśmy czasu więcej półtorej niedziele, także i o obronie przeciwko tak prędkiemu a prawie nagłemu nieprzyjacielowi, który spustoszenie tak srogie uczyniwszy, jakie w krajach naszych i województwach nam przyległych, za takiemi osiadłościatni, jakie na ten czas były, snąć nigdy nie stało się, do Wołoch wyciągnął, tamże i po dziś dzień jest, nie przeco inszego, jedno aby zasię pogodę upatrzywszy tem prędzej w Koronę wtargnąć mógł a tamże powtóre z korzyścią wrócić się, o czem pewne wieści mamy, że tak jest. Trzecia sprawa o namowie sprawiedliwości wedle recessów naszych sejmików. Tu każdy baczny rozważyć może, jako wielkie a ważne deliberacye na nas przypadły, o których nie jednemu województwu naszemu tylko, ale wszytkiej Koronie radzić by należało. 2. Jakoż gdybyśmy się obyczajem wojennym przeciwko temu nieprzyjacielowi ruszyli, poruczyliśmy to byli IMci panu sanoca) Dwóch ostatnich podpisów brak we Lw.
') Z powodu tego najazdu w przemyskim grodzie limitowane były dwakroć causae officii, a to 26 września i 2 października; ob. C. Prem. Decr. 769 p. 84, 85.