KaM['k] Y«"<f'W'ł' BAtpJKaTH noAA8r['k] Toro naujcro ahct8 npHBHAkHoro, 410 ecwH BA/w['kj ąaah
H SAHHCAAH. Toe BTiCf, RklUlE nhCAHHOC, CAK>B8fiH['k] BA/Mk 3Afp'>KJTH H nOnOA'HHTH nOAA8r['k] «rO HAUJirO AHCTS, npH HAUJCH HKTH H B-kp-k YPIICTIAHCKOH, KI3' ATiCTH H ko' P.TiCkKOH
JfHTpOCTH. fl Ha TO fiCTh R-fcpJ KfAHKWJfC-kj
H (ttaaKiYW- n Ha ccauiSio Kp-kriwcTK ro.wS ciiCf.uS, kkiuie nHcaHHC.uS, lifa-kaH ec/WH nHcaTH H HamS nfiaTK saK-kcniH
3AA, [iWkcAl^a] HO(-[,M]K[p'taI.
z iaski bożej, my Szczepau, wojewoda i hospodai- ziemi mołdawskiej, czynimy jawnie tym listem uaszym •'')
Dalej słowo w słowo jak we wzmiankowanym powyżej liście glejtowym księcia Szczepana Wielkiego •*), aż do formuły końcowej wyłącznie, która brzmi:
A dla tem większej mocy tego wszystkiego, co wypisano powyżej, rozkazaliśmy wystawić list ten i pieczęć naszą przywiesić do niego. A pisany w Suczawie, w roku 7031, w miesiącu listopadzie.
') Książe Szczepan, z przydomkiem Młody (po rum. Stefan cel Tinar), panował według Latopisów ziemi mołdaw. t. I. pag. 153 — 56 od kwietnia 1517 do stycznia 1527 roku.
*) IloArtSrk Toro ahctS npHRHANorc, — słowa te (jeżeli nie są bezmyślneni powtórzeniem pierwowzoru pod Nr. *IX.) wskazują, że oprócz będącego w mowie listu glejtowego, posiadali kupcy lwowscy od księcia Szczepana Młodego nadto jeszcze inny, o wiele dokładniejszy list - przywilej, w którym prawa ich i wolności handlowe, opisane były z taką samą, co i w poprzednich przywilejach, dokładnością.
^) Dokument pisany jest na pergaminie 30 '/j centymetrów wysokim, a 37 centymetrów szerokim; forma liter skoropis; pieczęć państwowa mniejsza z napisem w obwódce następującym:
n64flTh iQ. GT6<i>flHn G06E0AU U FioorioAHjun.
*) Wydrukowanym w edycyi niniejszej pod nr. *IX.
XIL
w Jassach 1579 r.
Książe mołdawski Piotr, z przydomkiem Chromy, uwiadamia mieszczan lwowskich etc, że na prośby kupców mołdawskich, by przeszkodzić dalszym ze strony kołomyjskich i lwowskich celników nadużyciom, ustanowiony został główny jarmark, a zarazem i główny skład dla towarów mołdawskich we wsi Szypińcach; upewnia ich atoli, że prawa i wolności handlowe, przyznane kupcom lwowskim na mocy dawnych przywilejów, pozostają nietknięte, z wyjątkiem jednych tylko żydów, którzy, gdy w handlu z wołami znaczną i niebezpieczną kupcom krajowym wyrządzali konkurencyę, wydaleni zostali z krajów mołdawskich.
My Piotr, z bożey łaski hospodar, ziemi niołdawsky pan i dziedzicz, oznaimuiemy *) nasze miłość sąsieczką kupczom lwowskim, thak tesz i drugim s postronnych miescz ziemi Corony polsky, komu thego potrzeba wiedziecz, thak i kramarzom, ysz żałuią się kupczy ziemi naszey mołdawsky, tak tesz i ubodzi liudzie żałującz [i] z wielkim żaliem powiedającz, gdy chodzą na jarmarki do ziemi Jego K[rólewskiej] M[ości], chczą,cz miecz pożytek z M[ościowie] raczylisczie ym zachowacz dobrze, i mytho brano s nich według starodawne[g]o obyczaia aże do niektóre[g]o niedawno przeminione[g]o czasu. A teraz odnowili insze raytha, czo niepodobieństwo na ludzie ziemi naszey, y biorą s nich bez prawa. A wszagże, gdy nasz [:r=nas] bóg raczył posthawycz na tho państwo ziemi naszey, y iakochmy zastali, thak trzimamy, a nicz nie odnawiamy, ani podwyszamy. A W. M. miewacze łaskę w ziemi nasey i podwyszenia żadne[g]o nie uznaliśczie, y póki nasz bóg będzie chował w łascze swey ŚAviętey, tedy my nie chczemy żadney rzeczi znowu postanawiacz. A my wydzącz thak wielki żal (poddanich^ i ucziszk poddanich naszych, kthóry się im dziewa w ziemi Jego K. M., uszłyszawszy my tho, ulitowalichmy się ich i niechczehchmy (tego) więczey tego czekacz płaczu ich na ziemi Jego K. M., aliechmy szcziągnęli wszitkie kupcze nasze ziemi naszey i pythalichmy ich, iaki był początek ziemi naszey, i panów tagże ziemskich. Thedy nam dali sprawę thak, że był pierwey jarmark w Bothuszaniech '), pothym zasię przybhżyli się kupczy ku graniczy i postanowili jarmark byli w ieduey wsy, co się zowie Liencziesthy *)