'■•) To znaczy, oprócz kosztów przeprawy przez Dniestr, które, jak łatwo dorozumieć się można, w Białymgrodzie nierównie większe były, aniżeli w Tyginie.
'^) T. j. do Turków, a raczej: do krajów, podlegających tureckiemu panowaniu.
'*) Jassy, po rumuń. Ja?i, niegdyś także (pierwszy raz za księcia Aleksandra Łopusznianina, 1552 — 15G8) stolica mołdawskich książąt, są i dzisiaj, po zjednoczeniu Mołdawii z Multanami w roku 1859, jednem z największych i najpiękniejszych miast rumuńskich.
■'') Zestawiwszy miejsca, odnoszące się do przewozu i sprzedaży sukna, przychodzimy do przekonania, że postawy sukna, sprowadzane przez kupców lwowskich etc, były jednym z najważniejszych i najwigcej poszukiwanych artykułów handlowych w Mołdawii.
'®) Przez słowo „Basaraby" oznacza wystawiciel dokumentu nie dzisiejszą, rossyjską Besarabią, lecz w ogóle kraje, podległe rządom familii Basarabów, a więc i dzisiejszą rossyjską Besarabią (ale tylko części jej południowe), i Multany i należące do niej zaalpińskie księstwa.
•3) Bliższe szczegóły o znaczeniu słowa „Basaraby" w dokumentach mołdawskich i multańskich ob. przedewszystkiem w Historyi krytycznej Hażdeua (Istoria criticii a Romanilorii, Bucuresci 1875) t. I. pag. 61—83; tudzież w Romilnische Studien Róslera, Leipzig, 1871, pag. 296 sqq.; a częścią także w Bjiaxo-6oarapcKiH rpaMarti Wenelina, pag. 1 — 4; w BocnoMnHaHifl o EecapaÓin Weltmana (w czasopis. CoBpcMeHHHKT.) Petersb. 1837, VII. 3.234; w Gesch. des ung. Reiches u. s. Nebenl. Engla, IV. 1. 161 itd.
^'') Bania, po rum. (według Hażdeua Archiva istoric. II. 173) Bala, jest miasteczko w dawnym powiecie suczawskim, obecnie felticzeńskim (Falticeni), nad środkowym biegiem rzeki Mołdawy.
^') Moldawica, po rum. Moldavita, miasteczko i monastyr w południowo-zachodniej części Bukowiny.
'^^) Terch=:magyar. terh, terheleni (ob. Miklosicza, Fremdwórter, pag. 61), oznacza wiązkę, lub węzeł z jakimkolwiek bądź przedmiotem i używa się do dziś dnia u Rusinów, mających stosunki handlowe z Węgrami: ot. TepxaMH HTarriść z węzłami; kohh n^yTi. ci. TepxaMn=:koni idą z ciężarami itd.
^^) Braszów, po niem. Kronstadt, w południowo-wschodniej części Siedmiogrodu, główne miasto komitatu braszowskiego.
^*) Baków, po rura. Bacaa, główne miasto w powiecie tego samego imienia nad dolnym biegiem Bystrzycy, pobocznej Seretu.
^*) Totrusz, po rum. Trotuęu, miastecako w południowej części powiatu tego samego imienia.
2®) Seret, miasto powiatowe na Bukowinie, nad rzeką tego samego imienia; niegdyś siedziba pyrkałaba, czyli starosty mołdawskiego.
") Dorohuń, po rum. Dorohoiu, główne miasto w powiecie tego samego imienia, uad rzeką Jijią, poboczną Prutu; niegdyś także siedziba starosty mołdawskiego. I
^^) Roman, także Romanów, po rum. Romanii, główne miasto w powiecie tego samego ^ imienia, nad rzeką Mołdawą (Moldova), poboczną Seretu; niegdyś siedziba biskupów romańskich.
^^) Niemiec, także Niemcza, po rum. Nemtu, miasteczko i klasztor w północnej części po- ^ wiatu niemczowskiego, czyli (według kroniki putneńskiej) niemieckiego.
'") Ale rozumie się samo przez się, że myta, olcreślone powyżej, nie są przez to zniesione. Bo gdyby tak było, to powstałaby sprzeczność, która w dokumentach tego rodzaju żadną miara miejsca mieć nie powinna. A że wystawca dokumentu sprzeczności tej nie chciał, udowodnił najlepiej, wtrącając słowa: A potem niechaj idą na główne myto suczawskie. Nadto przez wyszczególnienie tychże przedmiotów w rubryce myt, mających płacić się w Czerniowcach. wystawca dokumentu oznaczył, że nie znosił także i myta czerniowieckiego.
*') Braiła, po rum. Braila nad dolnym Dunajem, w powiecie tego samego imienia, niedaleko Galaczu.
^-) Berład, po rum. Berladu, główne miasto w powiecie tego samego imienia, nad dolnym biegiem rzeki Berładu, pobocznej Seretu.
^*) Muntański znaczy tyle co multański, pochodzi bowiem od rum. Muntenia zz pols. Multany.
^*) Starosta, po rum. parkalab. znaczył na Mołdawii mniej więcej to samo, co starostakasztelan w Polsce, jak świadczy o tem Porządek senatorskich i ziemskich urzędów ziem mołdawskiej i multańskiej, który wraz z pieśniami Mirona Kostyna (według rękopisu z r. 1684) wydany został po raz pierwszy w Pismach Józefa hr. Dunina Borkowskiego, Lwów, 1856, str. 269—273, a po raz drugi, lecz tylko w przekładzie rumuń., w Archiva istorica Hażdeua, t. I. 159—172.