") W oryginale znajduje się nie dająca właściwie żadnego znaczenia forma Atw. Gdy atoli dokument ten wystawiony był dla kupców miasta Lwowa, to nie wahaliśmy się formę Aiw wziąć za oczywiste skrócenie lub opuszczenie pisarza i uzupełnić ją w taki sposób, że zamiast słów: WT i\(w postawiliśmy w tekście odczytanym słowa: wrf-k] Aav[HEc>Ypra]. Daliśmy zaś pierwszeństwo konjekturze wt[t>] AfWHKOV'prd na tej szczególnie podstawie, że pisownia AfCHKoy-pr-K^ Leonburg lub Lemburg była, jak świadczą o tem dokumenty księcia Piotra z roku 1387 (Ob. Dogiela, Codex diplom. Pol. I. 597., albo też Rykaczewskiego, Inventarium omnium et sing. privilegiorum, litterarum etc, quaecumque in arce Cracoviensi continentur, Lutetiae Parisiorum, 1862, pag. 131—32), a szczególnie dokument księcia Mirczy z roku 14U'J (patrz Nr. *III niniejszego wydania) — u ówczesnych wołoskich pisarzy znacznie częściej używaną, aniżeli formy: AconoAk, Aeoh- TcncAK, AcoBiH, AioRiH i inne.
Tp'KroKHi|i(=:Tergovisce— Tirguvestei, pochodzi oczywiście od słowa Tp'Kr'K::=targ; nazwaliśmy je zatem po polsku: Targowica.
(^ formule: noM.«kKiiic wtW RpaH<\c>Kj) dzieli Hażdeu 1. c. na ^opH i jy,^, nie tłómaczy jej jednak, i tłómaizyć nie może z powodu, że słowo jy,c(iH, jako takie, ani w języku słowiańskim, ani też w rumuńskim nie ma żadnego, dającego zastosować się tutaj znaczenia. My, z naszej strony, próbowaliśmy zatem odmiennego nieco sposobu dzielenia i, rozłożywszy ligaturę pH^c, jesteśmy zdania, że słowa te odpowiadają całkowicie rumuńskiemu: de -a rTudul=:jednym porządkiem:z:jednyni ciągiem. A przyjąwszy to za pewnik, sądzimy, iż miejsce to powinnoby w języku rumuńskim mieć mniej więcej następującą postać: si dupo aceta ei sa fie slobodi (rozumie się: kupcy lwowscy etc.) de a imbla iu tót:'t terra «:i provincia domniei melle, vindendu.?i comperandii, prin tóte oracele, prin tóte schellele de pe Dunare, incependii de la Portile-de-ferru de -a rindul pina chiar la Braila.
') I"orma np-bsnAJHHHCKiH odpowiada również, tylko nieco dokładniej jeszcze jak forma sanAaHHHCKiH łacińskiemu transalpinus (w pierwszem tego słowa znaczeniu), i powinna tłómaczyć się także przez np^ksnAaHHHCKKiwii] znaczy zatem nie: po wszystkich drogach, prowadzących przez połoniny, czyli przez Alpy transsylwauskie do posiadłości multańskich na Węgrzech, lecz: po wszystkich drogach, znajdujących się w posiadłościach multańskich za Alpami, czyli wprost: po wszystkich drogach zaalpińskich.
'") I^odpis ten wykonany jest dużemi wiązanemi literami i umieszczony po obu stronach przerwy, wykrojonej dla zawieszenia pieczęci.
") Targowica, niegdyś stolica książąt wołosldch, leży nad rzeką Jałomicą, poboczną Dunaju, i jest obecnie miasteczkiem, należącem do powiatu (districtul) dambowickiego.
'-) W dokumencie tym nie ma ani daty, ani też miejscowość nie wskazana, gdzie dokument został wystawiony, ilimo to wszakże chybilibyśmy bardzo, gdybyśmy wątpić chcieli o autentyczności jego. Bo właśnie wytknięte jeno co braki bywają w dyplomatyce rumuńskiej zjawiskiem (Porów, pierwszy lepszy zbiór dokumentów, pisanych w Rumunii), powtarzającem się tak często, że nie mogą być użyte jako dowód przeciw autentyczności dokumentu niniejszego, a zwłaszcza gdy zważymy, że prawa i wolności handlowe, i)rzyznane na jego podstawie kupcom i mieszczanom lwowskim etc, potwierdzają się całkowicie w dokumencie łacińskim, wystawionym (z zachowaniem wszelkich prawnych i dyplomat. formalności) przez tegoż księcia Mircze w roku 1409 i wydrukowanym