Nos ita(|iic' iiicMiiorali duiuini luliaiiiiis Kniytlic, militis uostri tidelis, capitanei terre iKjstrc Ilussie, ut prefcrtiir, dignis peticionibus aiinucntes. meinoratuin pnvilogiuiii rtucis llolcslai cniu (niiiiibus claiisnlis ot articulis in cu i)ositis et exprcssis ex certa nostra sciencia apiuobaiims. iiinoyaimis et confirmamus per oiniiia. graciose rolentcs iiichilomiiius. lit supradicte gracie, iiira, exeinpciones et eciaiii libertates, non soluni ad hercditates supcrius nouiiiialiter cxpressatas, sed etiain ad onines alias. quas (luociiiiiąiic titulo seu modo assocutiis cbt ^el in futurum asseąuetur. jterpetui^ teuiporibus extendaHtur. Ut autem oninia preiiiiśsa robur perpctiie firniitatis optiueant {sic), prescutes conscribi iussimus et nostri sigilli apponsione eommuniri. Datuni in Diugna '} in die beati Bartholomei apostoli gloriosi aiaio nativitatis domini millesirao trecentesimo sexagesinio octavo, presentibus dominis, niagnilico duce Allexaudnj Coriati, Wilczkono Castellano, Pelca ludice Sandomiriensibiis. Predborio Subdapifero, Msczugio Subcamerario et Andrea Subiudice Cracouiensibus.
twierdzenia kazimierzowskiego wynika, że jau Kmita w i'. 1368 już widoczuie byl w posiadaniu majętności wymienionych w teni i-zekomii lioleslawowskiem nadaniu.
') Co do oznaczenia tej miejscowości mogłaby zachodzić pewna wqtph'wość. W kronice Janka z Czarnkowa (liielowski, JIoii. Pol. Hist. II., 03.5) czytamy, że Kazimierz W. testamentem swym przekazał na własność syuora swym ■/. nieprawego loża miejsrowijści: „Culair, Puznic-u, Drugram et alias «i7/os." Tale napisał wydawca tej kroniki Jaii Szlachtowski w texcie, w odmiaukach zaś czytamy, że kodex VI. ma BriujUmi zamiast Di-uyfam. Sądzg, że lekeya jirzyjęta do textu przez Szlachtowskiego nie jest poprawna i właściwa, zamiast Dra^ccoii zdaniem mojem stać powinno Drugnam. Długosz bowiem (Hist. Pol. III., 321 wyd. krakowskiego), który mógł sig wydawcy kroniki Janka przydać do restytucji textu pobałamnconego w tern miejscu dość znacznie. Długosz, który używał jak wiadomo kronilci Janka, pisze w tern iniejscu: „rJWrw Culhaw, lurznicz et Dnigiua." Sądzę zatem, że ta miejscowość zapisana synom niejirawyra nnzywała się Drugna lub Druguia a nie Drugra, jak czytamy w wydaniu kroniki Janka. Jest to zdaniem mojem właśnie ta Drugna, w której Kazimierz W. wydał oddrukowany powyżej dokument. Gdzie zaś ta Drugnia leży, o tern dowiadujemy sig z Długosza Liber hene/iciorum, gdzie pomiędzy wsiami parafialnemi leżącemi w obwodzie probostwa wiślickiego czytamy (tom II., 380 i 392) także Drugnig (Drugnya) jako wieś, wtedy kiedy Długosz pisał twoje dzieło, królews!;.^, położonij w pobliżu miast Szydłowa i Pierzchnicy. Wieś ta nazywa się i dzisiaj Drugnia cibwód stopnicki, powiat szydłowski. Podobną albo nawet zupełnie tak samo brzmiącą, nazwę napotykamy wprawdzie także w innych stronach dawnej Rzeczypospolitej polskiej, lecz o tych miejscowościach myśleć tutaj nie możemy. I tak spotykamy tiikże w i/ier henef. \Kieś Droginya zwykle przez Długosza zwaną (II., 183—185. III., 32, 33, 49, 50, 116, 434, 441— 44;iJ. Raz jeden tylko (III., 49) nazywa ją Długosz Drugynya, co jest prawdopodobnie może tylko fałszywie odczytane za Drogynya, jak zresztą zawsze Długosz pisze. Wieś ta leży dzisiaj w powiecie myślenickim i nosi nazwę tę samą Droginia. — Wreszcie czytamy ieszoze u Długosza (Hist. Pol. III., 554 wyd. krak.) pod rokiem 1403, że Władysław Jagiełło nadal Świdrygiello Podole, ziemię żydaczowską, item districlus Sirij, Scliydtotr, Stohniczan, Drugnyani, Uscze. Nie wchodząc w kwestyą, o ile wiadomość ta jest dokładną lub niedokładną (zobacz o tem K. Lr. Stadnicki, Synowie Gedymina L, str. XXXVni. nota 171 i 172), zaznaczam jednak, żo i tutaj ma Długosz niewątpliwie na myśli tę samą Drugnię, w której Kazimierz W, wystawił oddrukowany powyżej dokument, wynika to ze związku, w jakim miejscowość tę podaje ze Szydłowem, Stobnicą, Uściem, w tej samej okolicy położonemi.
Oryginał na pergaminie, dobrze zachowany jest własności;j Edmunda hr. Starzeńskiego z Mogielnicy. Na sznurku, skręconym z czerwonego i zielonego jedwabiu zawieszona majestatowa pieczęć Kaziuiierza W. wytłoczona na zwyczajnym wosku.
Na odwrotnej stronie dokumentu znajduje się napis: 1564. 19. Januarii oblata et revisa hi cotirontn n-i/ii' Vfa:ichoriensl..
VIII.
We Lwowie 1370 r.
Wacław Dmytrowski nabywa u braci Skibiczów i synowca ich Ołenka dworzysko z przyleglościami. w okolicy miasta Lwowa.
Bu' MCriiOpiiHki€iH%. oy
KiiKH aiUlIlik. u OraAOCA HOĄK AEp^KdKOlO NEAMKOrO I.OpOAA KpdKOKkCKOrO K<t3H.HHpd M TO- CnO/\dpA p^CKO'b af.HAl;, 11 CTdAOCA npH ĄEpIKJKij IldNJ OtkI. CTApOCT'KI p^CKoli.^{[lUjA-fc,