Pergaiiiinowy dokument w Zakh nar. im. Ossolińskich nr. 778. Zawieszone były dwie pieczęci, które zagingły wraz ze sznurkami, na których wisiały. Pismo dokumentu tego nie zgadza się zupełnie z czasem, w którym dokument miał być pisany, jest to pismo przypominające prędzej drugą połowę a nawet koniec wieku XV. aniżeli pierwszą XIV. Kształt dokumentu taki jak notaryaokich. wysoki a wazki. Ze zewnętrznych znamion możnaby zatem dokument ten uważać za podrobiony. Treść atoli nie wskazuje zdaniem mojęm na fałszerstwo. Tylko jedna indykcya nie jest dokładna, błąd, który sig często powtarza nawet w dokumentach niewątpliwej autenty.zności. Sądzę zatem, ze text dokumentu nie jest podrobiony, lecz tylko później przepisany, za czem zdaje się przemawiać także pisownia a mianowicie Mączyaa i Gąmka przez przekreślone a pisane. Tej przepisanej kopii nadano potem pozór oryginału, zawieszając pieczęci. Że bowiem zawieszone tu były dwie pieczęci, na to wskazują wyraźne ślady pozostawione od sznurków, prócz wyciętych 6 dziurek, po trzy w trójkąt. W dokumencie samym jest mowa tylko o jednej pieczęci.
VI.
w Sandomierzu 2 Lutego 1346 r.
Kazimierz Wielki nadaje Cedronowi wieś Witkowice i pozwala urządzić ją na prawie magdeburskiem a oraz darowuje mu las w celu wvkorezowania i osadzenia.
In Noaiine Domini Amkn. Que magnifica Regum deererit auctoritas, digne ea str. 66 obtinent robur perpetiic firmitatis, proinde nos Kazimirus Dei gracia Rex Polonie necnon terrarum Cracouie, Sandomirie, Siradio, Lancicie, Cviauio, Pomoranie Russieąue dominus
') \a rok 13.S4 przypadała indykcya druga a nie siódma, jak tutaj powiedziano.
(.'t heros notum facimus omnibus et singulis, tara presentibus quani posteris, presoncia inspecturis, quod volentes regni nostri utilitatis per oxtirpacionein silvaniui iii terra nostra Sandoniiriensi reducere i(indicioiiem, discreto viro iiostro fideli Cedroni dieto, sibi et siiis heredibus et succcssoribus legittimis damus silvam nostram in fluvio dieto Brzeznycza ad locandam noram yiilain, cuius granieia et meta intipit a fluvio dieto Opydowa transeundo circa Yyetowycze (sic) ex ntraąue parte fluvii Brzeznycza ambo litora usąue ad ipsum Ostrów et ab Ostrów usąue ad paludem vulgariter do Lugv vel Czysowe Lawy usąue ad Thyshynia, ut autem ex predicta et silve estirpacione nobis fructus provenient '), concedimus predicto nostro fideli et suis legittimis locandi mansos ąuadraginta vel quot magis poteriut extirpare seu locare iure Theutunico -), quod yulgariter Maydemborgense dicitur. In ąua
8tr. fic villa I damus predicto nostro fideli Cadroni {sic) et suis legittimis succcssoribus sculteciam cum ąuatuor mansis liberis perpetue ac iure hereditario omnimode habendam, tenendam, possidendam, commutandam, vendendam, pro sua et suorum posterum utilitate convertendara, ut sua et suorum vokuitas melius decreverit. Pro edesia vero unum raansum et unum ortum liberum et alium pro pellendo grege. quod yulgariter Skothnycza nuncupatur, liberę assignamus et de manso seu laneo per unam raensuram siliginis et aliam avene. Damus eciam predicto nostro sculteto sextuni denarium census et de omnibus proventibus nostris censuum sextara partem predictus scultetus habebit et de omni rc iudicata siye iu parvis siye in niagnis iudiciis tercium denarium et duas thabernas liberas et unum molendinum cum ąuatuor rotis in fluyio dieto Brzeznycza, piscinas liberas, ąuotąuot posseut et possunt fieri ex omni parte ville, prata, pascua, rubcta libera et ąuatuor ortulanos cum ąuatuor ortis liberis et licebit predicto eciam nostro sculteto habere piscaturas piscium et venastr. 67 ciones feraruni tam paryarum quam magnariun, aucupacionem avium | in omnibus nemoribus et locis predicte viUe V} thkowycze ■*) pro sua utilitate et infra limites sue hereditatis usąue ad fluvium dictum Thyshynia mellificia faciendi in ipsa hereditate in omnibus grauiciis dicte yille Wythkowycze, ąue orania et singula ipso predicto nostro sculteto ac suis legittimis heredibus debent esse libera perpetueąue liberamus scultetum, kmethones et ąuoslibet incolas yille predicte Wythkowycze de omnibus iuribus, iudiciis et potestatibus omnium pallatinorum, capitaneorum, castellanorum, iudicum, officialium ąuorumcunąue, ita ut coram eis aut aliąuo eorum cittatus pro causis tam magnis ąuam parvis, puta furti,
') Wyraz ten pisarz opuścił i dopiero później dopisał na marginesie, dając między słowami fructus a concedimus znak, iż go tutaj wpisać należy.
') W rękopisie: iure ae nostro Theutunico.
') Tej nazwy mamy kilka wsi w województwie sandomirakiem. Sądzę, że przywilej ten odnosi sig do Witkowie w pobliżu Sędziszowa, zobacz Liber Beneficiorum II., 280.