zimi)r\ regis Polonie etc. predecessoris nostri obseryatam. Si autem aliqua oportunitate emergente ipsi cives et incole huiusinodi vectigalia, ducturas, equitaturas ratione reąuisitionis nostre dederint et {assignaverint, ijsta ad solutionem debitam nostrarum pecuniarum et non aliter dare et assignare tenebuntur. Vobis igitur capitaneis, burgrabiis, procuratoribus, yiceprocuratoribus, tenutariis, nuncciis et officialib(MS- unwtrsis nostris ^>)mis damus^regalibus in mandatis, ąiiatinus eosdem cives nostros circa hanc, quain ipsis concessimus. invio!abiliter conservare debeatis libertatem. Harum ąuibus sigilluni (nostrum est subappensum <e)stimonio litterarum. Actum in Nouacivitate alias Corcziu feria ąuinta ipsa octava Assumptionis beate Marie Yirginis gloriose anno domini raillesimo ąuadringentisimo no(«o, presentihts his nobilibus et) strenuis viris dominis: Sbigneo de Brzesze Nostre Curie Mai-schaico, Dobcone de Oleschnicza, laskone de Bogumilouicze, Pełka de
Lappanow, Sassino de Vichud ') et aliis ąuampluriinis fidedignis, nostris fidelibus dilectis. Datum per manus yeuerabilis Nicolai Prepositi sancti Fioriani unte Gracouiam, Regni Polonie Yicecancellarii.
Ad relationem eiusdem domini Nicolai, Regni Polonie Vicecancellarii.
Oryginał pergaminowy uszkodzony w Zakładzie nar. im. Ossolińskich nr. 766. Z pieczęci lub sznurka, na którycli pieczęć była zawieszona, nie pozostało ani ślarlii, ponieważ środek dokumentu wycięty.
') W tem miejscu dokument uszkodzony, luka na 4 — 5 wyrazów.
XXVIII.
(W Krośnie) 12. Marca 1410 r.
Piotr Falkowski, podsędek sandomirski, poświadcza rozgraniczenie dokonane na rozkaz królewski pomiędzy wsią Erenberg a przedmieściem krośnieńskiem.
Cunctorum perit memoria factorum, nisi testibus yeridicis aut seriptis publicis fuerint perhennata, proinde nos Petrus Falkowsky '), subiudex Sandomiriensis, Zawyscha Olscliowsky et tribunus Dolobyn (sic), Martinus Yroczymofsky significamus universis et singulis tam presentibus quam f uturis, ąuibus aperta fuerit noticia subscriptorum: quod serenissimus princeps et dominns, dominus Wladislaus, Rex noster nimium nobis graciosus,
firmissimis suis nobis dedit in mandatis; quod inter nobilem Martinum de Moskorsow, filium domini Clemeutis ^) felicis etc, parte ex una et inter suburbanos Palwerzee (sic), qui ad ciyitatem Croszuam iure hereditario spectare dinoscuntur ^), parte ex altera, ita quod granicias facere deberemus, incipiendo in canipo, ubi agri Kotkenhaw et civitatis conyeniunt divisim, silvam usąue ad rivulum Globnycza parvum *) et idem riyulus debet esse granicias (sic) inter villam Errenberg ^) et suburbanos Palverzee usąue ad rivulum maius (sic) Gylobnycza. Et idem riyulus minor Gylobnycza debet mediare Errenberg et Palwerzee et limitare in illum locum, sicut in Wyslok cadet. In cuius rei testimonium ad eyidenciam pleniorem sigilla nostra appendimus et eciam domini Sawyscha Plaża, qui predicta ex mandato Regis innuit limitare. Actum et datum ipso die sancti Gregorii Confessoris gloriosi sub anno domini M. quadringentesimo decimo, presentibus testibus Stybur, audaci militi, Capitaneo Sanocensi, domino Sprossky, Clemente Flodkowszky, Petro Kostyrowsky, Zawtynsky, nobili viro Preczlao herede de Wsdow ac pluribus tidedignis.
Wydrukowano według kopiariusza pisanego w wieku XV., którego resztki przechowują, się w archiwum miasta Krosna.
') Piotr Falkowski był w r. 1399 łowczym sandomirskim i dostał wtedy w darowiźnie od króla Władysława wieś Szczepańczowę Wołg dziś Szczepańczową, w powiecie krośnieńskim. Zobacz A. G. Z. HI., nr. LXXn.
*) Ten Marcin jest to zatem syn znanego Klemensa z Moskorzewa podkanclerzego koronnego, zmarłego r. 1408.
*) Iure hercditarie spectare dinoscitur w kopii.
*) Nie zmieniam fatalnej konstrukcyi tego zdania, z którego sensu nie łatwo się domacać.
*) Errenberg czyli Erenberg jest to późniejszy Kamieniec, zamek znany dzisiaj pod nazwą odrz) końskiego, nad Wisłokiem, pół mili od Krosna. Porównaj A. G. Z. III., strona 145 nota 3.
XXIX.
w Sączu 25. Czerwca 1416 r.
Stanisław Gamrat kasztelan połaniecki i starosta sandecki poświadcza, że Jan Franczuch z Nosaczowic oczyścił się z zarzutu robionego mu przez
Pełkę z Nosaczowic.