') Książe Aleksander, z przydomkiem Dobry, rozpoczął swe panowanie według kroniki Grzegorza Urekii (po rum. Urechia) w roku 1399 i panował (Ob. Latopisy ziemi mołdawskiej = Letopisitile terrel MoldoveI, ed. M. Cogalnicenu. Ja)?T, 1852. t. I. pag. 103 et 107) 32 lata i 8 miesięcy, a zatem od 1399 — 1432 roku; według Engla, Gesch. d. ungr. Reiches u. s. Nebenl. IV. 2. 115., od roku 1401 — 1432.
^) Dokument ten pojawiał się wprawdzie już kilka razy w druku: pierwszy raz, ale w streszczeniu tylko, w lironice miasta Lwowa Zubrzyckiego str. 74 — 76; drugi raz w Aktach odnoszących się do historyi zach. Rossy i (Aktbi oth. ki iioTopiii aan. Poocih, Ct. IleTepO. 1846). t. L str. 30 sqq.; trzeci raz w Pomnikach dyplom, i sądowego języka ruskiego (IlaMflTHnKn AniiJioMaTH^e- CKoro H cyAeÓHO - AiJioBoro asBiKa pyocKoro Bt ApeB. TajniłKO-BOJOAnM. KHaacecTBi h Bt CMeacHŁix'Ł pycc. oójiacTHKi. ct. XIV — XV ctoji.) wyd. przez Gołowackiego w Sborniku naukowym halickorus. Matycy za rok 1866, zesz. I, Nr. XXVIII; czwarty raz, ale tylko w przekładzie rumuńskim, w Archiwie historycznem Hażdeua (Aixhiva istorica a Romanie! etc.) 1. 1., str. 130 sqq.; a nakoniec piąty raz — rozumie się z myłkami — w kalendarzu bukowińskim, wyd. przez ruską Besidę w Czerniowcach w 1877 roku, str. 90 — 95. Zważywszy atoli, że dokument księcia Aleksandra jest osnową wszystkich dalszych, wydanych tu mołdawskich dokumentów, drukujemy go raz jeszcze i jesteśmy zdania, że znawcy wcale nie wezmą nam tego za złe. Nadmienimy jednakże, iż nieznalazłszy oryginalnego przywileju w archiwum Iwowskiem i nie wiedząc, gdzieby takowy znajdować się mógł obecnie, poszliśmy (z wyjątkiem interpunkcyi i kilku konjektur) za redakcyą Gołowackiego, w przekonaniu, że redakcyą ta, lubo nie całkiem dokładna, zawsze jeszcze lepszą jest i znacznie wierniej zachowuje charakterystyczne znamiona oryginału, aniżeli redakcyą archeograf. petersburskiej komisyi. Gołowacki chybił tylko o tyle, że pozwolił sobie porozwiązywać skrócenia i uzupełnić ortograficzne niedokładności oryginału, nie uwidoczniwszy tego w sposób mniej lub więcej odpowiedni.
— słowa te w przekładzie rumuń. Hażdeua (Arcliiva istorica 1. c) zdają się być prześlepione.
^) Tf/UKAH-k — w Aktacłi odnoszących się do liist. zacli. Rossyi 1. c, wydrukowano mylnie
TeMŁHHT).
*) Ot-k cto OKHHHhi cBpjHHKiH — tłómaczy Hażdeu w Archiva istorica I. 130. przez: delia 100 piei crud de óia=od 100 owczycti skór surowycli czyli uiewyprawionycli. Ale nam się zdaje, że tłómaczenie to nie całkiem jest poprawne, gdyż słowo cs^paHHUH nie może pocliodzić od starosłow. c-kipii, C'K!p'KiH=ruskiemu ctipBifizzpolskiemu surowy, lecz raczej od rumuńskiego surrz polskiemu siwy, szarawy; ot-k cto obmhhki cSpaHHUH — znaczy zatem: od stu owczycli skór siwego, lub szarawego koloru.
") Suczawa, także Soczawa, od rum. Soceva, niegdyś pierwsza stolica Mołdawii, dzisiaj miasto powiatowe na Bukowinie, położone nad rzeką, Suczawą, poboczną Seretu.
*) To znaczy tyle co towar turecki, czyli dokładniej: towar, pochodzący z krajów, należących do ówczesnego tureckiego państwa.
®) liamchy, w liczbie pojed. kamcharrtureckiemu i perskiemu kamcha, nowogrec. wtjjiouy^ac itd. (Ob. Miklosicza, die Fremdwórter in d. slav. Sprachen, Wien 1867, pag. 23), oznacza różnego rodzaju tkaninę jedwabną, używaną szczególnie do ornatów cerkiewnych, a często także i do świeckich ubiorów, jak świadczy o tem Gołembiowski w dziele: Ubiory w Polsce, Warszawa 1830, str. 184 sqq.
®) Tebenki, niekiedy tebinki, jest także słowo obcego pochodzenia (u Miklosicza 1. c. niema go jednakże) i oznacza według Lindego, Słownik języka polskiego, wyd. 2., Lwów 1859., t. ¥.606. kosztowniejsze sztuki skórzane, używane szczególnie do ozdoby siodła, nie zaś materje jedwabne, jak przypuszcza Hażdeu w Archiva istorica I. 130.
*jjj.!a|j.a (Ob. Miklosicza, Lexic. palaeoslov. pag. 1170; Daniczyca, Rjećnik, III. 291 i wielu innych) oznacza w ogóle wschodnie kadzidła.
") Kantar = rum. cantare, łac. centenarium (Ob. Miklosicza, Fremdwórter, pag. 24; Daniczyca, Rjećnik I. 438; Yuka Karadżica, Lexicon 2G2, i innych) oznacza do dziś dnia jeszcze albo całą wagę, na której ważyć można do 100 funtów i więcej, albo jeden centnar; w wypadku obecnym słowo kantar znaczy tyle, co centnar.
'-) Białygród, po rumuń. Cetatea Alba, {lo turecku Ak-kerman — jest miasto, położone nad zatoką Dniestrową, na prawym jej brzegu, i należy obecnie do Rossyi, czyli dokładniej — do Besarabii rossyjskiej.
'■^) Tygina, także Tyginikacz (TAPAHAKAH-h, Ttrm-kKfM-h), obecnie Bender, leży nad dolnym biegiem Dniestru, na prawym brzegu onegoż, naprzeciw Tyraspola.