w edycyi niniejszej pod Nr. *III. Ale na tern nie koniec jeszcze; konstatując autentyczność dokumentu tego, idziemy o jeden krok dalej i (w sprzeczności z dotyczącemi uwagami Zubrzyckiego, Kron. miasta Lwowa str. 77, a osobliwie z dotycz, uwagami Hażdeua, w jego Istoria critica I. 1. §. 3, n. 1) są,dzimy, że wystawiony ' został nie w 1409 roku i nie w Argiszowie, lecz we Lwowie w 1390 roku. A to śmiałe na pozór przypuszczenie opieramy najbardziej na tej okoliczności, że stosunki polityczne między Polską a ziemiami multańskiemi i wołoskiemi w latach 1390 — 1391 znacznie były ściślejsze, aniżeli kiedykolwiek przedtem albo potem w epoce panowania księcia Mirczy. Ówczesna bowiem przewaga państwowa Luksemburczyków była faktem tak niekorzystnym dla widoków politycznych Władysława Jagiełły, iż przymierze z książętami Mołdawii i Multan (Wołoszczyzny), zagrożonymi ze strony tychże Luksemburczyków, a równocześnie także ze strony wzbijających się do zatrważającej przewagi Osmanów, było dla niego choć nie niezbędnie konieczną, lecz w każdym razie pożądaną i naturalną prawie podporą. I otóż między dokumentami, odnoszącymi się do tej właśnie sprawy, a mianowicie do bliższego określenia stosunków politycznych między Polską a Multanami, znajdujemy w kodeksie dyplom. Dogiela 1. 598 jeden, który wystawiony jest przez księcia Mircze w roku 1390, i o ile wnosić można z całego ciągu rzeczy (Ob. Engla Gesch. d. ungr. Reiches etc. IV. 1. 157) w czasie osobistej obecności jego w Lublinie. Cóż by więc dziwnego było, gdyby książę ten w przejeździe swoim przez Lwów, na prośby gościnnych mieszkańców miasta, wystawić kazał dla nich przez któregokolwiek z towarzyszących mu wołoskich pisarzy między innemi także i ten oto słowiano-rumuński dokument? A nawet, gdyby przypuszczenie co do miejscowości nie całkiem było przekonywającem (bo kupcy lwowscy mogli odszukać księcia Mircze w Lublinie, a nawet w każdem innem mieście), to data sama zdaje się żadnej nie ulegać wątpliwości. W każdym razie dokument w mowie będący należy odnieść jeszcze do pierwszej połowy panowania księcia Mirczy, czyli do końca XIV stulecia. Na to wskazuje, jak rzekliśmy powyżej w nocie 3., już sama forma liter, a nadto jeszcze i ta okoliczność, że określenia co do towarów, mogących w krajach multańskich być sprzedawanymi lub kupowanymi, tudzież określenia co do myta, mającego przez kupców lwowskich etc. uiszczać się w Targowicy, nie są tak dokładne, jak w wzmiankowanym powyżej dokumencie tego samego księcia z roku 1409. A zdaje się przecież, że niedokładności te nie mogłyby mieć miejsca, gdyby dokument niniejszy prostym był tylko duplikatem dokumentu z roku 1409.
") Rozbiór zdań, wypowiedzianych o znaczeniu formuły Iw., obacz przedewsz3'stkiem u Kantemira, w jego B/\d\-HAcp t. II. 281. sqq., tudzież u Wenelina, w jego Baaxo - 6ojirapcKifl TpaMaTti, pag. 27 — 30 i w wielu innych, mniej lub więcej przystępnych dziełach.
II.
W Suczawie 1407 r.
Książe mołdawski Alelcsander 'j, z przydomlciem Dobry, nadaje kupcom lwowskim, tudzież kupcom ruskiej i podolskiej ziemi prawo kupczenia po wszystkich ziemiach jego za oplata myt zniżonych '•); pozwala im także przewozić przez kraje jego srebro i kuny węgierskie, jednakże z zastrzeżeniem, by podawane były zawsze do wiadomości władz celnych i by hospodarowi wolno było zakupić z artykułów tych tyle, ile mu się podobać będzie; nakoniec pozwala im mieć własny dom w Suczawie z zastrzeżeniem, by w domu tym nie utrzymywali ani szynku, ani jatek, ani też chleba własnego nie sprzedawali,
MmAOCTKIO KOŻKKfłO,,MKI flAfKOHApTł, ROeKOAa [h] PCCnCĄapk 3E/U/1H iHC/ł,V>KCKCiH, HHHH/MTi HJUJHA\'k AHCTOAłTk Oyck/Mk, KTO HaHK paAI^<AMH H C'k /UkcTkS/ftHkl HaKOKCKCTO lUkcta H Ck OłfCk.Wk nOCnUAkCTKO/Wk OYCTaB[H]ni;kTKC O /MklTaY'k Ołf HaUlEH SEiWAH H AOKOHaaH e.CMU Ck HHA\H, lUTOBkl YOAHAH Oy HamCH n,v\'k raKk nocraKMAH h oii-afrHHan, iiiroEki,\,>iii'>'^>< '>y Hauitń 3EiV\/\H iUmtc raKTi: NaHiitpKoe roAOKHOK A\kiTC cijsaKkCKOF., Ha HCKAa,vk, WT['k| cSKHa OTTł rpHKHS TpH rpoiini.
f łSTh KSiIHTH TaTapkCKkIH TOKap^k Oy OcMaK-k: IlAH llłOAK'k, HAH HEpEl^h, HAH KAMKkl,
HAH TCKEHKkI, HAH TE A\kAH'k^). HAH PpEI^KklH KBACk OTTk TpHKHS Oy OoHaK-fc HO TpH rpOlIJH.
fl KOAH HiWSTk KSIIHTH nMTapkCKklH TORap'k Oy HHklYT* TOprO^Tk HaiUHJfk, TaAłTk HiUSTk A-ITH,