anadto ważna, abyśmy ją tutaj pominąć mogli. Brzmi ona jak następuje
') Świadkowie tak s^ podani w rękopisie: dottthw Hermano Procuratore Terrestri, caateUano Woyiiycienti ilomino SpylKone T/tarnowicnsi, iloiiiino Dohenlao Cracouiensi, Wyhzkone Sandomiriensi, domino lohanne lura. Szereg ten dygnitarzy przypada rzeczywiście na rok 13-16, lecz jest w rgkopisie widocznie pobałamucony, starałem sig nadać mu w texcie kształt, który zdaniem mojem mieć powinien. Tytuł pierwszego świadka, którego zwykle nazywaj;; jtrociirator cracouiensis lul) yeneralis, zadziwiać nas nie może. Procurator terre ijeneralis pisze on sig n. p. w kod. dypl. malopolsk. str. 2J9. — Przy świadku drugim opuszczono widocznie iniig, które w texcie dodałem, hwiadek trzeci Spytek jest to kasztelan krakowski, Tharnouiensi zamieniłem na Cracouiensi, Spytek czyli Spycymir nigdy się Tarnowskim nie pisał. Myłka powstała tutaj zdaniem mojem ztąd. że kopista wpisujący dokument ten do książki ligdącćj nic tylko własnością, ale nawet [ewnym podrgcziiikiem Melsztyńskicli chciał tym sposobem na pewne oznaczyć, że mowa tutaj o członku tej rodziny. Dwom następnym świadkom Dobiesławowi i Wilczkowi dodałem godność, którą wtedy piastowali. Dziwno jeszcze, że ostatniemu świadkowi Janowi Jurze nie dodano w dokumencie godności podkomorzego krakowskiego. — Nie sądzę, żeby dokument ten był fałsyfikatem mimo tych myłek, lecz przypisujf je niestaranności i bałamutności kopisty. Uderza jednak jeszcze szyk tych świadków: Herman wysunięty na samo czoło, kasztelan wojnicki przed krakowskim, lecz wtedy jeszcze i)orządek godności w szeregu świadków nie jest ściśle zachowywany.
Anno domini niillf-simo triceidasiino (jHruinujbsimo dominus Spi/czmirus, castellanus Cracouiensis, fiindrwit castrum McUthin et eclesias guamjńttres ibidem pertinentes. Quiąuidem dominus Spiczmirun casłelloniis Cracoviensis ohiit ferin tercia post dominiccan Ittdica (27. Mafca) unno domini miłlesimo tricentesimo quinąua(/esimo secundo.
OtrzyimijcMiiy ztąd datę śmierci Spyciiuiia, protoplasty Melsztyńskich i Tarnowskich, która dotychcza.s znaną nie była. Porównaj Szajnocliy Jail. i Jag. wyd. 2. II. str. 34.
VIL
w Drugnie 24. Sierpnia i368 r.
Kazimierz Wielki potwierdza na żądanie.lana Kmity z Wiśnicza, starosty ruskiego, sfałszowany przywilej księcia Bolesława Wstydliwego z dnia
16. Listopada 1286 r., rozszerzając nadane tym przywilejem prawa nawet na dobra Jana Kmity w przyszłości nabyć się mające.
In Christi Nomine Amen. Quoniam ea, que in tempore aguntur, ne simul cum tenipore pereant, uecesse est, ^ollempiii literarum titulo, fidedignorura testimonio ad perpetuaiu rei memoriam rohorari, proinde nos Kazimirus Del gracia Rex Polonie; necnon terranini Cracouie, Saudomirie, Syradie, Lancicie, Cuyauie, Pomeranie Paissieąue dominus et heres notuin esse cupimns tam presentibus quam futuris, quod in nostra baroiiumąue nostroram constitutus presencia nobilis strenuusąue miles dominus lohannes, dictus Kraytlia, heres dc Wysznicze, capitancus terre nostre Russie, nobis fidelis et dilectus, privilegium prcdetessoris nostri Boleslai, olim ducis Cracouie, sub ipsiiis vero sigillo nostre raagestati exhibuit, supplicans liiimiliter, ąuatinns dictum privilegium nostris regalibus literis confirmare, ratificare et iiniovare dignareraur de nostra gracia ac benignitate speciali. Tenor vero dicti privilegii de verbo ad ^^erbura noscitur et erat talis:
In Nomine Domini Amen. Cum res gestas aboleat processus temporuni, confirmat illas sollerapnis titnlus litei-arnm. Noverit igitur tam presens etas. quam futura posteritas, quod nos Boleslaus, Dei gratia Dux Cracouie, Sandomirie, Syradie et cetera ob fidelia multipliciaque obsequia, que nobis strenuus miles, dominus Oceslaus, heres de Wysznicze, multipliciter exhibuit et auctore domino exhibere poterit in futurum, ipsum Oceslaum cum sua posteritate necnon familiam, kmethones, thabernatores, molendinatores et quoslibet iucolas in hereditatibus seu rillis suis infrascriptis et earum silvis aut mericis, locatos et locandos, videlicet in Conussza, in Damyanicze, in magno et parvo