AV Chrystusie bogu prawowierny, bogobojny i miłościwy pomazaniec boży i samowładca, Jo. Wład wojewoda. Z łaski bożej i przez dobrotliwe samego boga zrządzenie będijc władcą i panem całej węgro-wołosliiej ziemi "), precz aż do wielkiego morza, bgdąc nadto władcą i należących do niej węgierskich posiadłości, a osobliwie Omłaszu i Fogaraszu księciem, uznałem za odpowiedne okazać [kupcom lwowskim etc] me dobrotliwe chęci i moje czyste i światłe serce, i darowałem im ten oto czcigodny i prawomocny chrysowuł ®), który mi jest droższy nad wszelkie zaszczyty i dary. A uczyniłem to najbardziej gwoli prośby, przedłożonej mi przez moich przyjaciół, mieszczan krakowskich, Marcina Chmila i Stanisława Dziwnego imieniem, będących natenczas mieszczanami we Lwowie. I wystawiłem im czcigodny list ten Mości Mojej wraz z poręką i obietnicą moją, i znać daję wszystkim kupcom i każdemu człowiekowi, ktokolwiek pójść by zechciał do nas z całej lackiej ziemi, a mianowicie z Krakowa i ze Lwowa, tudzież z innych miast, i z ruskiej i z mołdawskiej ziemi, iż każdy człowiek i każdy kupiec, ktokolwiek ujrzy list ten Mości Mojej lub go usłyszy podczas czytania, i ktokolwiek pójść by zechciał do nas z bądź jakim towarem lub kramem, iż każdy człowiek przychodzić może do państwa Mości Mojej spokojnie, może sprzedawać, cokolwiek ma ze sobą, i kupować, cokolwiek sam zechce, i wracać spokojnie i swobodnie, niczego się nie obawiając. A na myto płaci każdy człov/iek v\- Rybniku [obecnie Rymniku. po rum. Rimnicu, mieście powiatu walczowskiego (Yalcea). nad rzeką Ołtą,] po dwa floreny węgierskie ") od woza, a w innych miejscach myto prawe według tego, jak płacą tam drudzy ludzie, i niechaj potem handluje sobie swobodnie. A w razie, azali by ktokolwiek z was pójść zechciał do tureckiej ziemi, uczynić może to z tym samym jak u nas spokojem i z taką samą jak u nas swobodą, zapłaciwszy tylko prawnie ustanowione (graniczne) myto. A wszystko to zapisałem wam, kupcom [lwowskim etc], na wieczne czasy i nietykalnie aż do końca życia Mości Mojej. A po śmierci mojej, i jak długo stanie żywota synów moich, Mirczy Włada i Raduła, ma zapis ten zachować się także z tą samą jak dotąd rzetelnością i tą samą jak za mnie uczciwością. A nawet w razie, gdyby panu bogu podobało się wybrać innego władcę dla wołoskiej ziemi — przypuściwszy nawet, że dla grzechów naszych władcą wołoskiej ziemi będzie cudzoziemiec jaki — to nawet i wtedy ma chrysowuł ten, takie jest życzenie nasze swoją dotychczasową zachować wartość. Bo kto z następców moich uczci, ponowi i potwiei-dzi chrysowuł niniejszy, tego niechaj także bóg wywyższy i utwierdzi w panowaniu jego; a kto naruszy go i splami, lub nieusłucha chrysowuła niniejszego, tego niechaj bóg poniży i zawstydzi w panowaniu jego, i niechaj zabije ciało jego tutaj, a w przyszłym wieku zabije i duszę jego, i niechaj będzie przeklęty od Chrystusa i zbawiciela naszego i od 318 świętych i bogobojnych ojców św. nicejskiego soboru, i niechaj ma uczestnictwo z Judaszem i z Aryuszem i z innymi niegodziwcami onymi, którzy rzekli do Chrystusa boga i zbawiciela naszego, by krew jego spadła na nich i na dzieci ich, co też jest i będzie na wieki amen. A na to wszystko, co wypisano powyżej, wiara i dusza Mości Mojej; tudzież wiara i dusza synów Mości Mojej; wiara żupana '"j Tudora; wiara żupana Tatuła, wielkiego dwornika "); wiara żupana Nanuła; wiara żupana Wojka; wiara żupana Mani Udryszcza i brata jego Stojka; wiara żupana Jarczuła; wiara żupana Raduła, syna Borczy; wiara żupana Stanczuła Chonoa; wiara Szczepana, logoteta ■-); wiara Dymitra, spatara "); wiara Szerbana, wistyaryusza ''*); wiara Semena, stolnika '*); wiara Mikły, pacharnika '*) i wiara Bady, komisa '*). A dla tem większego utwierdzenia tego wszystkiego kazaliśmy naszemu wiernemu pisarzowi '*) Michałowi wystawić list ten i pieczęć naszą wielką, przywiesić do niego '*). Dany zaś w Argiszowie, a pisany w Targowicy, w iniesićicu wrześniu 8. dnia, w lecie 6948. Jo. WJad. wojewoda [i] z łaski bożej hospodar.
') Książe Wład panował według kronik w Magazinii istoricu peiitru Dacia t. I. 90—103, i t. IV. 234. (O wartości tycli kronik ob. dotyczijce uwagi Roeslera w jego Roniiin. Studien, str. 2(i4— '269 sqq.) od roku 1427—1445; według Engla, op. c. IV. 1. 167 dopiero od roku 1431 — 144.5, a według Sincaia, Cronica Roniinilor. Ja?I 1852, także od roku 1431 — 1445.