Oryginał pergaminowy wcale dobrze zachowany, lecz bez pieczęci i sznurków od niej. znajduje sig w archiwum kapituły przemyskiej obrz. łac. Uprzejmości ks. kanonika Łobosia i po średnictwu p. M. Błażowskiego mam do zawdzięczenia, że oryginał ten mogłem tutaj skopiować Na odwrotnej stronie kilka napisów, jeden współczesny ręką bardzo podobną do oryginału, brzmi: Cor et Coli (co ma pewno znaczyć: correcłum et collationatum), drugi ręką także prawie współczesna podaje treść dyplomatu. Według dwóch innych napisów oblatowano dokument ten dwukrotnie: «• ziemstwie przemyshiem feriu ąuarta post festum s. Annae mutr i-i Deiparae Yirgini.s Miriae prozima die videliceł 28. mensis lulii a. d. 1773 ad personalem ohlationein generosi Matthaei Filipowski castrensis Premisliensis subdele.gati iurati et illustrissiini episcopi PremisUensis pleni potentis, a powtórnie w grodzie sanockim feria secnnda post festum s. Lucae evangielisłae videlic die 25. mensis Octobris a. D. 177'd ad personalem oblationem adm. mdi. Antonii Goliszeski in Odrzykoń curati Drukował zaś dokument ten najprzód według tego samego oryginału nlewymieniony z nazwiska wydawca w czasopiśmie: Przyjaciel Ghrześciańskiej Prawdy (Przemyśl 1333. Rocznik L, zeszyt I. str. 100—104), potem nie znając tego oddruku K. hr. Stadnicki w dziele Synowie Gedymina (II., 250 — 253) według kopii z tabuli lwowskiej lihr. tcstamenłorum nov. 56 p. 155. Omyłki główniejsze popełnione w Przyj. Chrz. Pr. podaję poniżej w notach, rayłek znajdujących się w oddruku K. hr. Stadnickiego nie wymieniam, już dlatego że mając oryginał przed sobą nie potrzebujemy się zajmować ocldrukiem, choć starannym, ale z nie bardzo wiernej kopii dokonanym.
Przywilej ten przedłożył do zatwierdzenia królowi Zygmuntowi I. ówczesny biskup przemyski i i)odkanclerzy koronny Maciej Drzewicki a król go zatwierdził Pyotrcoriae in convfntione gp.nrrdJi f<rin qni(rta post dominicnm licminiscere prozima (27 Lntego) atino domini mUlcsimo ąitingente^imo decimo, regni nostri anno ąuarto. Potwierdzenie to nie zawiera prócz zwykłycli formuł i szczegółów, że dobra w dokumencie Maryi wymienione znajdowały się także w r. 151') w posiadaniu biskupów przemyskich (są zresztą i dzisiaj ich własnością) i że pieczęć u oryginału była złamana, nic ważnego z wyjątkiem licznego szeregu świadków, który tak brzmi:
Praesentibus reverendissimis et venerandis in Cbristo patribus dominis Andrea Gnesnensi ac Priraate, Bernandino Leopoliensi Archiepiscopis, loanne Cracoviensi, Yincentio Yladislauiensi, loanne Poznanierssi, Erasmo Ploccnsi, Luca Yarmiensi, Mathia Premisliensi et regni nostri Yicecancellario Episcopis, necnon magnificis, yenerabilibus, generosis Spitkone de laroslaw Castellano Cracovieusi, Nicolao de Camyenyecz Cracoviensi, Nicolao Gardzina de Ludbrancz Calisiensi, Ambrosio de Pampow Siradiensi, laroslao de Lassko Lanciciensi, Nicolao de Coszczyelecz Brestensi, Nicolao de Crcthkow Iun'ivladislaviensi, Stnnislao Kmitha de Wisznicze Russiae, Nicolao Firlyey Lublinensi, Stanislao dc Srensko Plocensi, Prandotha de Thrczyana Ravensi Palatinis, loanne de Calinowa Poznaniensi, Cristoforo de Schidlowyecz Sandomiriensi, loanne de Przeramb Siradiensi, lordano de Brudzewo Calisiensi, Nicolao dc Pilcza Yisliciensi, Nicolao de Schidlowyec/; Radomiensi, Nicolao lordan de Zakliczyn Byeczensi, Thoma de Bartnyky Plocensi, Andrea de Radzyeyowicze Sochaczo- Yieiisi, Luca de Górka Sandecensi et Maioris Poloniae generali, Stanislao de Coszczyelyecz Iuuowladislaviensi, Stanislao de Sprova Zarnovicensi Castellanis, loanne de Lassko Coadiutore Gneznensi et regni Poloniae Cancelłario, Stanislao de Chodecz regni Poloniae Marszalco Leo]»oliensi et Cameneczensi Capitaneo, loanne Lathalski Praeposito Cracoviensi, Stanislao de Górka Calisiensi Secretariis nostris, Stanislao de laroczyn Marsalco Curiae nostre et Capitaneo Iunivladislaviensi, Stanislao Lanskorunsky de Brzezye Pincerna Sandomiriensi ceterisąue dignitariis, officialibus et curiensibus nostris, testibus ad praemissa. Datum per manus eiusdem reverendi patris domini loannis Coadiutoris Gneznensis et regni Poloniae Cancellarii de Lasko, sincere nobis dilecti.
loannes Coadiutor et Cancellarius subscripsit.
Zatwierdzenie to wydrukowano w całem brzmieniu w czasopiśmie przemyskiem Przyjaciel Chrzęść Prawdy, rocznik L, szcszyt II., str. 85 — 88. Szereg świadków jest w zatwierdzeniu tem o tyle ważniejszy, ponieważ pokazuje, którzy senatorzy i inni dignitarze byli obecni na sejmie piotrkowskim z r. 1510, na którym się traktowała sprawa pruska i przygotowania do zjazdu poznańskiego z r. 1510.
O nadanym w dokumencie powyższym biskupom przemyskim Radymnie czytamy w czasopiśmie przemyskiem Przyjaciel Chrzęść. Praudy (1833, rocznik I., zeszyt III., str. 105 i 106) rastępujące ciekawe wiadomości: