Nos Cristiuus heres de Cosze(glowi/) ') castellanus Cracouiensis (sic), geiieralis iudex terre Sandeczensis, ad oranium uoticiam cupientes devenire, significamus t{enore) presoncium universis et singulis, ąuibus expedit; quia coram nobis nostrorumąue assessorum presencia constitu(iMó) personaliter nobilis Clemens Franczuch olim heres de Noszaczowicze^), non coactus nec compulsus nec aliąuo dolo (/>-)audis seductus, recognovit se totam partem patrimouii ibi, que (sic) loooruni habuit et habiturus est. condescendisse et resignasse nobili lohaiuii dieto Franczuch heredi de ibidem, fratri suo gerraano et eius successoribus, quod ipse prenoniinatus lołiannes predicto Clementi fratri suo pro totali porcione patrinionii satisfecit, ita tainen quod amodo ipsum lohannem et eius posteros impedire et araonere (sic) non debet perpetualiter predictum ordinem et divisionem intcr ipsum et fratrem suum tenere et observare et pro quo eciam idem Clemens ipsum lohannem racione patrimonii citaverat, ipsum ab omnibus perpetualiter Uberum dimisit. In cuius rei testimonium sigillum nostrum est appensum. Datum in Sandecz ipso die sancti Arnolphi ^) anno domini millesimo quadringentesimo vigesimo sexto, presentibus nobilibus Pełka, Wchacz Derslao dieto *) heredibus de Adamowawola, Wornario et Petro heredibus olim de Gaban, Prandocze de Lucowicze et Nicolao dieto Czeczolhka Nicolaoque Cracowka heredibus de Lucowicza.
Oryginał wilgocii^ i rdzą uszkodzony w bibl. Zakł. nar. Im. Ossolińskich nr. 737. Na pasku pergaminowym zawieszona na ciemnozielonym wosku wyciśnięta malutka pieczątka ze znamionami herbowemi nie bardzo już wyraźnemi, ale mimoto rozpoznać można herb Lis, napis w otoku zaś już zupehiie nieczytelny. — Dokument ten niezawodnie jest oryginałem, wszystkie zewnętrzne znamiona stanowczo za tem przemawiają, tak pismo jalc pergamin i zawieszona pieczątka, a mimo to zawiera on łamigłówkę, którą rozwiązać tiudno. Pochodzi on od Krystyna •/. Kozichgłów, jak o tem świadczy i napis i pieczątka, lecz ten Krystyn z Kozichgłów nigdy nie był kasztelanem krakowskim, w r. 1426 był nim najniezawodniej Krystyn z Ostrowa herbu Rawicz.
Obok tego Krystyna z Ostrowa kasztelana krakowskiego wystgpuje w Helcia pomnikach przez długie lata Krystyn z Kozichgłów, kasztelan sądecki, herbu niezawodnie Lis (choć Niesiecki daje mu herb Zerwikaptur). co wynika z opisu chorągwi jego w bitwie pod Tannenbergiem u Długosza podanej i z zawieszonej u naszego dokumentu pieczątki. Krystyn z Kozichgłów zatem nie był roku 1426 kasztelanem krakowskim i nie był nim w ogóle nigdy, jakże więc wytłómaczyć tę okoliczność, że w naszym dokumencie, który falsytiitatem żadną miarą być nie może, występuje sam jako kasztelan krakowski? Najprawdopodobniej polega to na niedbalstwie pisarza, który zamiast Sandeczensis napisał Cracouiensis. Tłómaczenie to wyda się może niejednemu nieprawdopodobnem w obec tego, że Krystyn sam dokument ten wystawia, że więc pisarz jego dobrze wiedzieć musiał, w czyjem imieniu dokument wystawia. Przyznaję, że tego rodzaju niedbalstwo rzadko pewnie się pojawia, mimo to jednak możemy właśnie z Sącza, który, zdaje się, odznaczał się tą specyalnością, przytoczyć drugi podobny przykład. Dnia 21. Kwietnia 1356 r. wystawił Wydżga dla mieszczan sądeckich dokument, zaczynający się od słów: Nos Wydzga Castellanus Sandeczensis (zob. Piekosiński kod. dypl. raałop. str. 290 i 291), dokument ten jest niewątpliwie oryginałem, a mimo to Wydźga nie był nigdy kasztelanem, lecz starostą sądeckim.
') Pierwsze pięć liter zupełnie dobrze zachowane, z szóstej litery pozostała jeszcze dolna zakrzywiona kreseczka, reszta skutkiem rdzy i wilgoci zniszczona, nie może zatem ulegać wątpliwości, że tutaj stał wyraz: Coszeglowy.
'^) Porównaj dok. nr. XXIX. powyżej oddrukowany.
') Św. Arnolfa obchodzono w Polsce według kalendarza krakowskiego (Biel. Mon. Pol. Hist. II.) w dniu 18. Lipca.
*) Właściwie stać powinno: Berslao dieto Wehacz.
XXXVII.
w Drohobyczu 8. Lipca 1427 r. Władysław Jagiełło wyposaża kościół koropiecki.