20. Decimo, chorągiew ziemi lwowskiej, podczas pospolitego ruszenia powinna być wystawiona przez w. chorążego, jest to munus jego, ale to nie dla siebie, bo sam z nią wojować nie będzie bez nas braci , i teraz jeżeli erygował WIMci chorąży lwowski chorągiew swoim sumptem, bo powinien, ale interim ma dobre vadimonium w rękach, całe czopowe ziemi lwowskiej. Jeżeli tedy przyłączył zdanie swoje dla przyjaźni i pokrewności do IMci p. Ulinskiego , ale tak crude postępować z województwem nie powinien, żeby miał dla siebie wziąwszy chorągiew sam jeden istis modis solvere pospolite ruszenie, boby to była prawdziwa convulsio legum et eversio status.
21. Undecimo, pachołcy wyprawni ex sancitis wojewódzwa non in oppresionem Hberi veto, bo ci z nami w kole nie zasiadają, ale że może et iure belli powinni mieć swego komendanta i ich to jest ius ad rem pilnować matki chorągwi, przeto WIMci p. Marcin Manasterski łowczy chełmiński non ad quosvis illicitos ausus, bo tego człowieka charakter merita i akkomodacya w województwie naszem non meretur tantum malevolorum epitetum, ale zwyczajnym trybem wojskowym do ruszenia się co należy do exercytacyi, do pilności et ad licitam naturalem defensionem cuiąue munus suum exercendo, nic przeciwko dyspozycyi województwa naszego nie wykroczył i niewinną vexatur imposturą.
22. Duodecimo, nikt ex recte sentientibus nie poszedł in partes tych IMciów, którzy ipsi soli chcą sapere i nam całemu województwu praedominari, chyba ten tylko, który był do IMciów aliąua singulari obligatione przywiązany i co IMcie sami czynili, jednych prosili, traktowali, poili, drugich i straszyli, drugim i rozkazywali to imputant na województwo et contra actus nostros publicos malitose nituntur. Jako tedy sentit województwo nasze, hoc sibi illatum Yulnus, tak medellam szuka in recognitione concivium tej wspólnej ojczyzny, aby obviare malis et semotis privatis particularium dla interesu swego passionibus, quid publicum et salutare, t. j. obronę dobra pospolitego iunctis animis et armis wszyscyśmy mieli przed oczyma. Dlaczego i my województwa ruskiego concives remanifestowawszy się przeciwko nas odstępującym braci naszym et actus eorum quosvis hac in parte praecipitanter factos pro nuUis et irritis mając praesentibusąue annihilując i owszem si possunt converti ad unionem inwitując Panu Bogu wiary, królowi IMci Stanisławowi Pierwszemu Panu n. m. wierności i Rzptej spólnego zjednoczenia i rozumienia dotrzymać obiecujemy i na to się rękami własnemi podpisujemy.
Datum w obozie pod Kobylnicą die yigesima tertia mensis Augusti anno Domini milesimo septingentesimo trigesimo quarto. Mikołaj Sołtyk kasztelan przemyski, duktor prześwietnego województwa generału ruskiego skonfederowanego, Jan Siemieński podkomorzy lwowskiej ziemi i powiatu żydaczewskiego, Antoni Borzęcki sędzia ziemski przemyski i konsyliarz, Jerzy A. Łączyński chorąży żydaczewski, Józef Drohojowski chorąży na teraźniejsze pospolite ruszenie ziemie przemyskiej, Kazimierz Bukowski sędzia sanocki, pułkownik ziemie sanockiej, Józef Stadnicki podczaszy sanocki, Jerzy Bukowski łowczy sanocki, Alexander Jaworski miecznik i pisarz grodzki sanocki. Piotr Borejko podstoli żydaczewski pułkownik wojsk i konsyliarz prześwietnej ziemi przemyskiej, Antoni Drogomir komornik graniczny i pisarz ziemie lwowskiej i powiatu żydaczewskiego. Piotr Wisłocki cześnik gostyński i konsyliarz, Alexander Gorzkowski łowczy żydaczewski konsyliarz, Marcin Manasterski łowczy chełmiński konsyliarz, ad latus