19. Ad tertium : non legiftima consequentia, ut valeat liberum veto w pospolitem ruszeniu, boby słowem nie pozwalam zbył, gdzie bić się potrzeba; pluralitas conclusit, bo więcej jest położonych w remanifeście, respondetur, że jeszcze się pospolite ruszenie nie biło, ile w kilkudziesiąt znajdujące się osobach nie zamyśla, bo gdyby praesentes szczerze chcieli, toby szlachtę z obozu JWIMć p. kasztelan przemyski nie rozpuszczał, ale dla tego naszych przyjaciół kilkaset szlachty wprzód z obozu wyprawiono , żeby choć kilku osób przewyższyć nas w swoim remanifeście, a i teraz lubo ze trzydzieście osób insuper w remanifeście znajduje się, jednak ob rationes permoventes seclusis nonnullis in minori ąuantitate proporcya 'znajdować się powinnna. Do tego z kilku set szlachty non constituit całe województwo, kilkadziesiąt teraz znajdujący się w obozie, ile in passivitate będących z których non sine pretensione wielu takich pozostałych chcąc in turbido piscari, co suo tempore pokaże się.
20. Ad ąuartum : w czem convulsio legum, w czem ewersye status, do tego nie jest wojna inter libertatem et maiestatem, żeby senatorius ordo intermediaret, respondetur, convulsio legum kiedy od kilkuset szlachty expostulacyi nie słuchało kilkadziesiąt, choć unius oppositio valet tantum ąuanium mille i teraz errore errorem trudendo, chociaż acta nemini neganda, JWIMci p. kasztelan przemyski przyjmować actus nostros zakazał. Eversio status ex praeiudicio praesenti przez duktorat eąuestri ordini, w teraźniejszym zaś czasie, żeby był regius ordo in tuto, senatorius radzić, equestris bić się powinien, mając marszałka z między siebie obranego, ale jak raz wyjdzie że cardo rei upadnie, spodziewać się in subseąuens, żeby in officina legum precedencyi' senatorius n'e uzurpował ordo.
21. Ad ąuintum, że ś. p. nieboszczyk marszałek convocavit nobilitatem a potem, za życia jego dimissoriales szlachta brali a JWIMci p. kasztelana przemyskiego komendy podpisowali się na duktorat jego, którzy odjeżdżali; respondetur: ś. p. IMć p. marszałek dimisit populum, aby z dziesięciu jeden się pozostał i dosyć ich, bo na kilkaset jeszcze było w wojsku. Teraz zaś szczególna kapcya, żeby wprowadzić szlachtę in acceptationem ductoratus, kto się podpisał zaraz, jeszcze appreciatum uwolniono.
' P. prezydencyl.
22. Ad sextum : konfuzya żadna szlachcie nie była, respondetur : a za cóż się z płaczem żalili szlachta, że jednych z namiotów wytrącano, drugim oczy zalewano, trzecim kijem kiwano, o innych kontumeliach wolemy zamilczeć bo wstyd i wspomnieć.
23. Ad septimum: wolny głos jest rzecz delikatna, ale nikt nie powinien być miłośnikiem swego zdania, boby to była dyktatura mandat i edykt, respondetur: In quo te excusas in eo te ipso accusas, bo ta explikacya tollitur liberum veto.
24. Ad octavum: sądy w każdym obozie propter terrorem exorbitantium być powinny; respondetur ; ale nie dla odstraszenia szlachty od własnego zdania, bo kiedy kto z starszych mówił ad libitum a szlachcicowi się nie zdało jako nie literat, jednem słowem niema zgody, na to odezwał się, to takiego sądzić usiłowano.
25. Ad nonum : prośba, groźba, datek et spes futuri lucri, tym się venalia subiecta bawią, respondetur : suo tempore deducetur.
26. Ad decimum : chorągiew ziemi lwowskiej in commodum całego województwa być powinna, ile gdy WIMć p. chorąży lwowski ma dobre vadimonium administracyą czopowego respondetur: A na cóż prawo, że etiam mantellum propria vi repetere non licet, kiedy chorągiew pod wartę wzięta; z administracyi pokaże się przy kaikulacyi, że jeszcze wydał więcej WlMci p. chorąży niż należało.
27. Ad undecimum: pachołcy w kole nie zasiadają a IMć p. Manasterski charakteru dobrego, respondetur; pachołcy lubo w kole nie byli, ale tyłu szlachcie pilnowali, czego szlachta occulati testes byli, że po trzy kule na nich nabijano: ex Milone też trudno forniare Antipatrem.