2. My dygnitarze, urzędnicy, szlachta i obywatele ziemi przemyskiej na fundamencie uchwał generału wiszyńskiego a osobliwie ostatniego laudum w roku 1744 na tymże generale postanowionego, którym desideria tu te partykularne jako uniwersalne całej ziemi i inne wszelkie dyspozycye, dla zabrania wiele czasu na tymże generale nie expedyowane, do kongresu naszego na to miejsce przez wyż rzeczone laudum są odesłane, podług limity tegoż kongresu w roku blisko przeszłym 1746 do dnia dzisiejszego nastąpionej i uczynionej zjechawszy, pod dyrekcyą JWlmci p. Bazylego z Unihowa Ustrzyckiego kasztelana ziemi naszej, przy prezencyi JO księcia IMci Antoniego Lubomirskiego wojewodzica czerniechowskiego tejże ziemi naszej przeszłego komisarza, Marcina Alexandra z Wieniawy Wieniawskiego chorążego ziemi i sędziego grodzkiego przemyskiego, Antoniego Drohojowskiego stolnika, Wojciecha Rosnowskiego podstolego, Bazylego z tegoż Unihowa Ustrzyckiego skarbnika urzędników ziemi naszej, tudzież i wielu innych urzędników, szlachty i obywatelów tejże ziemi, naprzód do dyspozycyi funkcyi rotmistrzowskiej ziemi naszej przystąpiliśmy i jako unanimi assensu omnium etiam concivium tę funkcyę rotmistrzowską WIMci p. Andrzejowi Błażowskiemu podstolemu żydaczewskiemu nie tylko per laudum generału naszego wiszyńskiego, ale przez pierwsze dekiaracye kongresów naszych konferowaliśmy, tak i teraźniejszym kongresem naszym toż samo potwierdzamy, obligując WIMci p. Antoniego Konopackiego komornika granicznego ziemi naszej funkcyą tęż rotmistrzowską trzymającego, aby in determinio czasu, t. j. prima Maii w roku teraźniejszym przypadającego komendę pachołków ziemiańskich WIMci p. Błażowskiemu bez wszelkiej dalszej trudności i odwłoki zdać raczył.
3. A że tenże WIMć p. komornik graniczny ziemi naszej teraźniejszy rotmistrz za funkcyą swoją in deservita mercede nie jest uspokojony i ziemia nasza przed czasem wyżej wyrażonym oddania komendy WIMci p. Błażowskiemu nie jest in statu wypłacenia zatrzymanej za lat cztery salvis ąuietationibus pensyi, więc dla pewniejszej WIMci p. Konopackiemu rotmistrzowi teraźniejszemu satysfakcyi czopowe, a die prima Augusti w roku przeszłym 1746 zaczynające się i w tymże samym czasie w roku teraźniejszym kończące się, w administracyą temuż IMci oddajemy z tą prekustodycyą, aby za funkcyą administracyi swojej tego podatku pensyi innym administratorom należącej i praktykowanej nie pretendował, wybrawszy suum concernens za
funkcyą rotmistrzowską proveniens, resztę ad erarium skarbu ziemiańskiego in satisfactionem creditorum et pretendentium importował.
4. A jako ta funkcya rotmistrzowską WIMci p. Błażowskiemu na lat dwie, zaczynające się a prima Maii anni praesentis oddaje się, tak czasu trzymania dalszego tej komendy nad lat dwie żadnym sposobem WIMci p. przyszły rotmistrz pretendować nie powinien, który pensyą swoją rotmistrzowską za te lat dwie według zwyczaju dawnego po 4000 na rok odebrawszy, komendę przyszłemu rotmistrzowi od nas obranemu bez wszelkiej protekcyi in tempore expirationis dwóch lat oddać będzie powinien. A zaś przyszły od nas, który będzie obrany rotmistrz, attenta tenuitate skarbu ziemiańskiego przez daleko mniejszą importancyą z miast podatków subsecuta tudzież wielu IMciów kredytorów tak im potioritate zostających, jako pro deservita mercede indilatam satisfactionem pretendujących numerosa concurrentia, więcej nad 2000 zł. p. pretendować nie powinien, który (sic) pensyą rotmistrzowską cała ziemia semel pro semper constituendo i inszym w dalszym czasie obranym IMciom rotmistrzom a nie większą nigdy wypłacać spondet.