12. Ponieważ z dysputy publicznej we Lwowie roku tysiącznego siedmsetnego pięćdziesiątego dziewiątego między Żydami tałmudzistami i kontratałmudzistami odprawionej. Żydzi tałmudzistowie oczywistymi dowodami (jako sufficientissime książka przez IMci księdza Piuulskiego zakonu 00. św. Franciszka regularnej obserwancyi prowincyi ruskiej teologa titulo „Złość żydowska", w roku przeszłym tysiącznym siedmsetnym sześćdziesiątym we Lwowie do druku podana informuje), zostają od kontratałmudzistów dostatecznie przekonani, iż zamiast obserwy prawa mojżeszowego w wierze swojej talmudami się rządząc pod pretextem nabożeństwa wiarę naszą świętą katolicką, tudzież Syna Boskiego Odkupiciela narodu ludzkiego i Matkę Najświętszą Protektorkę wszystkich nas prawdziwych katolików (horret animus cogitare lingva loqui) ustawicznie bluźnią, przeto aby zelantów wiary katolickiej, na wygubienie siebie ciż bluźniercy nie pobudzili, a per conseąuens wewnętrznego zamieszania nie byli okazyą, albo też za tę disymulacyą i protekcyą w państwie naszem katolickiem takowych bluźnierców i ustawicznych szarpańców honoru Boskiego, Bóg w Trójcy Świętej jedyny sprawiedliwym sądem oprócz pogróżek w teraźniejszym czasie praktykowanych (na ojczyzny naszej zniszczenie) sowitej nie zapłacił kary, więc ad avertenda utraąue imminentia pericula JW posłowie zelo religionis, amore Zbawiciela swego Syna Boskiego i Matki Jego ostatniej grzeszących ucieczki, instabunt do Najjaśniejszego majestatu, conferent cum ordinibus, proponentąue medium takowe: primo aby Żydzi w Koronie i w. ks. litewskiem zostający we wszystkich dyecezyach znajdujące się księgi swoje wszystkie hebrajskim albo żydowskim stylem drukowane czyli też pisane ad loci Ordinarios lub ich officiaies in spatio roku komportowali i tam do spalenia deponowali ; secundo aby ciż Żydzi tałmudzistowie ani ksiąg ani pisania jakiegośkolwiek stylu hebrajskiego między sobą nie zażywali lecz polskiego i łacińskiego stylu lub języka w potrzebach swoich używali; tertio aby wszystkie drukarnie i szkoły do ćwiczenia stylu i języka hebrajskiego oraz żydowskiego zakazane i skasowane zostały, jeżeli zaś do nabożeństwa podług opisu prawa Mojżeszowego byle bez bluźnierstwa na religią katolicką i majestat Boski ksiąg i pisania stylem polskim lub łacińskim pretendowali, ta ich szczególna pretensya abrogari nie powinna; quarto, gdy w bożnicach swoich czyli to w święta i szabasy czyli w dni po-
1 We Lwowie w marcu 1759 r. wybuchły tumulty, zdaje się nie tak na tle ówczesnej walki chasydów I talmudystów, jak raczej współzawodnictwa handlowego. Por. co do tumultu C. Leop. 582 p. 1863.
wszednie nabożeństwa swoje polskim jednak językiem albo łacińskim odprawować będą, aby bluźnierstwa warowali się, zawsze dwóch księży, czyli to z kościoła farnego czyli z zakonu którego albo też z magistratu miasta onego dwa delegowani attentowali, za którą attendencyą abyśmy uniknęli cenzury szukania privati lucri attendentes nie pretendować ani też dobrowolnej offerencyi akceptować nie mają. A gdyby któremukolwiek z pomienionych któremu artykułowi talmudzistowie Żydzi sprzeciwili się i wypełnić kiedyźkolwiek iunctim et partitim nie chcieli, albo z nich jedna jakowa osoba sprzeciwiła się, poenam colli subire powinien, o co forum ziemstwa lub grodu proprii territorii ad instantiam cuiusvis zelantis, praecisa quavis appellatione naznaczywszy.
13. Ad extremum obligujemy JW. pp. posłów et serio inhibemus, ażeby się w żadne a żadne materye de noviter wynikające, aliqua pericula dla Rzptej naszej zaciągające, prawom naszym przeciwne nie wdawali, chyba, jeżeliby się która mieścić mogła materya w przeszłej instrukcyi w roku przeszłym JW. posłom na sejmik ordynaryjny podana singularissime względem aukcyi wojska.