1. Instrukcya JWlMciom pp. posłom generału województwa ruskiego, t. j. z ziemi lwowskiej Wojciechowi Siemieńskiemu staroście dębowieckiemu, Bogusławowi Ustrzyckiemu kasztelanicowi lwowskiemu, z ziemi przemyskiej Józefowi Drohojowskiemu chorążemu żydaczewskiemu, Adamowi Mniszkowi staroście mostowskiemu, z ziemi sanockiej Antoniemu Bukowskiemu podwojewodzemu sanockiemu, Alexandrowi Morskiemu cześnikowi przemyskiemu na sejm extraordynaryjny dwuniedzielny w Warszawie na dzień czwarty miesiąca sierpnia roku teraźniejszego złożony obranym przychylając do uniwersału i instrukcyi Jkr. Mci p. n. m. na sejmiku w Wiszni Sądowej dnia dwudziestego trzeciego czerwca roku 1750 doszłym dana in eum tenorem.
2. Żeby Rzpta in similem et tam infelicem casum nie przychodziła jako roku zeszłego, że cum contradictionibus niektórzy obrani deputaci, mając sobie in loco deponendi iuramenti obstacula niedojście i zerwanie trybunału causarunt, więc IMcie pp. posłowie in hoc inpracticato casu z innymi całej Rzptej posłami znosząc się modum certi et continui cursus trybunału koronnego obviando przeszłym inkonweniencyom adinvenient i o cyrkumskrypcyą tego punktu pryncypalnego cum omni securitate eiusdem subsellii starać się będą. Aby zaś dla zagęszczonych spraw w regestrach osobliwie prowincyi małopolskiej cursus iustitiae administrandae accelleretur, ciż IMcie pp. posłowie continuum cursum trybunału koronnego na trzy repartycye, t. j. w Piotrkowie, w Lublinie i we Lwowie, salva dispartitione czasu i województw, gdzie i które sądzić się będą powinny omnino promowować i utrzymywać starać się będą, także z roty deputackiej punkt, jakom się o deputacyą nie starał toUendo oraz powtórzą przysięgę aby był eliminowany.
3. IMcie księża ad normam trybunału litewskiego żeby swego ex saecularibus mieli marszałka i swoje presse duchowne sprawy sądzili, do świeckich nuUo praetextu cale się nie interesując, et in conclavi nie zostając podczas ustępu kiedy się świeckie sądzić będą sprawy, prócz jednego prezydenta, nihilominus czas sądzenia in seorsivo conclavi sprawom duchownym aby był naznaczony. Do którego sądu duchownego sprawy iuris et cognitionis iurium pociągane być nie powinny.
4. Partibus inter se litigantibus żeby się nie godziło więcej jak raz ex noviter repertis documentis sprawy promowować, ponieważ ad mentem legis deputaci wiadomi prawa koronnego aetate bene vigentes intaminataeąuae conscientiae et possessionati w swoich ziemiach obierani być powinni, inaczej ktoby się ważył, żeby poenis crumenalibus et personalibus tudzież refusione damnorum, praevio per partem iudicato lucrantem iuramento evincendorum, jako convulsor decretorum był karany.
5. Reasumując konstytucyą annorum 1578 et 1653 o ewokacyach postanowione, ktoby się ważył ex crudis ciłationibus omisso foro castrensi intentować sprawę do trybunału, więc byleby tylko ex documentis et controversiis partium constaret, że sprawa czyli to in causa iuris czyli facti ex cruda citatione do trybunału przychodzi, takowej sprawy trybunał do rozsądzenia przystępować nie ma, ale ją do grodu lub ziemstwa odesłać, evocantem partem tysiącem skarawszy grzywien.
6. Sprawy żeby się tylko te sądziły, czyj jest i przeciwko komu wpis i z terminów do tych wpisów wydanych, istność aktora i pozwanego mających, nie pociągając ani praetextu czyniąc innych z cudzego wpisu spraw, nie tak jak się teraz praktykuje, że żadnej konneksyi nie mając, tylko jakikolwiek pretekst wynalazszy z cudzego wpisu, judykata i kondemnaty otrzymują. Zaczem ktoby się ważył takowe otrzymywać iudicata i processa, nie tylko powinny być nullitatis, ale poenis crumenalibus et refusione damnorum, per partem iniuriatam iuramento evincendorum, ma być karany. Konneksye jednak o jedne dobra i z jednej sprawy wynikające in illaeso robore zostawać mają, iuxta tenorem konstytucyi 1726.