1. My rady, dygnitarze, urzędnicy i obywatele ziemi przemyskiej tak na fundamencie uniwersału przez księcia I.Mci Szczerbatowa wojsk rossyjskich brygadyera do ziemi naszej przysłanego i do akt starościńskich przemyskich przez obiatę podanego, jako też od komendy przemyskiej będąc listownie wezwani, zjechawszy się na dzień 13 miesiąca września roku niniejszego tysiąc siedmset siedmdziesiątego pierwszego tu do Przemyśla do konwentu Wielebnych 00. Franciszkanów, ponieważ WWlMcie pp. komisarze aktualnej ziemi naszej nieustannymi z obowiązków swoich przez stojące po wielu tu okolicznie miejscach liczne i znaczne wojska rossyjskiego komendy zatrudnieni pracami, sami przez się do przyniesienia wszystkim jednostajnej w nieznośnym ucisku ulgi w Janowie stanąć nie mogą, gdy ich nieodstępna przytomność rozrządzenia prowiantów dla wspomnionych komend jest tutaj nieodbicie potrzebna, przeto stosując się do przerzeczonego uniwersału przez tegoż księcia IMci Szczerbatowa wojsk rossyjskich brygadyera wydanego od tejże ziemi naszej sposobem w roku przeszłym użytym na miejsce tychże WWIMciów pp. komisarzów za delegatów, moc we wszystkiem zupełną traktowania mających wraz z powierzoną i przyłąconą im taryfą WWIMciów pp. AAichała Węglowskiego podczaszyca owruckiego i Antoniego Hebdę burgrabiego warszawskiego z urodzenia i przyzwoitych czynów zacnych swoich obywatelów z pomiędzy siebie obrali i uprosili i na miejsce oznaczone do Janowa natychmiast wyprawili.
2. Którzy to WlMcie pp. delegaci obligowani są najmocniej, ażeby przezornością swoją z dokładną informacyą przełożywszy niemałe uciśnienie ziemi naszej, że w przeszłym roku po rozłożeniu na nas prowiantu zbytniego tak ziemia nasza wyniszczona została, iż obywatele wszyscy musieli zagranicznie zboża na uspokojenie tego ciężaru na siebie przypadłego zakupować, tern bardziej teraz kiedy wszechmocna ręka ostatnią klęską tak przez powszechny nieurodzaj jakoteż znaczne gradobicia nas dotknęła, że nam na własne nasze nie wystarczy żywności, do widocznego przyszlibyśmy ucisku, ile jeszcze do tego przytomnym tylu w naszej ziemi komendom wojska rossyjskiego wszelką prowizyą dawać potrzeba, a szczególnie w sprawiedliwości względy uchylenia nas i uwolnienia od dawania prowiantów do wielkiej armii usilnie dopraszali się. Jeżeliby zaś, czego się nie spodziewamy, dla przełożonych przyczyn słusznych wielkiego niedostatku pomyślnej uzyskać nie mogli łatwości, o zmniejszenie przynajmniej nastąpić mającego prowiantu, którego umiarkowaną wielość, sami obywatele do podzielenia między siebie zostawują wszelkiego starania dołożyli a do przystawiania tego magazyn jak najprzyleglejszy ziemi naszej aby był oznaczony starać się mają. Niemniej dopominać się
ciż IMcie pp. delegaci będą, aby nietylko nieodwłoczna obywatelom za dostawione w roku przeszłym prowianty nastąpiła satysfakcya, którą JW. generał Budkiewicz wyszłym uniwersale swym upewnił a ta dotychczas nie odebrała swego uiszczenia, ale żeby na potem zaraz przy dostawieniu nowych prowiantów płaca należyta obmyślona była.
3. Doniosą przytem o nieznośnych uciążliwościach, które egzekucye przy rewizyi kwitów od obywatelów pokazywanych już kilkakrotnie ekspedyowanej dotychczas nie przestając czynią. Więcej zaś co się ściągać będzie do wspólnego nas wszystkich dobra i uszczęśliwienia przeświadczeni zdolnych talentów i zdań roztropnością, staranności tychże IMciów pp. delegatów oddajemy i zastawujemy, rekomendując szczególnie, aby po odprawionej w osobach swoich funkcyi z czynności i dopełnionego dzieła dostateczną obywatelom swoim uczynili o wszystkiem wiadomość.
4. A że ciż WWIMcie pp. delegaci przyjąwszy chętnie tę usługę dla ziemi, nie dosyć, że wszelkich trudów i pracy na odprawienie tej funkcyi nie żałują, ale jeszcze w niesposobnym stanie zostawszy ziemie, swoim kosztem niewymownie jechać podjęli się, słusznie tym winniśmy na sercach obywatelskich zachować wdzięczność za tak szczególną ku ziemi swej przychylność, dla których za najpierwszą zdarzoną sposobnością przyzwoitą obmyśleć zaręczamy nagrodę.
Liber. disp. ter. Prem. 260 p. 267-269
[fragment nieczytelny w skanie pierwodruku]
Lwów, 14 września 1771.