W tym czasie doszło do bardziej energicznej walki pomiędzy Bułgarami a Rosją. Czasem widzimy niespodziewane wyprawy z Rusi 1), czasem zupełnie poprawne kampanie*). Na początku KhPG i in. Rosyjskim książętom udaje się osiedlić w ujściu rzeki. Oki, gdzie książę Suzdalsyu zbudował miasto i nazwał je Nowogród-Nażny. Veld zatVm ten punkt jest wzmocniony przez rosyjską kolonizację °). Można powiedzieć, że Bułgarzy przegrali: teraz cały ich zachodni handel był zdany na łaskę Rusi. Ale Bułgar próbował znaleźć 66%. kolejny sposób komunikacji z Zachodem. W 1218 r. Bułgarzy podjęli wyprawę na północ, niespodziewanie zajęli Ustyut, stojący w środku zniszczeń dzielnic Sukhona i Jug, przenieśli się za kulisy do miasta Unżw, oblegli je, ale nie mogli go przejąć. „). Okazja zaczęła zagrażać rosyjskiemu handlowi na Wołdze na całym jej biegu aż do ujścia rzeki Unzha. Plany jednak nie zostały zrealizowane i w 1219 r. ponownie patrz Ustyug w rękach Rusi 5). Próbuje trzymać się Bułgarii, drugi najwyraźniej stoi po stronie książąt rosyjskich, przedstawicielem pierwszego jest książę mordowski Purgae, po stronie Rusi książę Pureisza, który jest zaprzysiężonym sojusznikiem księcia suzdalskiego Jurija. 00% partii znajduje wsparcie ze strony Sowietów. Na początku KhPI i in. Książęta rosyjscy ze znacznymi siłami rozpoczęli kampanię na Bułgarię i zajęli bułgarskie miasto Oszel, które, jak widzieliśmy, leżało po prawej stronie Wołgi. Miało to miejsce w roku 1220 6). Ale strona przeciwna podejmuje kolejną próbę oddzielenia Rusi od ujścia Oki. W 1229 r. Do Niżnego Nowogrodu przybył mordowski książę Purgas. Ale Mordva został pokonany, a sprawa ograniczyła się do spalenia klasztoru Najświętszego Theotokos °). W samej ziemi mordowskiej w 1226 r. Rozpoczęła się wewnętrzna walka między Purgasem i Pureishą. Jurij wysłał jednego ze swoich popleczników do Mordvy, po czym sam się ruszył i zniszczył volost Pur-
3) Fotomalarz Niżny Nowogród z 1212 r. (staroruski Vivl!oeika. M. 1191, część XUSH, s. 12).
„) Nikonow. lot. St. Petersburg. 1168, część P, strona 340.
5) Laur. dosł., s. 422.
$) Tem.
7) Nikonow. lata. St.Petersburg 1768, część I, s. 25. 362.
gaz. Bułgarska para zachowała się nerwowo: pojawiając się przed rosyjskojęzyczną jurorką Pureishą, szybko się wycofał. W następnym roku strona bułgarska w Mordwinie poniosła niemal zdecydowaną porażkę. Syn Pureiszy najął Połowców, pokonał Purgasa i zabrał go 1).
W 1229 r. przybyła do Bułgarii od strony rzeki. Bułgarska straż graniczna Uralu ogłosiła zbliżanie się Tatarów do granic tego państwa 2). W 1232 roku Tatarzy zajęli południową część ziemi bułgarskiej i zatrzymali się przed dotarciem do Wielkiego Miasta 3). A pod rokiem 1236 czytamy w naszych fotoreportażach: „tego samego lata przyszli bezbożni Tatarzy, zajęli całą ziemię Bulgarekuyu i zajęli miasto, zabili ich żony i córki, a innych wzięli do niewoli.”) Jest oczywiste, że Bułgarzy stawiali silny opór, sądząc po tak powolnym ruchu Tatarów. W ten sposób zakończyła się niezależna egzystencja Tatarów. Królestwo Bułgarii.
W czasie, gdy Bułgaria dopiero zaczynała rozkwitać, inny władca Wołgi, Chazarek, kończył już swoją polityczną egzystencję. „Kiedy największa bezpoczątkowość, fanatyzm i głęboka ignorancja rzucały wyzwanie wzajemnej dominacji nad Europą Zachodnią, potęga Chazarów słynęła ze sprawiedliwości i tolerancji, a zewsząd napływali do niej prześladowani za kłamstwa. Jak jasny meteor zabłysła na ponurym horyzoncie Europy i zgasła, nie pozostawiając śladu swego istnienia. Dlatego pojawiają się wszystkie wyczyny Chazarów, narodu, który tak ostro wyróżnił ich spośród wszystkich swoich sąsiadów i pod wieloma względami jest niezwykle ciekawy dla historyka w swego rodzaju ciemności, spowitej mgłą pomieszanych relacji różnych zagranicznych pisarzy, którzy swoimi narracjami czynią jeszcze bardziej niewiarygodnymi czasami dziwne instytucje Chazarów. Rzeczywiście, biorąc pod uwagę militarne zainteresowanie historią tego ambiwalentnego ludu, niewiele o nich wiemy. Kim byli Chazarowie? Wielu i tutaj, jak w pytaniu © Bułgarzy, jest rozwiniętych. Niektórzy uważają ich za Turków 6) inni są spokrewnieni z Fineko – plemionami greckimi, myśląc, że jedno z nich zostało podbite w jakimś odległym kraju. czas
1) Zobacz Lövrent. Na. pod 1228 i 1229
*) Lavrenta. z o.o., s. 430.
*) Pudesz, s. 486.
5) Grigoriewa, „O dwoistości najwyższej władzy wśród Chazarów”. Zbiór „Roseya i Azya”, s. 13-13. 66.
[fragment nieczytelny w skanie pierwodruku]